(p. 45) advandvuḍu a-dvandvuḍu. [Skt.] n. A philosopher, i.e., he who despises the pairs of opposites, such as heat and cold, good and evil, pleasure and pain, &c. నిస్సంగుడు. 'అందుండున్ ద్వయసద్మ పద్మవదనుండద్వంద్వుడ శ్రాంతయోగాంధూబద్ధ మధుర్విషద్విరదుడ న్వర్థాభిధానుండు.' A. i. 77.

(p. 116) ānvīkṣakī ān-vīkshakī. [Skt.] n. Logical philosophy, metaphysics. వైశేషికాది తర్క విద్య.

(p. 161) upaniṣattu upa-nishattu. [Skt.] n. An Upanishad, a philosophical disquisition attached to the Vedas.

(p. 271) kāpilamu kāpilamu. [Skt.] n. The philosophy of Kapila. సాంఖ్యశాస్త్రము. 'కాపిలంబు చాపలంబు' అము. i.

(p. 408) cārvākuḍu chārvākuḍu. [Skt.] n. A follower of the sceptical philosopher Charvāka. An atheist, a materialist or sceptic, a seceder from the Hindu creed: చార్వాకమతము scepticism, materialism. 'దేవునితోడ నేల చార్వాక మొనర్చితిన్.' (Kalah. iii. 193.) Why did I act as a freethinker and question the god?

(p. 471) jñānamu gnyānamu. [Skt.] n. Wisdom, knowledge. తెలివి. Higher knowledge. Theology. మోక్షవిషయమైన బుద్ధి. Philosophy. In some compounds it may be rendered supernatural. జ్ఞానకాండము gnyāna-kānḍamu. n. The doctrinal portion of the Vedas which contains the esoteric teaching relating to the spiritual knowleldge. The doctrine of Faith as opposed to that of Works. జ్ఞానదృష్టి gnyāna-dṛshṭi. n. Spiritual vision, supernatural intelligence, the prophetic eye: second sight. Clairvoyance. జ్ఞాననిద్ర gnyāna-nidra. n. A deep unnatural sleep, such as occurs in Mesmerism. Ecstasy. A metaphysical delirium which suspends the senses. యోగనిద్ర. జ్ఞానమార్గము gnyāna-mārgamu. n. The path of wisdom; the doctrine that salvation is to be obtained by means of meditation on, and the consequent union with the Supreme Spirit. జ్ఞానశరీరము gnyāna-ṣarīramu. n. The spiritual body: as distinguished from the corporeal body. (స్థూలశరీరము, or మాయాశరీరము.) జ్ఞానస్వరూపము gynāna-svarūpamu. n. The spiritual form or image, invisible to the mortal eye. జ్ఞాని gnyāni. n. One who possesses wisdom, a philosopher, a sage, a prophet, an inspired teacher. జ్ఙానముగలవాడు. జ్ఞానేంద్రియము gnyānēndriyamu. n. An organ of perception. A supernatural sense, such as the power of perceiving spirits. See Tantra Rajam. XVII. 4. జ్ఙానేంద్రియములు senses of perception or knowledge as opposed to కర్మేంద్రియములు senses of action. The five senses of man as త్వక్కు Touch, చక్షువు Sight, శ్రోత్రము Hearing, జిహ్వ Taste and ఘ్రాణము Smell.

(p. 471) jñānamu gnyānamu. [Skt.] n. Wisdom, knowledge. తెలివి. Higher knowledge. Theology. మోక్షవిషయమైన బుద్ధి. Philosophy. In some compounds it may be rendered supernatural. జ్ఞానకాండము gnyāna-kānḍamu. n. The doctrinal portion of the Vedas which contains the esoteric teaching relating to the spiritual knowleldge. The doctrine of Faith as opposed to that of Works. జ్ఞానదృష్టి gnyāna-dṛshṭi. n. Spiritual vision, supernatural intelligence, the prophetic eye: second sight. Clairvoyance. జ్ఞాననిద్ర gnyāna-nidra. n. A deep unnatural sleep, such as occurs in Mesmerism. Ecstasy. A metaphysical delirium which suspends the senses. యోగనిద్ర. జ్ఞానమార్గము gnyāna-mārgamu. n. The path of wisdom; the doctrine that salvation is to be obtained by means of meditation on, and the consequent union with the Supreme Spirit. జ్ఞానశరీరము gnyāna-ṣarīramu. n. The spiritual body: as distinguished from the corporeal body. (స్థూలశరీరము, or మాయాశరీరము.) జ్ఞానస్వరూపము gynāna-svarūpamu. n. The spiritual form or image, invisible to the mortal eye. జ్ఞాని gnyāni. n. One who possesses wisdom, a philosopher, a sage, a prophet, an inspired teacher. జ్ఙానముగలవాడు. జ్ఞానేంద్రియము gnyānēndriyamu. n. An organ of perception. A supernatural sense, such as the power of perceiving spirits. See Tantra Rajam. XVII. 4. జ్ఙానేంద్రియములు senses of perception or knowledge as opposed to కర్మేంద్రియములు senses of action. The five senses of man as త్వక్కు Touch, చక్షువు Sight, శ్రోత్రము Hearing, జిహ్వ Taste and ఘ్రాణము Smell.

(p. 505) tatvamu tatvamu. [Skt.] n. The real nature of a thing the essential nature of anything. స్వభావము. Any living being, or essence. Any element or elementary property. Truth, reality. A first principle. An axiom, ӔON, thing, existent creature. Mind, intellect. Deity పరమాత్మ. The true perfection, or highest good of man, as the knowledge of God and holiness. Truth or reality in religion. The quest of truth: Ideology, metaphysics, philosopy. (Vulgarly,) A puzzle, a mystery. శూన్యతత్వము nothingness, nullity, nonexistence. తత్వజ్ఞుడు tatva-gnyaḍa. n. He who knows the truth, a philosopher. తత్వయోగి tatva-yōgi. n. The perfected saint, as being one with God. Vema. 1044. తత్వసంగ్రహము tatva-sangrahamu. n. A confession of faith: a book giving a synopsis of any creed. A handbook of philosophy.

(p. 568) tyajiñcu tyajinṭsu. [Skt. from √ త్యజ్ to leave.] v. a. To leave, quit, desert, abandon. విడిచిపెట్టు. త్యజనము tyaja-namu. n. Abandonment, desertion. విడుపు. త్యక్తము tyaktamu. adj. Left, quitted, deserted. విడువబడిన. త్యాగము tyāgamu. n. A giving up, or renunciation. Abdication. విడుపు. A gift, donation. ఈవి. ప్రాణత్యాగము suicide. త్యాగి tyāgi. n. A giver, donor, bestower. ఈవికాడు. కర్మత్యాగి a freethinker or philosopher. త్యాజ్యము tyājyamu. adj. Fit to be left. విడువదగిన. An unlucky hour, an hour astrologically unpropitious. వర్జ్యము, దోషయుక్తమైనందున విడువదగినకాలము.

(p. 665) nis nis. [Skt. a form of నిర్.] A negative prefix like un or in. నిస్త్రాణ nis-trāṇa. n. Weakness. నిస్పృహము nis-pṛihamu. adj. Hopeless. అశలేని. నిస్పృహత్వము nis-pṛihatvamu. n. The being without any wish or hope. Indifference, listlessness. Philosophy. నిస్పృహుడు nis-prihuḍu. n. A philosopher, a calm observer, a man of an equable mind unaffected by ordinary events. adj. Indifferent or listless. నిస్సంగుడు nis-sajuḍu. n. One who has quitted his family. A recluse, hermit. నిస్సంతు nis-santu. adj. Without children or offspring, without an heir. సంతానములేని. అతని వంశము నిస్సంతు అయిపోయినది his family is without a representative, is extinct. నిస్సందేహము or నిస్సంశయము nis-san-dēhamu. adj. Undoubted. n. The absence of doubt. నిస్సత్తువ nis-sattuva. n. Weakness, a want of nerve, debility. Poorness of soil. ఆశక్తి. బలహీనత. నిస్తంత్రము nis-tantramu. adj. Easy, deliberate. నిస్తండ్రము nis-tandramu. adj. Unwearied, in-defatigable. నిస్తరించు nis-tarinṭsu. v. a. To cross safely. చక్కగా దాటు. To succeed, get through, be delivered. కడతేరు. విస్తరణము or విస్తారము nis-taraṇamu. n. Crossing. దాటుట. నిస్తారకుడు nis-tāra-kuḍu. n. A deliverer, redeemer. కడతేర్చువాడు. నిస్సరణము nis-saraṇamu. n. An entrance. ఇల్లులోనగువాని ముందటి భాగము. Exit, going out. వెడలిపోవుట. నిస్సారము nis-sāramu. Sapless, pithless, dry, exhausted. సారములేని, నిస్సారముచేయు to exhaust. ఈ నిస్సారపు సంసారము in this worthless world.

(p. 721) parusavēdi parusa-vēdi. [from Skt. స్పర్శవేధి.] n. The philosopher's stone.

(p. 750) piṅgaḷamu pingaḷamu. [Skt.] adj. Brown, swarthy, tawny, red like a lion, or of the colour of honey, the colour of the mongoose or ichneumon. గోరోజనవర్ణము, నీలిపీతమిశ్రితవర్ణము. పింగళాక్షి pingaḷ-ākshi. adj. Fiery eyed, red eyed. పింగళనాడి pingaḷa-nāḍi. n. An anatomical phrase, used in the Yoga school of philosophy, for a particular vessel of the body, which runs from the os coccygis to the head, and which is the chief passage of breath and air. See సుషుమ్న.

(p. 768) pudgalamu pudgalamu. [Skt.] n. Matter, substance, (in a philosophical sense.) పుద్గలాస్తికాయ matter as comprising all bodies composed of atoms Colebr. Ess. i. 385. 386.

(p. 990) mīmāṃsa mīmāmsa. [Skt.] n. A discussion or disputation held to find out the truth regarding anything. ప్రమాణైరర్థవిచారణ, ప్రమాణములచేత నిజము గ్రహించడము. Polemical divinity. Theological criticism. The name of one of the six great Indian philosophical systems, పూర్వ మీమాంస is a system of ritualism. ఉత్తరమీమాంస is a system practically the same as the వేదాంతము, జ్ఞానకాండ. పుత్రీకరణమీమాంస is a 'treatise' (or essay) on adopting a daughter. మీమాంసచేయు to dispute, argue. మీ యిద్దరికి ఇందును గురించి చాలా మీమాంసజరిగినది we had a great discussion about this matter. మీమాంసకుడు mīmāmsakuḍu. n. One who knows the Mīmānsa system of philosophy, మీమాంస శాస్త్రము తెలిసినవాడు.

(p. 1130) vayasu or వయస్సు vayasu. [Skt.] n. Age, time of life, any period of life, ప్రాయము. ఈడు. Youth, యౌవనము. వయసువచ్చినవాడు a full grown boy. వయఃకాలము youth, maturity. వయసువచ్చినచిన్నది a grown girl. వయస్తంభము the art of prolonging youth by finding the philosopher's stone. 'వాద వయస్తంభవశ్యాషధములు.' L. vii. 370. వయసుది vayasu-di. n. A young woman. యౌవనవతి. వయసువాడు vayasu-vāḍu. n. A young man. యౌవనవంతుడు. వయస్థుడు vayas-thuḍu. n. A man in the prime of life. పడుచువాడు. వయస్య vaya-sya. n. A female friend. చెలికత్తె, సఖి. వయస్యుడు vayasyuḍu. n. An equal, a friend. స్నేహితుడు, సఖుడు.