(p. 45) adhārmikuḍu a-dhārmikuḍu. [Skt.] n. One who does not generally give alms.

(p. 58) anuṣṇuḍu an-ushṇuḍu. [Skt. Lit a man without heat.] n. A man without energy. An idle fellow.

(p. 1397) ayyagāru or తయ్యవారు ayyu-gāru. [Tel.] n. A teacher or guru. అచార్యుడు. A venerable man, వూజ్యుడు.

(p. 83) arghamu arghamu. [Skt.] n. Price. Adoration, worship, respect. మూల్యము, వెల, పూజ. అర్ఘబలాబలము the cheapness or dearness of commodities. అర్ఘ్యము arghyamu. n. A respectful oblation to gods or to venerable men, of rice, darbha-grass, flowers, &c., with water, or of water only. పూజార్థార్హజలాదికము. అర్ఘ్యపాత్ర a vessel for this. అర్ఘ్యపాద్యాదులు the same with the addition of water for the feet, &c అష్టార్ఘ్యములు the 8 kinds of offerings, viz., పెరుగు, తేనె, నెయ్యి, అక్షతలు, గరిక, నువ్వులు, దర్భ, పువ్వులు. అర్ఘ్యము adj. Venerable, deserving worship. పూజకు తగిన, యోగ్యమైన.

(p. 96) avāntaramu avāntaramu. [Skt.] adj. Included, subordinate. అంతర్భూతమైన, లోని, కింది. అవాంతరదశ a minor distinction: a species, a subdivision of a general term. అవాంతరశ్లోకము a spurious verse: an interpolation. అవాంతరకథ an episode. అవాంతరముగా unexpectedly.

(p. 98) avyāpakamu a-vyāpakamu. [Skt.] adj. (In Logic.) Not spreading over the whole, not covering the whole. అవ్యాపకత్వము n. Non-comprehensiveness or generalisation. అవ్యాప్తము that which is not pervaded with. అవ్యాప్తి inadequate extent (of a definition) అవ్యాప్యము not covering the whole ground, not extending over the whole matter. అవ్యాప్యవృత్తి a category of limited application, a partial inference.

(p. 108) āku āku. [Tel.] n. A leaf of any sort. A petal. పత్రము, దళము. A betel, or palmyra leaf; also the leaf on which the Hindus eat their food. విస్తరాకు An ear-ring. చెవి కమ్మ. Young rice (paddy) not yet transplanted. Any herb: young sprouts of corn. A flake as ఆకు ఉప్పు a flake of salt. Any filament. The radius or spoke of a wheel. The shutter of a blind. ఆకులతలుపు a venetian door. Also, a chit, note or short letter. చీటి; a loan bond. ఇచ్చిపుచ్చుకోలు పత్రము. This word prefixed to others generally denotes green; as ఆకుతేలు a green scorpion, and ఆకుమిడత a green cricket. ఆడంగులకంటె మగవారు ఏడాకులు ఎక్కువ చదివినారు men have read seven pages further than women; that is, men are tenfold worse than women; or, are their masters in wickedness. నీ పేరు ఆకునపోకన అంటకుండా చెప్పుతాను. I shall mention (or use) your name with great caution. ఆకు అలము āku-alamu. n. Greens, herbs, vegetables. (The word అలము here has no definite sense.) ఆకుకూరలు or కూరాకులు āku-kūralu. n. Potherbs, garden stuff. ఆకు చాటున āku-ṭsāṭana. adj. In ambush, hidden, veiled, screened. ఆకుచిరుతపులి āku-chiruta-puli. n. A small species of leopard. ఆకుచిలక āku-chilaka. n. A butterfly, or a green parrot. ఆకుజెముడు āku-jemuḍu. n. The oleander-leaved spurge. Emphorbia Neriifolia. (See జెముడు.) ఆకుటిల్లు āku-ṭillu. n. A booth or hut of leaves, an arbor of leaves. ఆకుటింట in a booth. ఆకుతీగ the vine that produces the tamala (or betel) leaf. ఆకు తోట a betel garden: a garden in which plants are reared. ఆకుపచ్చ āku-paṭṭsa. n. The colour called sap green. ఆకుపత్రి చెట్టు āku-pattri-cheṭṭu. n. The clove tree. Cassia lignea. a certain game. (H. iii. 190). āka-rarugu. n. A green caterpillar. ఆకుపోత āku-pōta. n. Transplantation of a green crop. ఆకుపోయు āku-pōyu. v. a. To transplant corn. To set the sprouts. ఆకుమడి āku-maḍi. n. A field sown, but the sprouts of which are to be transplanted. (also, called నారుమడి.) ఆకుమడుపు āku-maḍupu. n. A roll of betel leaf. A mode of measurement. ఆకు మొలకాకు The self planting herb. ఆకురాయి āku-rāyi. n. A file (i.e., ఆకు a filament రాయు to rub off.) Also the name of a bird, the cuckoo (F.B.I.) బలుపాకురాయి or ముల్లాకురాయి (from ముల్లు a thorn) a rasp. కత్తి ఆకురాయి a sharp thin file for cutting combs. కమ్మి ఆకురాయి a very small file. వట్రనాకురాయి a three sided file.

(p. 121) ārabamu ārabamu. [Tel.] n. Vegetation, crops, fruit of the earth in general. పైరు. 'ఆకీడునన్. వానల్కల్గకమానె నారబములెండంజొచ్చె.' V. P. ii. 113. Cultivation. tillage సాగుబడి; కాడారబము dry cultivation; నిరారబము wet cultivation.

(p. 121) ārādhiñcu ārādhinṭsu. [Skt. lit సంతోషపరుచు.] v. a. To worship, to pray, to adore. మ్రొక్కు ఆరాధకుడు ā-rādha-kuḍu. n. Worshipper. ఆరాధనము ārādhanamu. n. Worship, prayer. ఆరాధితము ārādhitamu. adj. That which is worshipped. ఆరాధనీయము or ఆరాధ్యము ā-rādhanīyamu. adj. Worthy of reverence. ఆరాధ్యుడు ārādhyuḍu. n. His reverence, the venerable, a title given to those Bramins who are of the lingayat caste.

(p. 126) āḷvāru āḷvāru. [Drav.] n. A Vaishnava name for a saint. The Alwars or saints were twelve in number and are considerd to have been incarnations of the attendants, arms, or insignia of Vishnu: each of them wrote a portion of the 'Dravida Prabandham,' or 'Tamil Veda' help in greater veneration that the original Sanskrit Veda, of which it is, in fact, an ancient Tamil translation (Ellis.) The పరమయోగివిలాసము is a history of these personages. A hawk is sometimes called గరుడాళ్వారు.

(p. 127) āvirbhaviñcu āvirbhavinṭsu. [Skt.] v. i. To be produced, generated or born. పుట్టు ఆవిర్భవము or అవిర్భావము āvirbhavamu. n. Birth, origin. ఆవిర్భూతము āvirbhūtamu. adj. Produced. పుట్టిన.

(p. 129) āsavamu āsavamu. [Skt.] n. Toddy, palm wine. కల్లు, సారాయి. (a generic term for all spirituous liquors.)

(p. 133) indriyamu indriyamu. [Skt.] n. An organ of sense. జ్ఞానేంద్రియములు organs of perception, కర్మేంద్రియములు organs of action, and అంతరింద్రియములు the internal organs, the first includes the eye, ear, nose, tongue, and skin; the second, the organ of speech, or larynx, hand, foot, and the organs of generation. The last are మనసు the mind or organ of thought; బుద్ధి the organ of apprehension, అహంకారము the organ of self-knowledge or consciousness, and చిత్తము the heart or organ of feeling. ఇంద్రియువృత్తి the natural propensities. పంచేంద్రియములు the five organs of sense. పంచేంద్రియబద్ధుడు the sensual man, one who is a slave to his lusts.

(p. 154) utta utta. [Tel.] adj. Empty, mere, bare, plain, actual, just, simple; idle, naked, vain, useless, in just, not serious, not in earnest, false. ఉత్తప్పుడు on common occasions, in general. ఉత్తదొంగపని actual theft. ఉత్త గుర్తము a horse without a rider. ఉత్తవారు persons not involved or concerned in a matter. ఇచ్చినప్పుడు ఉంటివా ఉత్తప్పుడు ఉంటివా were you present when he gave it, or at same other time?

(p. 156) utpādiñcu or ఉత్పాదిల్లు utpādinṭsu. [Skt.] v. n. To be born, to rise, to spring from a source. కలుగు, పుట్టు. ఉత్పాదితము utpāditamu. adj. Produced, effected, generated, begotten. కలిగింపబడిన.