(p. 73) amaṇḍamu a-mandamu. [Skt.] adj. Not slow, violent, not little, great, extreme. అమందవ్యధ deep grief. అమందసౌభాగ్యము great wealth.

(p. 365) gāli gāli. [Tel.] n. Wind, air, breeze. వాయువు. Scent మృగములదేహవాసన. A devil పిశాచము. plu. గాలులు. వానికి గాలి సోకినది he is possessed by a devil. గాలి విద్య an art that, like painting, depends on geniua alone and cannot be taught. గాలిమాట. a rumour. Empty talk, nonsense, లోక ప్రవాదము. గాలికుంటు a spavin, a disease that attacks horses and cattle. పిచ్చుకకుంటి, పశువులకు గొరిసెలందు పుండుపడే వ్యాధి. గాలికల a senseless or empty dream. వారిది గాలిజీవనము they live upon the wind, i.e., they have no settled means of life. గాలికుక్క gāli-kukka. n. A hound: because it follows the scent. గాలిగుడి gāli-guḍi. n. A halo round the sun or moon. పరివేషము. గాలిగాడు gāli-gāḍu. n. An ass; a fool. గాలిగుడ్డు gāli-guḍḍu. lit. A wind egg. A simpleton. Nothing, nonsense. గాలిగూళ్లు (from గూడు.) gāli-gūḷḷu. n. A mode of arranging sheaves so as to be aired. గాలిగొను gāli-gonu. v. n. To be aired. గాలిపారు. గాలిగోపురము gāli-gōpuramu. n. The dome over a temple gate: a steeple. The ornamented gate of a temple. గాలి చక్రము gāli-chakramu. n. A weather-cock. గాలిదిండి gālidinḍi. n. A snake. పాము. గాలినెచ్చెలి gāli-nechecheli. n. The friend of wind, i.e., fire. అగ్ని. గాలిపంట gāli-panṭa. n. A precarious crop. గాలిపటము or గాలిపడగ gāli-paṭamu. n. A paper kite. గాలిబిళ్లలు gāli-biḷḷalu. n. The disease called mumps. గాలిమండ or గాలిమందపశువులు gāli-manda. n. Cattle herded in the forest, which become half wild. గాలివాన gāli-vāna. n. A tempest, storm, hurricane. గాలితోడివాన, తుపాను, ఝంఝ.

(p. 467) jīnuva or జీనువాయి jīnuva. [Tel.] n. The tailor bird, or The White-throated Munia, Uroloncha malabarica. నల్లజీనువాయి nalla-jīnuvāyi. n. The Black headed Munia, munia maelacea. కాకరజీనువాయి kākara-jīnuvāyi. n. The Spotted Munia, Uroloncha punctulata. తొర్రజీనువాయి torra-jīnuvāyi. n. The Indian Red Munia, Sporocginthus amandava. వెదురుజీనువాయి లేక వెదురుపిచ్చిక veduru-jīnuvāyi. n. The common Rose Finch, Carpodacus erythrinus. పచ్చజీనువాయి pāṭsṭsa-junuvāyi. n. The Red-headed Bunting, Emberiza luteola. (F.B.I.) (Jerdon, No. 114.) చిక్కెనామనంబున జీనువాయి' Tara. ii. జీనువముక్కులు jīnuva-mukkulu. n. A sort of grain. H. iv. 159.

(p. 467) jīnuva or జీనువాయి jīnuva. [Tel.] n. The tailor bird, or The White-throated Munia, Uroloncha malabarica. నల్లజీనువాయి nalla-jīnuvāyi. n. The Black headed Munia, munia maelacea. కాకరజీనువాయి kākara-jīnuvāyi. n. The Spotted Munia, Uroloncha punctulata. తొర్రజీనువాయి torra-jīnuvāyi. n. The Indian Red Munia, Sporocginthus amandava. వెదురుజీనువాయి లేక వెదురుపిచ్చిక veduru-jīnuvāyi. n. The common Rose Finch, Carpodacus erythrinus. పచ్చజీనువాయి pāṭsṭsa-junuvāyi. n. The Red-headed Bunting, Emberiza luteola. (F.B.I.) (Jerdon, No. 114.) చిక్కెనామనంబున జీనువాయి' Tara. ii. జీనువముక్కులు jīnuva-mukkulu. n. A sort of grain. H. iv. 159.

(p. 561) torra torra. [Tel.] n. A hole or hollow in a tree. సందు, బొక్క, రంధ్రము. adj. Hollow, having a hole. తొర్రకొప్పు loosely hound tresses. తొర్లజీనువాయి torra-jīnu-vāyi. n. The Indian Red Munia. Sporæginthus amandava, (F.B.I.) తొర్రి torri. n. A defect, breach or blemish. వెలితి, మొర్రి. adj. Wry, crooked. Leaky. Toothless. Deformed, chipped (as china or glass,) damaged (as a shattered statue.) Partial, as an eclipse. 'తొర్రియక్కరంబు.' ఆము. vi. తొర్రివాడు or తొర్రినోటివాడు a man who has lost his teeth.

(p. 591) dikku dikku. [Skt.] n. A quarter, part, side, direction. దిశ. An airt or point of the compass. The ten directions named in Hindu books are the four points. N. E. S. W. and the intermediate four: N.-E. (ఈశాన్యమూల) S.-E. (ఆగ్నేయమూల) S.-W. (నైరృతిమూల,) N.-W. (వాయవ్యమూల) to which are added the Zenith and Nadir. దిక్కులుమ్రోయగా while the heavens resounded. Quarter, shelter, asylum, refuge, protection, patronage, శరణము. దిక్కులేని, దిక్కుమాలిన or దిక్కేదిన helpless, resourceless, devoid of any protector; also vile, abominable. దిక్కుగలచోటు a refuge. దిగ్విమల స్వరూపుడై the loveliest in the world. దిక్పతి or దిక్పాలుడు dik-pati. n. A demigod who rules one airt or point of the compass; the regent or genius that governs that quarter. ఈశానాదిదిక్పాలురు the genii of the north-east and other directions దిక్కమొగములు or దిక్కామొగములు dikka-mogamulu. [from దిక్కు+ముఖము.] n. Faces turned in every direction. People that flee in all directions through fear, భయముచేత దిక్కున కొక్కరుగా పోయినవారు. దిక్కా మొగముగా timidly, భీతిచే బెదరియుండినట్లుగా. దిక్కరి dik-kari. (దిక్+కరి.) n. One of the mythica, elephants that support the corners of the world. దిగంతము dig-antamu. (దిక్+అంతము.) n. An end of the earth. దిగంతఖ్యాతి world wide fame. దిగంబరుడు dig-ambaruḍu. (దిక్+అంబరుడు.) adj. Lit. 'Sky vested,' having the air as a robe. Naked, stark-naked, undraped. దిసమొలవాడు. n. An epithet of Siva. దిగంబరురాలు she who is naked. దిగ్గజము dig-gajamu. n. One of the eight elephants (గజ) the guard the cardinal points (దిక్కులు) of the world. A poetical phrase answering to the poles of heaven. దిగ్గజములుమ్రోయ making the welkin ring. కవిదిగ్గజము a leading or classical author. దిగ్బంధము dig-bandhamu. n. A magic rite, restraining by spells the influence of certain stars. cf. Job. XXXVIII. 31. దిగ్భ్రమము dig-bhramamu. n. Giddiness, stupor, amazement. దిక్కులతబ్బిబ్బు, భ్రమము. దిగ్బ్రమితాత్ముడై bewildered, horrified, amazed. దిగ్గిజయము dig-vijayamu. n. Dominion, empire. Universal conquest. A royal progress or tour. దిగ్మండలము or దిగ్మండలి dig-mandalamu. n. The horizon.

(p. 656) niyōgiñcu ni-yōgīnṭsu. [Skt.] v. a. To engage in a task, send about, employ on. appoint to; to command, to order, ఆజ్ఞాపించు. నియోగ్యుడు ni-yōgyuḍu. n. One who is fit to be appointed or sent. నియోగింపదగినవాడు, నియోజ్యుడు niyōjyuḍu. n. A servant or slave. భృత్యుడు, పనివాడు, నియోగము or నియోజనము niyōgamu. n. An order, command, mandate. నియమించడము, ఆజ్ఞ. L. III. 259. నియోగి or నియ్యోగి niyōgi. n. A minister. మంత్రి. The name of a certain sect of secular Brahmins. The Niyōis and the Vyápáris are two classes of secular Brahmins. The Niyōgis are in several points different from ఆచార్యులు Á'chāris. The authors of the Telugu poems are mostly Niyōgis. Sanskrit literature being confined to the Vaidikis who are considered their superiors.

(p. 713) paramānā or పరవానా paramānā. [H.] n. A grant or letter from one in authority; a firman, an order, a mandate. సన్నదు, రాజాజ్ఞ.

(p. 722) parmānā parmānā. [H.] n. A firman, a royal mandate, a command, a warrant, letters patent, శాసనము. పర్మాయించు parmāyinṭsu. v. a. To direct or command, to order. పర్మాయిషి parmāyishi. n. An order to make an article.

(p. 752) picumandamu or పిచుమర్దము pichu-mandamu. [Skt.] n. The tree called the Neem or Margosa, వేపచెట్టు.

(p. 936) manda manda. [Tel.] n. A flock or herd of cattle. పశుసమూహము. A place where the flocks or herds are kept outside a village, ఊరికిబయట పశువులుండుచోటు. A hamlet, inhabited by herdsmen, గొల్లపల్లె. కుక్కల మంద a pack of dogs. మందకట్టు or మందకట్టుబాటు the bye-laws of shepherds. గొల్లలు ఏర్పరచుకొన్న ఏర్పాటు. ఆ చేలకు మందకట్టిరి they manured the field by penning sheep or goats on it. మందగొను manda-gonu. v. n. To come together in a crowd, మందగాకూడు. మందపిచ్చిక manda-pichchika. n. The name of a little white breasted bird with a black-head. శిరమందపిచ్చిక a species with a yellow breast. మందప్రోయాలు manda-prōyālu. n. A shepherdness; గొల్లది.

(p. 936) mandaṭa mandaṭa. [Tel.] n. Nearness, సమీపము. Weakness, బలహీనత. adv. Near, along with, at, before.

(p. 936) mandaṭillu or మందటిలు mandaṭillu. [Tel. from మందము] v. n. To subside, to grow weak, అడగు.

(p. 936) mandaḍi mandaḍi. [Tel.] n. A stable, గుర్రపుశాల. మందడిగోడ a partition wall. మందడీడు mandaḍ-īḍu. n. A groom, a horse-keeper. గుర్రపువాడు. 'తే లాయములనున్న, యపుడుదొసగించుకయు లేనియట్లుగాగ, మాటిమాటికిబరికించి మందడీల, కెల్లనూషటయగుచువర్తిల్లనేర్తు.' M. IV. i. 89.

(p. 937) mandamu mandamu. [Skt.] adj. Slow, tardy, dull, stupid, heavy, foolish; gentle, soft, not violent, మెల్లని. మందమారుతము a gentle breeze. మందగమనము a gentle pace. మందబుద్ధి dull intellect. మందమతి a block-head. మందస్వరము a low tone. మందాహారము generous diet. n. Thickness, slowness, indigestion, loss of appetite. మాంద్యము, దళము. వానికి కడుపులో మందముగానున్నది he suffers from indigestion. మందగామి manda-gāmi. n. One who walks slow, మెల్లగానడచువాడు. మందగమన or మందగామిని manda-gamna. n. The 'gentle mover,' an epithet of a graceful woman. మందగించు manda-ginṭsu. v. n. To become dull, to lose one's appetite. To fall, as price. మందమగు. ఇప్పుడు ధర మందగించినది the market is now dull, ధరతగ్గినది. మందస్మితము or మందహాసము manda-smitamu. n. A smile, a gentle laugh, చిరునవ్వు. మందాగ్ని man-dāgni n. A slow fire. Want of appetite: (hunger being considered as fire.) అగ్ని మాంద్యము మందాక్షము mand-akshamu. n. Modesty, bashfulness, shame. సిగ్గు, లజ్జ. మందోష్ణము mand-ōshṇamu. n. Slight warmth, lukewarmness, gentle heat. నులివెచ్చన, ఇంచుకవేడి. adj. Warm, tepid, lukewarm. నులివెచ్చని, గోరువెచ్చని.