(p. 8) aṇṭukonu anṭu konu. [Tel.] v. n. To cleave, adhere to, stick, stick as paste. To catch fire. వాడు దాన్ని అంటుకొని పోయినాడు he carried her away, he has run away with her. అ యిల్లు అంటు కొస్నది the house has caught fire. వాదు వా వుస్మకముసు అంటుకొని పోయినాడు he stole my book. ఊపిరిమాత్రము అంటుకొనియున్నది his breath just remains in him. వానికడుపు వెన్నుతో అంటుకొనిపోయినది his belly sticks to his back-bone, i. e., he is emaciated.

(p. 15) ampakamu or అంపకాలు ampakamu. [Tel.] n. Permission to go; dismission. An entertainment given to a friend on the occasion of his departure. పంపించడము, సెలవు విందుచేసి సాగనంపడము, బహుమానమిచ్చిపంపడము. అంపకముచేయు to dismiss, send away. అల్లునికి అంపకము చేసి పంపిరి they gave the son-in-law the entertainment preparatory to his departure and sent him away. 'బ్రహ్మసభకేనుబోయి కొంత, కాలముదుండి యజుడంపకంబుసేయ, మానవసరంబునకువచ్చి.' H. 4. 7

(p. 24) agāḍī agāḍī [H.] adv. Before, in front, forward, further on, ముందర. n. The ropes with which a horse's forefeet are tied. గుర్రముయొక్క మెడకుగాని లేక ముందరి కాళ్లకుగాని కట్టే తాడు. ఆ గుర్రము అగాడిపిచాడీలను తెంచుకొని పారిపోయినది the horse broke its head ropes and heel ropes and ran away.

(p. 61) apakramamu apa-kramamu. [Skt.] n. Rout, defeat, flight, retreat. పలాయనము. అపక్రమించు to run away from a battle.

(p. 62) apanayamu apa-nayamu. [Skt.] n. Taking away, withdrawing, removing, destroying. తొలగించడము, దూరీకరణము, పోగొట్టడము. అపనయించు apanayinṭsu. [Skt.] v. a. To remove, do away with, dissipate. పోగొట్టు. 'ఎన్ని బాధల బెట్టిన నన్ని బాధలచ్యత్మసృతి చేతినేయపనయించి.' N. iv. 247.

(p. 62) apanēyamu apa-nēyamu. [Skt.] adj. That which is to be taken away, that which is to be removed. తీసివేయ తగ్గది. 'ఈయురణకంబులు రెండును నీచేత నపనేయంబుగా కుండవలయును.' Vish. vi. 74.

(p. 62) apanōdamu apa-nōdamu. [Skt.] n. Removing, taking away. తొలగించుట. Vasu. ii. 57.

(p. 63) apahamu apahamu. [Skt.] adj. Doing away, with, healing, averting. పోగొట్టే కల్మషాపహము doing away with sin or impurity.

(p. 63) apahariñcu apa-harinṭsu. [Skt.] v. a. To pillage, plunder, take by violence or deceit, usurp. ముచ్చిలించు, అన్యాయముగా ఎత్తుకొని పోవు. అపహరణము apa-haraṇamu. [Skt.] n. Plundering, purloining, carrying off, stealing. చౌర్యము, ముచ్చిలించడము, అన్యాయముగా ఎత్తుకొని పోవడము. అపహర్త n. One who carries away by force or violence, a thief, rogue. అపహారము apahāramu. [Skt.] n. Pillage, plunder, taking by violence. దోచుకోవడము. సర్వస్వాపహారము robbing of everything. హాదత్తాపపాదము taking back a gift. దత్తాహృతము adj. that which is robbed or stolen.

(p. 66) appuḍu appuḍu. [Tel. from ఆ+పొద్దు] adv. Then, at that time (This is also used as a defective noun.) Dative అప్పటికి at that time, అప్పట్లో (locative) at that time. అప్పటినుంచి since that time. అట్లా చెప్పేటప్పటికి when he said so. మరియొకప్పుడు at another time. In compounds it means 'When', as వాడు వచ్చినప్పుడు when he came. ఒకప్పుడు వచ్చెను ఒకప్పుడు రాకపోయెను he sometimes came and sometimes stayed away. అప్పుడే (emphatic form) just then, already. అప్పుడే పుట్టిటనబిడ్డ a child just born. అప్పుడప్పుడు now and then. అప్పటిరాజులు the rulers of those days, the then princes.

(p. 79) aramōmu ara-mōmu. [Tel.] n. The side face. అరమోముచేయు v. n. To turn away the face, disregard.ముఖము తిప్పుకొను.

(p. 82) arugu arugu. [Tel.] v. n. To go, pass, proceed, walk. To digest as food. To be worn away by being used or rubbed; waste away. వెళ్లు, జీర్ణమగు, క్షీణించు, క్షయించు. అరగతీయు araga-tīyu. v. a. To rub off. అరుగుడు aruguḍu. n. The act of wearing away; attrition శిథిలము అరుగుదెంచు or అరుదెంచు arugu-denṭsu. [Tel.] v. n. To come. వచ్చు. To go. పోవు. 'పరమధర్మాత్ముల భార్యాసమేతులనపహసింప దలంచియరుగుదెంచె.' M. iii. 5. 455. ఆరుదేడు he will not come 'అయ్యమరులు దివినుండి నేలకరు దేనేలా.' R. iii. 22. అరుగుపడు arugu-paḍu. v. i. To wear away, క్షయించు, నశించు, హీనమగు.

(p. 89) alikiḍi or అలుకుడు alikiḍi. [Tel.] n. Noise, sound. ధ్వని, చప్పుడు. వారి మాటల అలికిడి వల్ల మేలుకొన్నాడు I was awakened by the sound of their talking.

(p. 92) ava cāṭamugā ava-ṭsāṭamugā. [Tel.] adv. Unexpectedly, unawares, అకస్మికముగా, హటాత్తుగా. 'ఖలుడగుకంసుని పంపున నరిగి తృణావర్తుడవనికవచాటముగా సురకరువలియైబిసబిస నరుదరుదనముసరివిసరిహరిగొనిపోయెన్.' B. X. § 7.

(p. 94) avadhi avadhi. [Skt.] n. Boundary, period, time, conclusion, end. (colloq.) Strait, calamity, misfortune. పొలిమేర, కాలము అవసానము, ఆపద. శరీరపతనావధి as long as one lives. వానికి ఒక అవధి వచ్చినది a misfortune happened to him. అవధిక్రయపత్రము a mortgage bond with the penalty of forfeiting the mortgage after a limited time. అవధీరితము ava-dhīritamu. [Skt.] adj. Disregarded, scorned, despised. అవమానింపబడిన, తిరస్కరింపబడిన అవధూతము adj. Removed, tossed aside, cast away, thrown. తోసివేయబడిన. అవధూతుడు ava-dhūtuḍu. [Skt.] n. A naked mendicant. One who has renounced all worldly feeling and obligation. దిగంబరుడుగా తిరిగే సన్యాసి.