(p. 78) araḍā araḍā. [Tel.] n. The brass or gold mouth of a scabbard. A particular kind of neck jewel. Also, the lion's heads at the ends of the pole of Hindu marriage palankeen. కర్నాటకపల్లకీ బొంగుకొనుకువేసే సింహలలాటములు.

(p. 176) ūru ūru. [Tel. In Chaldee Ur = town. of. 'Ur of the Chaldees.' Genit. ఊరి abl. ఊర్లు or ఊరిలో, ఊళ్లలో. Plu. ఊరులు, ఊర్లు, ఊళ్లు.] n. A village, a town. నేను ఊరికి పోయి యుండగా when I was absent from home. ఊర ūra (= ఊరి యొక్క) adj. Rustic, common, village, belonging to the town or place. Rural, country. ఊరన్ abl. At home, in the village. ఊరియందు. ఊరనున్నారు they are at home. ఊరకవి ūra-kavi. n. A rustic bard; a country poet. ఊరకంద ūra-kanda n. The root of the plant named Tacca Pinnatifida. Rox. Vol. 2. p. 172. ఊర౛ోగి ūra-zōgi. n. A wandering beggar. బిచ్చపు సన్యాసి ఊరనుయ్యి ūra-nuyyi. n. The common well; the town well. ఊరపంది ūra-pandi. n. A village pig. ఊరపిచ్చిక ūra-pichchika. n. The village sparrow: that is, the house sparrow. ఊరపిల్లి ūra-pilli. n. A domestic cat. ఊరవిందు ūra-vindu. n. A feast given to all the town on the occasion of a wedding.

(p. 212) ora ora. [Tel.] n. Touch, rubbing. Trial of metal by touch. Likeness పోలిక. A case, sheath, scabbard. తలగడ ఒర a pillow case. A ring of clay, thus ఒరలనుయ్యి a well built with rings of baked earth. See ఒరగొను & ఒరపెట్టు.

(p. 263) kavīśvaruḍu kav-īṣvaruḍu. [Skt.] n. A poet; (lit. a prince of bards.)

(p. 330) kōśamu kōṣamu. [Skt.] n. A repository. receptacle, place: the inside. A sheath, scabbard. కత్తివర. The cocoon or bag containing the silk worm. An egg గుడ్డు. కకోశమునందు silkr worm. హృదయకోశమునందు within the heart: at the bottom of one's heart. అండకోశము the scrotum.

(p. 605) dūyu or దుయ్యు dūyu. [Tel.] v. a. To penetrate, go through. గుచ్చుకొను. To pull off the scabbard, as a sword. To take palm leaves out of a volume. ఊడదీయు to strip off leaves or boughs. To pluck, take, as a handful of grass. వరదూసి pulling off the scalbard. దెబ్బ దూసిపోయినది the blow glanced off. పేగులు దిస్సిరాపొడిచి stabbed him so that the bowels came out. Pal. 424. దూయుతీగె Same as దుశ్శిరము. (q. v.) దూయించు dūyinṭsu. (causal of దూయు.) v. a. To draw across, to pass over. కాలినగడ్డపారచేత దూయించెను he passed a hot iron over the hand. (This is a ceremony of ordeal in oaths, quite distinct from cauterizing.) దూసిపోవు to go through or penetrate. To glance off, as a dart.

(p. 823) paurāṇamu paurāṇamu. [Skt.] adj. Relating to the Puranas. 'ఇట్లు విక్రమార్కుడీల్గిన విజయుడై శాలివాహనుండులీలతోడ. పౌరులెల్లబొగడబౌరాణమున మహారాజసంగజేసె రాజ్యమచట.' G. i. 33. పౌరాణికము paurāṇikamu. adj. Mythological; old, as a story. పౌరాణికుడు paurāṇikuḍu. n. One who knows the Puranas, పురాణము తెలిసినవాడు. A public reader of a Purana. A bard, ministrel.

(p. 863) baṭṭu, baṭṭuvāḍu or బట్రాజు baṭṭu. [Tel.] n. A bard, herald: a chanter of titles and praise. వంది. బట్రా౛ులు a caste of Sudras who as a rule are eulogisers by profession.

(p. 917) bhaṭruju or భట్టు bhat-rāju. [Skt.] n. A bard, minstrel, herald, chanter of titles.

(p. 1118) vandanamu vandanamu. [Skt.] n. An obeisance, salutation, అభివాదనము, నమస్కారము, Praise, స్తుతి. Thanks. వందనమిడు or వందనముచేయు vandanam-iḍu. v. n. To honour, salute, bow to. వందనమాల vandana-māla. n. A garland hung over a gate or carved in stone trellis. ద్వారమందు కట్టినతోరణము. వందారువు or వందారుడు vandāruvu. n. One who salutes or pays homage. నమస్కారము చేయువాడు. వంది vandi. n. A herald, bard, panegyrist. ప్రాతఃకాలమందు రాజులను మేలుకొలిపేవాడు, స్తుతిచేసి జీవించువాడు, బట్టువాడు. వందించు vandinṭsu. v. a. To praise, స్తుతించు. వందితుడు vandintuḍu. n. One who is praised or saluted, స్తుతింపబడినవాడు, నమస్కరింపబడినవాడు. వంద్యము vandyamu. adj. Honourable, venerable, worthy or regard Lauded or laudable. కొనియాడదగిన, పూజ్యమైన. 'సకలలోకైకవంద్యంబు సకలసుజన, చిత్తరంజనకారణంబుత్తమంబు.' Vish. i. 31. వంద్యుడు vandyuḍu. n. One who is worthy to be praised. పూజ్యుడు లోకవంద్యుడు fit to be praised or extolled by the whole world.

(p. 1130) vara vara. [Tel.] n. A limit. మేర. పర్యంతము. ఇదివరలో before this time. అదివరలో before that time. [for ఒర.] Kind, sort. ఈ వరబంగారు gold of this kind. A kind of grain, ధాన్యవిశేషము. వర (for ఒర.) n. A scabbard, a sheath. ఖడ్గకోశము. వరదూయు to unsheath or draw out of the scabbard. పోయినది వర ఉండేది కత్తియనియెంచు what we have lost is the mere sheath but what we have got is the very blade, i.e. he who is dead is nothing to his successor. వరకట్టు vara-katte. v. n. To test gold by rubbing it on a touchstone. Also, to prepare land for cultivation. వరగొడ్డము vara-goḍḍamu. (వర+గొడ్డము.) n. A crooked word, వంకరమాట. వరకు or వరకును vara-ku. postp. Until, as far as, పర్యంతము. ఇదివరకు until this. అదివరకు so far, until that time. ఆవరకే పారిపోయియుండిరి they had already fled. ఎంతవరకు to what extent? how far? ఆయన చనిపోయేవరకు up to the time of his death. నేను వచ్చేవరకు until I come. వర or ఒర vara. n. The large circular ring of pottery sunk in a small well, to prevent the earth from falling in. నూతికి పెట్టేవి.

(p. 1228) vaitāḷika vaitāḷika. [Skt. from వితాళము.] n. A melody or tune which is without a marked time. రాగవిశేషము. వైతాళికుడు vaitāḷikuḍu. n. A king's bard. వేకుడను రాజులకు మేలుకొలుపులు పాడువాడు, బట్టువాడు. 'ఒకవైతాళికుడేగుదెంచి సబలోనుత్క్క్షప్తహస్తాగ్రుడై. G. xi. 135.

(p. 1362) saukhaśāyanikuḍu or సౌఖసుప్తికుడు saukhaṣāyanikuḍu. [Skt.] n. A bard or minstrel, whose duty it is to waken the prince in a morning with music and song. వైతాళికుడు, రాజులను నిద్రమేలుకొలుపువాడు, సుఖనిద్రయాయని ప్రశ్నము చేయువాడు. A. iv. 320.