(p. 54) anukūlamu anu-kūlamu. [Skt.] adj. Favourable, friendly, assisting, salubrious. హీతమైన, సహాయమైన, ఆరోగ్యమైన, శ్రేయస్కరమైన. అనుకూలమైన గాలి a favourable wind. వాని శరీరమునకు అనుకూలమైన స్థలము the place which agrees with him. అనుకూలమైనమాట a friendly word. అనుకూలశత్రువు a friendly enemy అనుకూల కాలము a suitable time. అనుకూలము or అనుకూలత n. Favour, goodness, kindness, aid. సహాయము, మేలు, దయ. దయ ద్రవ్యానుకూలము means, resource. దైవానుకూలము వల్ల by the grace of God. అనుకూలించు, అనుకూలపడు or అనుకూలమగు anukūlinṭsu. [Skt.] v. n. To be of use ఒదవు. To have effect, to have a good result. సఫలమగు, ఒనగూడు. అనుకూలము కాలేదు it failed, it had not the desired effect. నాకు ఇంకా రూకలు అనుకూల పడలేదు I have not yet obtained the money ఈ పని నీకు అనుకూలమగును you will succeed in this business. అనుకూలము చేయు or అనుకూలవరచు anukūlamuchēyu. v. a. To shew favour, to bring a thing about, to countenance. సహాయము చేయు, నెరవేర్చు. కార్యమును అనుకూలము చేసికొన్నారు they brought it about, brought it to a conclusion. అనుకూలుడు anukūluḍu. n. A friend, ally, patron. హితుడు, సహాయుడు, ఉపకారి. వాడు నాకు అనుకూలుడు he is well disposed towards me.

(p. 94) avadhi avadhi. [Skt.] n. Boundary, period, time, conclusion, end. (colloq.) Strait, calamity, misfortune. పొలిమేర, కాలము అవసానము, ఆపద. శరీరపతనావధి as long as one lives. వానికి ఒక అవధి వచ్చినది a misfortune happened to him. అవధిక్రయపత్రము a mortgage bond with the penalty of forfeiting the mortgage after a limited time. అవధీరితము ava-dhīritamu. [Skt.] adj. Disregarded, scorned, despised. అవమానింపబడిన, తిరస్కరింపబడిన అవధూతము adj. Removed, tossed aside, cast away, thrown. తోసివేయబడిన. అవధూతుడు ava-dhūtuḍu. [Skt.] n. A naked mendicant. One who has renounced all worldly feeling and obligation. దిగంబరుడుగా తిరిగే సన్యాసి.

(p. 98) aśarīravāṇi a-ṣarīra-vāṇi. [Skt.] The speech of an invisible being, a voice from heaven. ఆకాశవాక్కు. అశరీరి a-ṣarīri. n. A spirit, an incorporeal being. దేహము లేనివాడు. 'తనకునబ్బాలుచే చావుగలదని యశరీరి చేవిని' (Vish. viii. 78.) being warned by a voice from heaven that this child should cause his death.

(p. 113) ātma ātma. [Skt.] n. The soul, the living principle. జీవుడు. Self, the individual, a person. The body శరీరము. Nature. స్వభావము. Mind, intellect, reason, understanding. బుద్ధి, మనస్సు. పుణ్యాత్ముడు a pious minded man. పాపాత్ముడు a bad hearted man. God, spirit. ఆత్మ. adj. Own; peculiar. ఆత్మకము ātmakamu. adj Consisting of: as స్థావరజంగమాత్మకమైన consisting of real and personal goods. ఆత్మ కార్యములు private affairs, one's own business. ఆత్మజ or ఆత్మతనయ ātma-ja. n. One's own daughter. ఆత్మకుడు ātmakuḍu. [Skt.] adj. Formed of. అమృతాత్మకుడు one who has a sweet nature. ఆత్మగతమున ātama-gatamu-na. adj. Mentally, in the heart. ఆత్మఘాతకుడు ātmā-ghātakuḍu. n. A suicide or self murderer. ఆత్మజుడు ātma-juḍu. n. A son, as springing from oneself. ఆత్మజ్ఞుడు ātmagnyuḍu. n. A sage, who knows God and his own heart. ఆత్మనేపదము ātma-nē-padamu. n. The grammatical name for the middle voice in కొను; as వ్రాసికొను. ఆత్మవంచన ātma-vanchana. n. Self delusion. ఆత్మస్తుతి ātma-stuti. n. Self applause. ఆత్మార్థము ātmārthamu. adv. For oneself. ఆత్మీయము ātmīyamu. adj. One's own. తనది.

(p. 172) usulu usulu. [Tel.] n. Ease, facility; convenience అనుకూలము, సౌఖ్యము. వాని శరీరము కొంచెము ఉసులు కాలేదు he is rather better in health it was not convenient or easy for him. ఉసులయిన tolerably good, easy, light ఉసులు చేయు to facilitate.

(p. 208) oḍalu or ఒళ్లు oḍalu. [Tel.] n. The body, the person మేను, శరీరము. plu. ఒడళ్లు. L. viii. 50. ఒడలి oḍali. Of the body. See ఒళ్లు ఒడలిచూపొడయడు an epithet of Indra (అచ్చ: రామా: కిష్కిం.) ఒడలిమరువు oḍali-maruvu. n. Armour, as a 'covering for the body.'

(p. 213) orava orava. [Tel.] adj. Crooked, sloping. వంకరైన. Different వ్యత్యస్తము. క 'అరపొరడు కురుచచేతులు నొరవ శరీరంబు.' భార. అర. ii.

(p. 221) aupādhikamu aupādhikamu. [Skt. from ఉపాధి.] adj. Temporary, not permanent. That which arises from circumstances. ఔపాధికశక్తి official authority: the power that circumstance or situation gives: ఔపాధిక శరీరము a bodily form assumed for a while, as in an incarnation.

(p. 274) kāraṇamu kāraṇamu. [Skt.] n. A cause, source, motive. హేతువు. కారణశరీరము the fleshly or mortal body as opposed to జ్ఞానశరీరము the spiritual body. ఇందుకు కారణభూతమైన దుఃఖము grief which caused this event.

(p. 281) kimpuruṣuḍu kim-purushuḍu. [Skt.] n. A 'sort of a man.' A kind of fairy, described as a eunuch, employed in the Hindu Olympus as a singer, and an attendant on the goddesses; or represented as a man with a bird's head: or as having a form uniting that of a man, a deer and a bird. నరమృగపక్షశరీరేలోకభేదే. మనుష్య ముఖమును, పక్షి శరీరమును గలవాడు. లేక, అశ్వముఖమును నరశరీరమును గలవాడు.

(p. 334) krālu krālu. [Tel.] v. n. To wave. అల్లలాడు. To turn round and round. గిరగిరతిరుగు. To spread about చెదరు. To wander or roam about సంచరించు. To move about సంచలించు. To rejoice సంభ్రమించు. To behave ప్రవర్తిల్లు. To be long, oblong, or elongated. 'ఉ కాలినమోడువంటి కొరగాని శరీరము పల్లవెండ్రుకల్, గ్రాలెడుబూచిగడ్డమునుఖలల్ నటకంబ ున నీరెలుంగనున్ బేలగుమూఢవాక్యములు బీదనరంబుల తోడికుక్షియ ున్, దూలెడుక్రదంతములు నోరుముగల్గి యొకండు పుట్టినన్.' V. P. ii. 143. iii. 25. To shine, to be clear, to extend as a ray. To hang, dangle, as a necklace A. v. 121. BD. iv. 1589. ప్రకాశించు. క్రాలుకంటి or క్రాల్గంటి a woman who has beautiful eyes.

(p. 339) kṣatriya kshatriya. [Skt. lit. One who strikes.] adj. Appertaining to the Kshatriya caste; lordly. రాచ. క్షత్రియ or క్షత్రియాణి n. A baroness: a woman of the military caste. క్షత్రియస్త్రీ, రాచది. క్షత్రియుడు kshatriyuḍu. n. A baron, one belonging to the military caste. రాచవాడు. Raghu Vamsam, ii. 48. క్షత్ర కులము kshatra-kulamu. n. The knightly order, the regal or military caste. రాచజాతి. క్షత్రబంధువు kshatra-bandhuvu. n. One related to a Kshatriya (used as a term of reproach.) క్షత్రము kshatramu. n. The body. శరీరము.

(p. 341) kṣētramu kshētramu. [Skt.] n. A field. పంటభూమి. A place, a spot స్థలము. The body శరీరము. A wife భార్య. A sacred spot, a place of pilgrimage పుణ్యభూమి. Starvation పస్తు. (this meaning is peculiar to Telugu.) నిన్న కటికిక్షేత్రముగానుండినాడు he was starving all yesterday. క్షేత్రములు చేయు to starve. క్షేత్రగణితము kshētragaṇamu. n. Mensuration. క్షేత్రజ్ఞుడు kshētragnyuḍu. n. The soul. ఆత్మ, జీవము. A husbandman. కాపువాడు. A. ii. 100. క్షేత్రపాలుడు kshētra-pāluḍu. n. An inferior manifestation or terrific form of Siva. భైరవుడు. 'క్షేత్రపాలున కుదికినచీరలారు చాకిరేవులగములయ్యెసకల దిశలు.' A. ii. 55. క్షేత్రాజీవుడు a cultivator దున్ను కొని బ్రతుకువాడు.

(p. 363) gātramu gātramu. [Skt.] n. The body, a member a limb, a part. శరీరము, అనయవము. adj. Big. స్థూలము. గాత్రసంకోచి contractile, drawing itself up, as an animal before making a spring.

(p. 399) ghaṭamu ghaṭamu. [Skt.] n. An earthen vessel or jar, కుండ. The body శరీరము. A ruined well పాడునుయ్యి. ఘటవిసర్జనచేసినాడు he left the body. ఈ ఘటముండేవరకు as long as I live. Bringing about, effecting కూర్పు, ఘటము. దుర్ఘటము impracticable, hard to get or bring about. ఘటచక్రము ghaṭa-chakramu. n. A potter's wheel. ఘటయంత్రము ghaṭa-yantramu. [Skt.] n. A sort of pump. నూతిగిరక, నీరుతోడేగిలక. 'గీ పొంతఘటయంత్రసరము ద్రిప్పుచు జపించు' A. v. 90. ఘటశాసి ghaṭa-ṣāsi. n. A logician. తార్కికుడు. A. vi. 89. ఘటశ్రాద్ధము or ఘటస్పోటనము ghaṭa-ṣrāddhamu. n. The funeral of a pot; a mode of divorce, wherein funeral rites are performed as though the rebellious wife were actually dead. ఘటస్ఫోటనము చేసినాడు he divorced his wife.