(p. 11) antarbhatamu antarbhūtamu. [Tel.] adj Included in. internal, inner.చేరిన, అంతర్గతమైన.

(p. 21) akṣamu akshamu. [Skt.] n. A die to play with; dice; an axle. సొగటాలపాచిక, ఇరుగు. Terrestrial latitude. అక్షకర్ణము = The hypotenuse, especially of the triangle formed with the gnomon of a dial and its shadow; in astronomy, the argument of the latitude. అక్షాగ్రము, the end of an axle. అక్షాగ్రశీలము, a linch-pin; the pin which fastens the yoke to the pole. రుద్రాక్ష, the seed of Elcocarpus Ganitrus, or of Beleric Myrobalan, which is used as a die. అక్షావపనము, a dice-board అక్షతత్వము science of dice. అక్షవిద్య aksha-vidya. [Tel.] n. Gambling, dice-play. పాచికల ఆట. అక్షధూర్తుడు aksha-dhūrtuḍu. [Skt.] n. A game master, a gambler. జూదరి.

(p. 51) anāhutuḍu an-āhūtuḍu. [Skt.] n. One who is not called or invited.

(p. 72) abhūtamu a-bhūtamu. [Skt.] adj. Non-existent. లేని, అవిద్యమానమైన. అభూతకల్పనము. a novel invention.

(p. 94) avadhi avadhi. [Skt.] n. Boundary, period, time, conclusion, end. (colloq.) Strait, calamity, misfortune. పొలిమేర, కాలము అవసానము, ఆపద. శరీరపతనావధి as long as one lives. వానికి ఒక అవధి వచ్చినది a misfortune happened to him. అవధిక్రయపత్రము a mortgage bond with the penalty of forfeiting the mortgage after a limited time. అవధీరితము ava-dhīritamu. [Skt.] adj. Disregarded, scorned, despised. అవమానింపబడిన, తిరస్కరింపబడిన అవధూతము adj. Removed, tossed aside, cast away, thrown. తోసివేయబడిన. అవధూతుడు ava-dhūtuḍu. [Skt.] n. A naked mendicant. One who has renounced all worldly feeling and obligation. దిగంబరుడుగా తిరిగే సన్యాసి.

(p. 109) āghūrnita ā-ghūrṇita. [Skt.] adj. Rolling (the eyes.) R. vii. 211.

(p. 127) āvirbhaviñcu āvirbhavinṭsu. [Skt.] v. i. To be produced, generated or born. పుట్టు ఆవిర్భవము or అవిర్భావము āvirbhavamu. n. Birth, origin. ఆవిర్భూతము āvirbhūtamu. adj. Produced. పుట్టిన.

(p. 150) ucchūnamu uchchhūnamu. [Skt.] adj. Swollen, turgid, close. దట్టము.

(p. 159) uddhūtamu ud-dhūtamu. [Skt.] adj. Driven up, shaken off, scattered, removed. మీది కెగరగొట్టబడిన, పోగొట్టబడిన.

(p. 228) kacūramu kachūrama. [Skt.] n. A sort of perfume. The plant Kampjeria rolunda.

(p. 288) kuṇṭhanamu kunṭhanamu. [Skt.] n. A hindrance, check. Bluntness. మొక్క పోవుట. కుంఠము kunṭhamu. adj. Blunt. Lazy, dull. మొక్క పోయినది, మొద్దు. కుంఠితము kunṭhitamu. adj. Hindered, checked. Blunted మొక్కపోయిన. కుంఠీబూతుడు kunṭhī-bhūtuḍu. n. One who has been defeated. One who has failed. కుంఠుడు kunṭhuḍu. n. A ignorant man. మూఢుడు. A lazy man సోమరి.

(p. 334) krī krī [Tel.] In compounds, is a contracted form of క్రిందు. క్రీచూడ్కి krī-chūḍki. n. A dowcast glance. క్రింది చూపు.

(p. 342) khaṇḍanamu khanḍanamu. [Skt. from ఖన్ = to cut.] n. Breaking, dividing, cutting, reducing to pieces. నరుకుడు. Slaying, smiting, destroying, annihilating. Refuting. Rebellion, opposition. Criticism. ఖండసుడు khanḍanuḍu. n. A slayer, a smiter. ఖండము khanḍamu. n. A piece, part, fragment, portion. A chapter, a section. A country, a district, a division. ఉత్తరఖండము the Northern Division. ఖండసంవిత్తు (L. XIII. 32.) జీవేశ్వరుడు. జీవపరమాత్ముడు. ఖండశర్కర khanḍa-ṣarkara. n. Lump sugar. ఖండశశి khandaṣaṣi. n. The moon when less than full: the half moon or crescent. ఖండా khanḍā. n. A cross handled dagger. జంజాతికత్తి, పెద్దకత్తి. In poetry కలువరేకుఖండా he whose dagger is a blossom, i.e., the god of love. ఖండి khanḍi. n. The measure called a Kandy. పుట్టి. ఖండించు khanḍinṭsu. v. t. To cut to pieces, sever, divide, take to pieces, dissect. To tear or break off. To reject, confute, refute. To criticise, to test. To decide, settle, determine. ఖండింపు khanḍimpu n. A settlement, a bargain. ఖండింపుచేయు to settle a bargain, to bargain, to settle. ఖండిక or ఖండ్రిక khanḍika. n. A grange or farm house. A lot of land, or portion of a village, granted free of rent or on a favourable lease. ఖండితము khanḍitamu. adj. Severed, cut, divided. నరకబడిన. Decided, certain, strict. Absolute, down right. ఖండితోత్తరము a decisive answer. ఖండీభూతము khanḍī-bhūtamu. adj. Dashed to pieces. M. VII. iv. 308. ఖండేందువు khanḍēnduru. n. The half moon or crescent. ఖండశశి. ఖండేందు భూషణుడు he who wears a crescent as his crest, i.e, Siva.

(p. 344) khilamu khilamu. [Skt.] adj. Waste or unploughed. దున్నని. Dilapidated, ruined. చెడిన. ఖిలపడు khila-paḍu. v. n. To be ruined or laid waste. ఖలీభవించు khilībhavintsu. v. n. To be ruined. చెడు. ఖలీభూతము khilī-bhūtamu. adj. Dilapidated, ruined.

(p. 390) gōcarmamu gō-charmamu. [Skt.] n. An ox hide. గోచర్మమాత్రభూమి gōcharma-mātra-bhūmi. n. A hide of land.