(p. 48) adhvamu adhvamu. [Skt.] n. Road, way, path. మార్గము. అధ్వగుడు n. A traveller. దారిని నడిచేవాడు, బాటసారి. అధ్వగభోగ్యము 'The Traveller's Tree.' The Spondias Mangifera. అధ్వగామి a traveller. అధ్వాధివుడు protector of travellers, a police officer on the public roads. అధ్వరథము a travelling car. అధ్వపతి in astron. lord of the orbits, i.e., of the Zodiac.

(p. 48) adhvaramu adhvaramu. [Skt.] A sacrifice. యజ్ఞము. 'అధ్వరవైకల్య మరయుచుంచు బ్రహ్మరాక్షసకోటి.' భాస్క: రామా: బాల: 99. అధ్వర్యుడు n. A Bramin versed in the Yajur Veda; యజుర్వేదవేత్త; the officiating priest at a sacrifice whose duty it is to measure the ground, build the altar, prepare the sacrificial vessels, fetch wood and water, light the fire, bring and immolate the animal. For a description of the sacrifice, vide భాస్కరామా. బాల 114. అధ్వర్యవేదము = యజుర్వేదము.

(p. 177) ūrdhvamu ūrdhvamu. [Skt.] adj. Above, upper, high. ఊర్ధ్వబాహువై with his arms raised. ఊర్ఢ్వరేతనుడు a Rishi or Sage. ఊర్ధ్వలోకము ūrdhva-lōkamu. n. The world above. Heaven.

(p. 305) kṛkavākuvu kṛika-vākuvu. [Skt.] n. A cock. కోడి. కృకవాకుధ్వజుడు kṛika-vāku-dhva-juḍu. n. An epithet of Kumaraswami.

(p. 332) kratuvu kratuvu. [Skt.] n. sacrifice, burnt offering. యజ్ఞము. క్రతుధ్వంసి kratu-dhvamsi. n. The destroyer of Sacrifices; epithet of Siva. క్రతుభుక్కులు or క్రతుభుజులు kratu-bhukkulu. n. Those who live on sacrifices, i.e., the gods. దేవతలు. క్రధనము kradhanamu. n. Killing. వధ.

(p. 359) garuḍuḍu , గరుడి, గరుత్మంతుడు, గరుటామంతుడు or గరుటాలమంతుడు garuḍuḍu. [Skt.] n. The eagle or sovereign of the feathered race. The Brahminy or Maroon-backed kite, Haliastur indus. (F.B.I.) గరుత్మంతుడు. గరుడిరవుతు garuḍi-ravutu. n. Vishnu. గరుడముక్కువాడు a man with a Roman nose. గరుడధ్వజుడు garuḍa-dhvajuḍu. n. An epithet of Vishnu, whose emblem is the kite. గరుడపచ్చ garuḍa-paṭsṭsa. n. An inferior emerald. మరకతము. గరుడపార్వ garuḍa-pārva. n. An eagle-glance. A keen, fearless look, like that of an eagle. గరుడవాస్తు garuḍa-vāstu. n. A certain plan on which some Hindu houses are built. గరుడసరులు garuḍa-sarulu. n. A fine sort of rice. గరుడస్తంభము or గరుడకంబము garuḍa-stambhamu. n. A post erected before a temple, with bells at the top. గరుడాగ్రజుడు garuḍ-āgrajuḍu. n. An epithet of Anura, as being the elder brother of గరుడుడు. గరుడాచలము garuḍā-chalamu. n. The name of a hill in the Cuddapa District: and the subject of a favourite poem. గరుడాశ్వారు garuḍāḷvāru. n. A name for an eagle. A brahminy kite. గరుడాసనము garuḍ-āsanamu. n. Kneeling on one knee: this being the attitude of the griphon Garuda.

(p. 544) tṛṇamu tṛiṇamu. [Skt.] n. Grass, reeds. Corn. A straw, a blade of grass, a reed. A mere trifle. తృణిగ్రాహి tṛiṇa-grāhi. Lit: 'drawing straws,' as amber. A sapphire, నీలము, మరకతము. తృణజలూకము tṛiṇa-jalūkamu. n. The leaping leech, that jumps along, fixing its head and tail alternately. భాగ. 10. స్కం. పూ. తృణజలూకిన్యాయము is an expression like 'a bird in the hand is worth two in the bush,' i.e., Securing one object before trying for another. తృణత tṛiṇata. n. Grassiness. తృణబావము. A bow, ధనస్సు. మరుత్తృణత Indra's bow, i.e., a rainbow. ఇంద్రధనుస్సు A. v. 154. తృణద్రుమము tṛiṇa-drumamu. n. The 'grass-bearing tree,' i.e., a tree belonging to the grass family. తృణధ్వజము tṛiṇa-dhvajamu. n. A bamboo, వెదురు. తృణప్రాయము tṛiṇa-prāyamu. adj. Worth a straw, worthless, contemptible. తృణరాజము the palmyra or the cocoanut tree. తృణశూన్యము tṛiṇa-ṣūnyamu. adj. Having no grass. తృణములేనిది. n. The Jasmine. మల్లె. తృణీకరించు tṛiṇī-karinṭsu. v. a. To look upon (a thing) as grass. To contemn, despise, slight, make light of తృణముగా వెంచు, అలక్ష్యముచేయు. తృణీకారము tṛiṇī-kāramu. n. Contempt, disregard.

(p. 625) dvajamu dhvajamu. [Skt.] n. A flag or banner. టెక్కెము. A flagstaff. టెక్కేపు కంబము. A mark, a sign or symbol. గురుతు. The male organ of generation. లింగము, మగగురి. బర్హధ్వజి she whose sign is the peacock, i.e., Pārvati. ధ్వజస్థంభము a pillar or mast erected before a temple, having a vertical wooden frame of bars at the top to represent a flag. ధ్వజారోహణము a certain rite at the commencement of a festival when the flag is hoisted. ధ్వజిని dhvajini. n. An army. సేన.

(p. 621) dharmamu or ధర్మువు dharmamu. [Skt.] n. Duty. విధి. Virtue, పుణ్యము. Right, న్యాయము. Alms. A rule, precept or principle. విధి. Nature, character, property, స్వభావము. A function or trade. Custom, usage, propriety, ఆచారము. ధర్మశాస్త్రము or ధర్మసంహిత Law, the science of right. సాత్వికధర్మము the conduct that shows meekness. కులధర్మము the rules of caste. వివాహధర్మము conjugal dues, the behaviour proper for a married pair. పండితధర్మము scholarship, that which is to be expected from a scholar. కాలధర్మము death. అతని దొరతనములో ధర్మము నాలుగు పాదములతో నడిచెను justice was administered with perfect impartiality during his reign. lit: it went on its four feet. ధర్మపత్ని a lawful wife. ధర్మకర్త dharma-karta. n. A judge or arbitrator. A church warden, or manager of a temple. The executor to an estate. ధర్మజ్ఞుడు dharmagnyudu. n. One who knows what is right. ధర్మము నెరిగినవాడు. ధర్మధ్వజి dharma-dhvaji. n. A formalist or one who pretends to be religious from ulterior motives. జీవనార్థములింగ జటాభస్మాదులను ధరించినవాడు. ధర్మరాజు dharma-rāḍzu. n. The 'king of justice,' a name of Yama, the kind of Hell; also, the name of a hero in the Mahabharata. A certain petty village god. ధర్మరాజాదులు the Pandu heroes collectively. ధర్మసత్రము dharma-satramu. n. A charity house, a poor's house. ధర్మాత్ముడు dharm-ātmuḍu. n. A virtuous or liberal man. పుణ్యాత్ముడు. ధర్మాసనము dharm-āsanamu. n. A judge's seat, 'the bench.' ధర్మాధికారి కూర్చుండుపీఠము. ధర్మిష్ఠులు dharm-ishṭhulu. n. Charitable or benevolent persons. ధర్మి dharmi. adj. Just. ధర్మముగల. ధర్ముడు dharmuḍu. n. The Just One. A name of Yama, యముడు. ధర్మువు dharmuvu. n. Virtue, justice. న్యాయము, పుణ్యము. ధర్మేతరుడు dharm-ētaruḍu. n. An unjust or unrighteous man.

(p. 623) dhūmamu dhūmamu. [Skt.] n. Smoke. పొగ. ధూమకేతువు dhūma-kētuvu. n. A comet, being ' smoke-tailed,' i.e., having a trail of smoke. Also a name of fire (Agni.) ధూమధ్వజుడు dhūma-dhvajuḍu. n. The god of fire, whose banner is smoke. ధూమరేఖ dhūma-rēkha. n. A smouldering smoke. ధూమ్య dhūmya. n. A pillar. cloud or volume of smoke. A. v. 124. ధూమములసమూహము. ధూమలము or ధూమ్రము dhūmalamu. n. & adj. Tawny, dark-red. Smoke-colour, a sort of purple colour compounded of black and red.

(p. 624) dhūḷi dhūḷi. [Skt.] n. Dust. దుమ్మను, పరాగము. ధూళిధ్వజుడు dhūḷi-dhvajuḍu. n. Wind. వాయువు.

(p. 625) dhvaṃsamu dhvamsamu. [Skt.] n. Destruction, ruin. నాశము. ధ్వంసముచేయు or ధ్వంసపరచు to ruin, destroy. నాశముచేయు. ధ్వంసితము dhvamsitamu. adj. Ruined, destroyed, wrecked.

(p. 625) dhvani dhvani. [Skt.] n. A sound: a voice. ప్రతిధ్వని. an echo. ధ్వన్యర్థము dhvan-y-arthamu. n. An allegory. An elliptical meaning. ధ్వనించు dhvaninṭsu. v. n. To sound. శబ్దించు, మ్రోయు, మ్రోగు.

(p. 828) pratidhvani prati-dhvani. [Skt.] n. An echo. మారుమ్రోత.

(p. 947) matsyamu matsyamu. [Skt.] n. A fish, చేప. మత్స్యధ్వజుడు matsya-dhvajuḍu. n. An epithet of Manmadha. మన్మథుడు. మత్స్యాక్షి matsy-ākshi. n. The moon plant, Asclepius avida. పొన్నగంటికూర.