(p. 18) akamu akamu. [Skt. from ఆ = not & క = happiness.] n. Ache, pain, affliction. Sin. దుఃఖము, పాపము నాకము = న+అకము = heaven, the sinless place.

(p. 22) agacāṭlu agaṭsāṭlu. [Tel. from అగ్గము+చాటులు] అగ్గము+చాటులు] n. Evils, afflictions, troubles. కడగండ్లు, తిప్పలు. అగచాట్లుపడుచున్నాడు he suffers great distress. నన్ను అగచాట్లు పెట్టినాడు he brought me into trouble. అగచాట్లపోతు agaṭsāṭlapōtu. [Tel.] n. A wretch, a villain. దుష్టుడుగా తిరిగేవాడు. 'చిక్కు బిల్లలు మైనపు తేళ్లు చిక్కుముళ్లు జమిడాకు చిల్కలు తాళ్లపాములకట యగచాట్లపోతనై యాడుకొంటి.' H. iii. 192. అగచాట్లమారి agaṭsāṭlamāri. [Tel.] He who has suffered, a martyr, a sufferer. one who is thoroughly practised. నానాకడగండ్లు పడి తీరినవాడు, ఆరి తీరినవాడు.

(p. 43) adavaḍa adavada. [Tel.] n. Confusion, grief; affliction. కలత, దుఃఖము, వ్యాకులము. 'ఎందునున్నను తెత్తునియ్యిందువదన వదనవడు జూడుమద వదవదలియధిప. ' R. v. 276. అడవదవడు v. n. To be in grief, be sorrowful, be troubled. వందలమందు, విచారపడు, వ్యాకులపడు. 'పదపదరాఘవ నిలునిలు, మదవడపడవల దుదళరధాధిపనీకున్.' R. iv. 15.

(p. 86) alanduru alanduru. [Tel.] n. Grief, sorrow, affliction. ఖేదము, దుఃఖము. 'కందర్పు నిదర్పంబున నలందురు పొందుదుననిననన్వెలంది వెండియు నిట్లనియె.' M. IV. ii. 72. 'మేరుకల్పులన్ గొడకులనేవురింజముడు గొన్ననలందురు జూడనేర్తునే.' M. XII. i. 210. అలందురు v. n. To grieve, to sorrow. దుఃఖపడు. 'నిలుకడయును, లేమితాల్మికొనగలేక యలందురితనువు నింద్రియములు మనము ధృతయు, తన వశంబు గాక తల్లడపడి.' M. IV. ii. 318.

(p. 87) alamaṭa alamaṭa. [Tel.] n. Grief, sorrow, affliction. విచారము, దుఃఖము, 'కలకాలము లేదలమట కలకాలము లేదు సుఖము.' P. ii. 26. అలమటించు ala-maṭinṭsu. v. n. To grieve, sorrow, to sink under affliction. వ్యాకులపడు. 'అసురుసురంచుమోమరవంచు, విధినెంచునశ్రులునించులో నలమటించు.' భల్లాణ చరిత్ర.

(p. 89) aljaḍi aljaḍi. [H.] n. Confusion. అల్లరి. Grief, affliction, sorrow, దుఃఖము, విచారము. 'తావసించుచోట తగనల్జ డాయెనా.' Vema. i. 64. Same as అల౛డి.

(p. 87) alazaḍi alazaḍi. [Tel.] n. Trouble, misfortune. ఆపద. Grief, affliction, sorrow. దుఃఖము, మనోదుఃఖరూపమైన విచారము. 'అల౛డి వచ్చుటకు మూలమదియెయ్యదియో.' భార. అర. vii 'నృపతికి లే వలజళ్లుభయలోక లీలల యందున్.' M. XII. ii. 352. అల౛డిదరి a;ḷazaḍi-dari. [Tel.] n. A kind of bird. పక్షి విశేషము. H. iii. 269.

(p. 113) āturata or ఆతురము āturata. [Skt.] n. Hurry, eagerness, affection. ఆతురచిత్తయై being afflicted. గర్భాతురము famishing hunger. క్షుధాతురడై famishing with hunger. కామాతురుడై eager with lust. ఆతురపడు ātura-paḍu. v. n. To hurry or haste. ఆతురుడు āturuḍu. n. He who is eager.

(p. 116) āpattu or ఆపద āpattu. [Skt.] n. Calamity, misfortune, adversity. ఆపన్నము āpannamu. Unfortunate, hapless. ఆపన్నుడు āpannuḍu. n. One who is afflicted or distressed. ఆపదను చెందినవాడు

(p. 120) āraḍi āraḍi. [Tel.] n. Scandal, disgrace, censure. నింద. ఆరడి adj. Vain, useless. వ్యర్థము. ఆరడిపడు āraḍi-paḍu. v. n. To incur censure, to be blamed. నిందింపబడు. ఆరడిపెట్టు āraḍi-peṭṭu. v. a. To scorn, slight, To grieve, afflict. ఆరడిపోవు āraḍi-pōvu. v. n. To be the sport of scandal, to be slandered. To grieve. ఉ 'మొల్లసుగంధినామనసు మోహమునారడిబెట్టినీవు న న్నొల్లకవీడనాడెద వయో తగవా.' V. P. ii. 240.

(p. 123) ārti ārti. [Skt.] n. Distress, pain, affliction. దుఃఖము. ఆర్తుడు ārtuḍu. n. A sorrowful or afflicted man. ఆర్తరక్షకుడు a reliever of the distressed. ఆర్తకారి he who bewails or laments P. vi. 84. మదనార్తుడై amorous.

(p. 161) upadravamu upa-dravamu. [Skt.] n. Trouble, annoyance, plague, affliction. Danger, injury, harm. అపాయము. ఉపద్రవపు పని a dangerous business.

(p. 172) usuru usuru [Tel.] n. Breath, life; strength, vigour, grief; a sigh, affliction, plague, hardship, evil result; retribution or result. వాని ఉసురు నీకు తగులును his trouble will come upon you. ఆడదాని ఉసురు తగలకపోదు the sigh of a woman will not fail to bring trouble (to him who caused her grief). వారి ఉసురు తాకి వాడు చెడిపోవును their sorrows shall be visited on his head. ఉసురుపోసికొను or ఉసురుపుచ్చుకొను usuru-pōsi-konu. v. a. To cause sighs. To afflict. నా ఉసురు ఏల పోసుకొంటావు why do you torment me thus? ఇది చేసినందు ప్రజల యొక్క ఉసురు పోసుకొనెను this called down the curses of the people. ఉసురుతో కూడా alive.

(p. 190) eriyu eriyu. [Tel.] v. n. To burn; to pine, to sorrow. కాలు, మండు, బాధపడు, పరితపించు. ఎరియించు eriyinṭsu. v. a. To cause to burn. To inflame, afflict, hurt.

(p. 234) kaḍagaṇḍlu kaḍa-gaṇḍlu. [Tel. కడ+కండ్లు.] n. Plagues, calamities, evils, dangers, afflictions, miseries, scrapes, troubles. కష్టములు, తొందరలు, శ్రమలు. నానాకడగండ్లుపడ్డారు they were exhausted or knocked up. నానాకడగండ్లు పెట్టినారు they handled him roughly. కడగండ్లమారి a troublesome fellow కష్టశీలుడు.