(p. 13) antēvāsi antēvāsi. [Skt.] n. A pupil. శిష్యుడు. One who is near. అంతేవాసిత్వము n. Pupilage. శిష్యత్వము, విద్యార్థిత్వము.

(p. 86) alaṅkariñcu alankarinṭsu. [Skt.] v. a. To adorn, embellish. సింగారించు. అలంకరణము alankaraṇamu. [Skt.] Act of adorning; decoration. అలంకారము alankāramu. n. Ornament, adornment. A jewel. In Rhetoric, a rhetorical figure. భూషణము, శృంగారము. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. వాడు వట్టి అలంకార విద్యార్థి he is a sham student, he has merely a veneer of scholarship. అలంకారహీనమైన unadorned. అలంకృతము alankṛitamu. adj. Adorned, ornamented, embellished. శృంగారింపబడిన. అలంకృతుడు alankṛituḍu. n. He who is adorned.

(p. 735) pāṭhamu pāṭhamu. [Skt.] n. A lesson. Study, reading. చదవడము. పాఠశాల pāṭha-ṣāla. n. A school, a college. బడి. See పఠించు. పాఠకుడు pāṭhakuḍu. n. A lecturer. A spiritual preceptor. A reader. A student, ఉపాధ్యాయుడు, విద్యార్థి. పాఠభేదము or పాఠాంతరము pāṭha-bhēdamu. n. A various reading, another reading, a deviation found in other manuscripts.

(p. 1175) vidya vidya. [Skt. from విద్ to know.] n. Knowledge, science, learning, education; an art, చదువు, జ్ఞానము. Conjuring, juggling. మహావిద్య the great art, i.e., magic. విద్యాధరుడు vidyā-dharuḍu. n. A demigod of a particular class, a fairy, or genius, జీమూతవాహనాదిజాతి. విద్యార్థి vidy-ārthi. n. A pupil, student, చదువు కోరువాడు, చదువుకొనువాడు. విద్యావంతుడు vidyā-vantuḍu. n. A man of learning.