(p. 35) aḍalu aḍalu. [Tel.] n. Grief, sorrow, misery, fear, terror. అంగద, వెత, విపత్తు. 'మనంబునం బొడమియుండు నడలు అప్పుడు తలంపునంబారిన.' Swa. vi. 11.

(p. 39) ataguḍu ataguḍu. [Tel.] n. A miserable creature, a poor wretch. బలహీనుడు. దీనుడు. 'అతగులచేద్రు పదుడు బలహృతు డైపట్టు బడవంత హీనుడె.' M. vi. 7.

(p. 103) asukhamu a-sukhamu. [Skt.] Want of happiness, misery. సుఖములేమి.

(p. 124) ālayamu ālayamu. [Skt cognate with ఇల్లు q. v.; borrowed by Skt from Dra. languages.] n. An abode, home, dwelling; a temple, as being the dwelling of the good. కష్టాలయము the home (or place) of misery. దేవాలయము a temple.

(p. 146) īla īla. [Tel.] n. Whistling. ఈలకరుచు īlakaruṭsu. v. n. To retain life, to set, or gnash the teeth. ఇలకరుచు. పండ్లు గట్టిగా కరచుకొను. ఈలగద్ద īla-gadda. A vulture; a kind of hawk; a miser లోభి. ఈలవేయు īla-vēyu. v. n. To whistle. ఈలపురుగు or ఈలకోడి īla-purugu. n. Moth. చిమ్మట.

(p. 214) orudala oru-dala. [Tel.] n. A hole ఎలుక బొక్క. P. ii. 117. Solitude ఏకాంతము. Talebearing, backbiting చాడీలు చెప్పుట, కొండెములు చెప్పుడ, కొండెకానితనము Miserliness పైశున్యము. ఒరుదలకాడు orudala-kāḍu. n. A wretch: a miser పిశునుడు. A. iv. 167. A talebearer. A backbiter, a slanderer, a tell-tale, కొండెకాడు. 'మొదలన యొరుదలకానిం జెదరంగానాడకాత్మ జింతింపుపదిం బదిగమృషయేని మరివిడు మదముస్తుగజేయకుండు మొక్క మతమునన్.' A. iv. 267.

(p. 223) kaṅgāḷī kangāḷī. [H.] adj. Wretched, miserable దిక్కుమాలిన, కంగాళీ మంచము a wretched bed. కంగాళీబత్తెము paltry batta, a wretched pittance.

(p. 234) kaḍagaṇḍlu kaḍa-gaṇḍlu. [Tel. కడ+కండ్లు.] n. Plagues, calamities, evils, dangers, afflictions, miseries, scrapes, troubles. కష్టములు, తొందరలు, శ్రమలు. నానాకడగండ్లుపడ్డారు they were exhausted or knocked up. నానాకడగండ్లు పెట్టినారు they handled him roughly. కడగండ్లమారి a troublesome fellow కష్టశీలుడు.

(p. 281) kīmpacāsuḍu kim-pachānudu. [Skt.] n. A miser. లోభి. పిసినిగొట్టు.

(p. 305) kūsu kūsu. [Tel.] adj. Low, base, trifling. కూసుమతము a miserable sect, a degraded sect. కూసువిద్య idle studies. A proverb says, అభ్యాసముకూసువిద్య Practice makes every thing easy.

(p. 306) kṛpaṇuḍu kṛipaṇuḍu. [Skt.] n. A vile person, a miser. లోభి, కుత్సితుడు.

(p. 466) jīṇḍramu jīnḍramu. [Tel.] n. A miserable state, a pest, a plague, teasing. పీకులలాట, నచ్చు.

(p. 466) jīṇḍramu jīnḍramu. [Tel.] n. A miserable state, a pest, a plague, teasing. పీకులలాట, నచ్చు.

(p. 566) tōpu tōpu. [Tel. causal of తోచు.] v. t. To convey an idea. దీనతదోపనాడుచున్ to give him an idea of her misery. తోపింపజేయు or తోపజేయు tōpimpa-jēyu. (causal of తోచు.] v. t. To cause, to think, to suggest. ఈశ్వరుడే అతనికి తోపింపచేసినందున a God put this into his heart. See తోప adv.

(p. 597) dīnamu dīnamu. [Skt.] adj. Poor, humble, wretched, low. n. A helpless or miserable woman. దీనురాలు. దీనత or దీనత్వము dīnata. n. Poverty, humility, wretchedness. దీనదశ poverty, humiliation. దీనవదనుడు humble in looks. దీనాలాపము a humble tone, a low voice, pitiful cry. దీనుడు dinuḍu. n. A poor or helpless man. దరిద్రుడు. A timid man, భయపడినవాడు. A humble man. దర్పముడిగినవాడు.