(p. 40) atithi atithi. [Skt. a=not, and tiḍhi -- day; hence lit. one who comes unexpectedly;] n. A guest, a stranger. పరగృహగతుడు. అతిథిదర్మము title to hospitality. అతిథిపూజ or అతిథిసత్కారము welcoming a guest, showing respect to a guest by ministering to his wants. అతిథిసేవ attention paid to a guest, hospitality.

(p. 74) amātyuḍu a-mātyuḍu. [Skt.] n. A king's minister. మంత్రి.

(p. 273) kāyamu kāyamu. [Skt.] n. The body. అతడు చచ్చినప్పటికిన్ని బహుధర్మాత్ముడని పేరుపడి యశఃకాయముతో యిప్పిటికిన్ని జీవించుచున్నాడు though he is dead, through his reputation for charity he still lives in his fame. కాయము [Tel.] n. A certain restorative medicine, administered to a woman in childbed. బాలెంతలకిచ్చే మందు. H. i. 114. కాయపుష్టి kāyapushṭi. n. Stoutness. కాయసిద్ధి corporeal perfection imagined to be attainable by religious austerities. కాయసిద్ధుడై ఉన్నాడు he bears a charmed life.

(p. 535) tīrthamu tīrthamu. [Skt.] n. Water. ఉదకము. Holy or sacred water. పుణ్యోదశము. A holy place. పుణ్యక్షేత్రము. తీర్థమాడు to bathe స్నానముచేయు; to be brought to bed. తీర్థము ఇప్పించు to swear a witness; because the oath is administered with holy water. తీర్థయాత్రపోవు to go on pilgrimage. In theological works తీర్థము means salvation, మోక్షము and కుతీర్థము is false doctrine. తీర్థమాడుట or తీర్థమాట tīrtham-āḍuṭa. n. Bathing. స్నానము. తీర్థవాసి tīrtha-vāsi. n. A pilgrim. తీర్థసేవచేయువాడు. తీర్థీకరించు tīrthī-karinṭsu. v. a. To sanctify, hallow, purify.

(p. 573) tvamu tramu. [Skt.] An affix like tion, ing, ness, ship, &c. in action, doing, signifying the act or state of. మంత్రిత్వము the ministery; శత్రుత్వము. enmity, &c. ఋత్వము the vowel ఋ.

(p. 583) daḷamu daḷamu. [Skt.] n. A leaf. ఆకు. A petal. A part, భాగము. A hemistich, or half verse. A bar in music. దూర్వాదళము a blade of grass. దళకర్త daḷa-karta. n. A general: a magistrate. Satyabh. i i. 88. దళవరి daḷavari. [Tel. దళము+వరి.] n. Much grain. Substance, property, ఆస్తి. A general, సేనాధిపతి. దళవరికాడు a man of property or substance. దళవరిలేని poor, indigent. దళవాయి daḷa-vāyi. n. A general, chieftain or minister of state. దళసంచు daḷa-sanṭsu. (దళము+సంచు.) n. A class of troops. దళము జాతి. దళితము daḷitamu. adj. Split, divided. ఖండింపబడిన, భేదింపబడిన. Blown, expanded (as a flower.) వికసించిన. దళించు dalinṭsu. v. t. To cut, split, divide. ఖండించు, భేదించు. దళనము daḷanamu. n. Breaking, cutting, severing. ఖండించుట, భేదించుట.

(p. 621) dharmamu or ధర్మువు dharmamu. [Skt.] n. Duty. విధి. Virtue, పుణ్యము. Right, న్యాయము. Alms. A rule, precept or principle. విధి. Nature, character, property, స్వభావము. A function or trade. Custom, usage, propriety, ఆచారము. ధర్మశాస్త్రము or ధర్మసంహిత Law, the science of right. సాత్వికధర్మము the conduct that shows meekness. కులధర్మము the rules of caste. వివాహధర్మము conjugal dues, the behaviour proper for a married pair. పండితధర్మము scholarship, that which is to be expected from a scholar. కాలధర్మము death. అతని దొరతనములో ధర్మము నాలుగు పాదములతో నడిచెను justice was administered with perfect impartiality during his reign. lit: it went on its four feet. ధర్మపత్ని a lawful wife. ధర్మకర్త dharma-karta. n. A judge or arbitrator. A church warden, or manager of a temple. The executor to an estate. ధర్మజ్ఞుడు dharmagnyudu. n. One who knows what is right. ధర్మము నెరిగినవాడు. ధర్మధ్వజి dharma-dhvaji. n. A formalist or one who pretends to be religious from ulterior motives. జీవనార్థములింగ జటాభస్మాదులను ధరించినవాడు. ధర్మరాజు dharma-rāḍzu. n. The 'king of justice,' a name of Yama, the kind of Hell; also, the name of a hero in the Mahabharata. A certain petty village god. ధర్మరాజాదులు the Pandu heroes collectively. ధర్మసత్రము dharma-satramu. n. A charity house, a poor's house. ధర్మాత్ముడు dharm-ātmuḍu. n. A virtuous or liberal man. పుణ్యాత్ముడు. ధర్మాసనము dharm-āsanamu. n. A judge's seat, 'the bench.' ధర్మాధికారి కూర్చుండుపీఠము. ధర్మిష్ఠులు dharm-ishṭhulu. n. Charitable or benevolent persons. ధర్మి dharmi. adj. Just. ధర్మముగల. ధర్ముడు dharmuḍu. n. The Just One. A name of Yama, యముడు. ధర్మువు dharmuvu. n. Virtue, justice. న్యాయము, పుణ్యము. ధర్మేతరుడు dharm-ētaruḍu. n. An unjust or unrighteous man.

(p. 656) niyōgiñcu ni-yōgīnṭsu. [Skt.] v. a. To engage in a task, send about, employ on. appoint to; to command, to order, ఆజ్ఞాపించు. నియోగ్యుడు ni-yōgyuḍu. n. One who is fit to be appointed or sent. నియోగింపదగినవాడు, నియోజ్యుడు niyōjyuḍu. n. A servant or slave. భృత్యుడు, పనివాడు, నియోగము or నియోజనము niyōgamu. n. An order, command, mandate. నియమించడము, ఆజ్ఞ. L. III. 259. నియోగి or నియ్యోగి niyōgi. n. A minister. మంత్రి. The name of a certain sect of secular Brahmins. The Niyōis and the Vyápáris are two classes of secular Brahmins. The Niyōgis are in several points different from ఆచార్యులు Á'chāris. The authors of the Telugu poems are mostly Niyōgis. Sanskrit literature being confined to the Vaidikis who are considered their superiors.

(p. 737) pātramu pātramu. [Skt.] adj. Worthy, fit, adequate. యోగ్యము. పాత్రత pātrata. n. Fitness, worthiness. పాత్రుడు pātruḍu. n. One who is worthy, deserving or fit. అర్హుడు. యోగ్యుడు. ఆయనదయకు పాత్రుడనైతిని I was found worthy of enjoying his favour. వారు దండనకు పాత్రులైరి they were guilty, they were deserving of punishment. A king's counsellor or minister. మంత్రి. 'కోటలో గజపతివారు తమతట్టునుండిన పాత్రసామంతులను కొందరు మన్నెపువారినిని ఠాణా ఉంచినారు.' పాత్రసామంతులు means principal servants. A title assumed by the members of a particular caste of Sudras in Ganjam and Orissa, as భోగన్నహేత్రుడు, వీరన్న పాత్రు డు, &c.

(p. 779) pūṭa pūṭa. [Tel.] n. A time. కాలము. A part of a day. సంధ్య. A day, దినము. Security, surety, bail. ప్రతిభూత్వము. One who stands bail for another. పూటకాపు. పగటిపూట in the day time. రాత్రిపూట at night. తెల్లవారుపూట in the morning. నాలుగుపూటలు మందిచ్చినాడు he administered medicine two mornings and two evenings. పూటకాపు pūṭa-kāpu. n. One who stands security. ప్రతిభువు. ౛ామీనుదారుడు. పూటకూడు food obtained by paying for each meal, boarding. ఏపూటకు ఆపూట సొమ్ము ఇచ్చి తినుట, వెలతీసుకొని వేళవేళకు పెట్టెడు అన్నము. పూటకూళ్లయిల్లు an inn or boarding house. పూటకూళ్లమ్మ a woman who makes her living by preparing food for daily wages. పూటపెట్టు or పూటవెట్టు. v. a. To give bail. పూటబడు or పూటబడు pūṭa-baḍu. v. n. To stand bail. అతడు నాకు పూటబడినాడు he stood security for me, అతడు నాకు ౛ామీనుగానున్నాడు. పూటసాక్షి a hired or false witness. దొంగసాక్షి, బూటకపు సాక్షి. పూటపూటకును ఇదే రచ్చ this is the daily plague, ఎల్లప్పుడు ఇదే పోరు or రంధి. పూటవాటు pūṭa-vāṭu. n. The act of standing security for another.

(p. 823) paurāṇamu paurāṇamu. [Skt.] adj. Relating to the Puranas. 'ఇట్లు విక్రమార్కుడీల్గిన విజయుడై శాలివాహనుండులీలతోడ. పౌరులెల్లబొగడబౌరాణమున మహారాజసంగజేసె రాజ్యమచట.' G. i. 33. పౌరాణికము paurāṇikamu. adj. Mythological; old, as a story. పౌరాణికుడు paurāṇikuḍu. n. One who knows the Puranas, పురాణము తెలిసినవాడు. A public reader of a Purana. A bard, ministrel.

(p. 833) pradhānamu pradhānamu. [Skt.] n. Nature, the natural state of anything; the cause of the material world. ప్రకృతి, పరమాత్మ. A betrothal, the betrothal ceremony. adj. Chief, princpal. ముఖ్యమైన. వారిలో ప్రధానమైనవానిని పిలువు call the chief man among them. ప్రధానమైన అక్షేపణ the principal objection. ప్రధానద్రవ్యము చవుకగానున్నది the principal provision (or staff of life,) i.e., rice is cheap. ప్రధానము చేయు to betroth. ప్రధానపు ఉంగరము a ring with which a woman is betrothed. ప్రధాని pradhāni. A minister. మంత్రి. In chess, the queen. A principal. ముఖ్యుడు. ప్రధానుడు pradhānudu. n. A president, a chief. Also a minister. ముఖ్యమంత్రి.

(p. 835) pramāṇamu pra-māṇamu. [Skt.] n. Measure, scale; standard; limit; quantity, size, bulk, extent, అంగుళీమానము, జేన, మూఠ, గజము మొదలైనవి. Proof, testimony, authority. A cause, reason, motive. ప్రత్యక్షాది జ్ఞానకారణము, హేతువు. Truth. An oath, adjuration. సత్యము. ప్రమాణముచేయు to make an oath, to take an oath, to swear. ప్రమాణముచేయించు to administer an oath. వేదము శబ్దప్రమాణముగానున్నది the Veda is the standard of revealed truth. శాస్త్ర ప్రత్యక్షాది ప్రమాణములు the methods of Reasoning or Inference. These are: ప్రత్యక్షము actual perception, అనుమానము inference, ఉపమానము analogy, శాబ్దము authority or revelation, ఐతిహ్యము tradition. ప్రమాణీకరించు pramāṇī-karinṭsu. v. a. To consider as true. సత్యముగానెంచు. ప్రమాణీకము pramāṇīkamu. n. Fidelity, faithfulness.

(p. 837) prayōgamu pra-yōgamu. [Skt.] n. An application, use or employment, as of a weapon, tool, word, or a spell. Administration of a medicine, నడుపుట. A usage. In grammar, a voice. కర్తృ కర్మ క్రియల కూడిక. మహాబిల్వాదిప్రయోగము a prescription of Bilwa and other drugs. దీనికి కాళిదాస ప్రయోగమున్ణది Kalidasa has used this word. యక్షీణీప్రయోగముచేయు to bewitch or send a devil into (a person.) ఈ ఔషధప్రయోగముచేసినాడు he administered this medicine. విషప్రయోగముచేసి చంపినాడు he killed him by means of poison. బాణప్రయోగముచేసినాడు he used an arrow, i.e., discharged it. ప్రయోగించు pra-yōginṭsu. v. a. To use, practise, administer; use, as a weapon. ఉపయోగించు. ప్రయోజకుడు pra-yōjakuḍu. n. One who uses. The original instigator of any act. A clever man, a genius. కార్యమును నెరవేర్చువాడు. వాడు శుద్ధ అప్రయోజకుడు he is quite a useless person. ప్రయోజనము pra-yōjanamu. n. Use, advantage, profit. A thing to be kept or observed, as a holy day, or a feast పండుగ. An affair, business. కార్యము. A cause, motive. హేతువు. శుభప్రయోజనము a happy occasion (as a wedding.) రేపు మాయింట్లో కొంచెము ప్రయోజనము గనుక రావడానికి వల్లలేదు I cannot come to-morrow as there are some rites to be observed at home. అక్కడికి నీవుపోయినందుకు ఏమి ప్రయోజనము what is the use (good, or advantage) of your going there? ప్రయోజనప్రస్తుతములకు వారిని మేముపిలువడములేదు we do not invite them to parties. In Grammar, ప్రయోజ్యకర్త the indirect agent (in the instrumental case.) ప్రయోజకకర్త the direct agent (in the nominative case.)

(p. 849) preggaḍa , ప్రెగడ or ప్రెవడ preg-gaḍa. [Tel. పెరు+కడ.] n. A minister, మంత్రి. A chief man, ప్రధానపురుషుడు. An heir apparent to a throne, యువరాజు.