(p. 4) aṅgavradakṣiṇamu anga-pradakshiṇamu. [Skt.] n. Rolling the body like a log to the right for a distance or round a temple, as a religious vow or penance. ప్రార్థన చేసికొనువాడు గుడి మొదలగువాటికి ప్రదక్షిణముగా దొరలుట.

(p. 49) anagu anagu. [Tel.] v. n. To unite with; to obey. అనగిపెనగియుండు anagi-penagi-yunḍu. v. n. To be familiar, easy, affable. కలియగలుపుగానుండు. 'అట్టిజగజంతకేగాని యనగిపెనగియుండుదువెనీవు మాబోంట్ల యొద్దజేరి.' N. ix. 393.

(p. 62) aparādhamu apa-rādhamu. [Skt.] n. A fault, sin, guilt, (commonly) a fine, punishment, penalty. శిక్షార్హమైన కర్మము, పాపము, నేరము, (వాడుకగా) నేరమునకై పుచ్చుకొనే రూకలు. అపరాధమును మన్నించు or కాచు to pardon, overlook. అపరాధక్షమయు to beg pardon. అపరాధము వేయు to inflict a fine. అపరాధముతీయు to take a fine. అపరాధి n. An offender, delinquent. నేరము చేసినవాడు. అపరాద్ధము adj Criminal, guilty, erring, faulty. అపరాధియైన, పాపియైన.

(p. 94) avadhi avadhi. [Skt.] n. Boundary, period, time, conclusion, end. (colloq.) Strait, calamity, misfortune. పొలిమేర, కాలము అవసానము, ఆపద. శరీరపతనావధి as long as one lives. వానికి ఒక అవధి వచ్చినది a misfortune happened to him. అవధిక్రయపత్రము a mortgage bond with the penalty of forfeiting the mortgage after a limited time. అవధీరితము ava-dhīritamu. [Skt.] adj. Disregarded, scorned, despised. అవమానింపబడిన, తిరస్కరింపబడిన అవధూతము adj. Removed, tossed aside, cast away, thrown. తోసివేయబడిన. అవధూతుడు ava-dhūtuḍu. [Skt.] n. A naked mendicant. One who has renounced all worldly feeling and obligation. దిగంబరుడుగా తిరిగే సన్యాసి.

(p. 145) īru īru. [Tel.] n. A nit. ఈపి. ఈరు. adj. Low, mean అల్పము, హీనము. Slight, gentle. ఈరెలగు a low note, a gentle voice. హీనస్వరము. ఈరెండ gentle warmth. ఈరువెన or ఈర్పెన īrupena. n. A comb for extracting nits or lice.

(p. 145) īrpena See under ఈరు.

(p. 165) uppena uppena. [Tel.] n. The swell of the sea, an innundation.

(p. 207) oṭṭu oṭṭu. [Tel.] n. An oath శపథము. A penalty, curse, ban, interdiction నిరోధము. నిద్రపట్టితే ఒట్టు a curse on me if I slept! ఆ దారి చూపు, నేను పోకపోతే ఒట్టు shew me the way and it shall be my fault if I do not go. See ఆన. ఒట్టుపెట్టుకొను oṭṭu-peṭṭu-konu. v. i. To take an oath. ఒట్టుపెట్టు oṭṭu-peṭṭu. v. i. to adjure, to impose a vow or solemn promise. T. ii. 98. To ban or forbid by a curse. ఒట్టువిడుచు to remove an oath or interdiction ఆనవిడుచు.

(p. 306) kṛcchramu kṛichhrama. [Skt.] n. Pain బాధ. Sin పాపము. A vow వ్రతము. Money expended as a mortification or penance for sin. సాంతపనాదివ్రతము.

(p. 372) gumpu gumpu. [Tel.] n. A crowd. సమూహము. గుంపించు gumpinṭsu. v. t. To heap up. కుప్పచేయు or కుప్పవేయు. To exceed. అతిక్రమించు. గుంపెన gumpena. n. Pride. విజృంభణము.

(p. 469) jeṭṭi jeṭṭi. [Tel.] n. A wrestler, a prizefighter. మల్లుడు. శూరుడు. adj. Best శ్రేష్ఠుడు. జెట్టి పట్టు jeṭṭi-paṭṭu. n. A wrestling match. జెట్టిపెనుకువ jeṭṭi-penakuva. n. A bout in wrestling. జెట్టిమిడత jeṭṭi-miḍata. n. The giant locust.

(p. 469) jeṭṭi jeṭṭi. [Tel.] n. A wrestler, a prizefighter. మల్లుడు. శూరుడు. adj. Best శ్రేష్ఠుడు. జెట్టి పట్టు jeṭṭi-paṭṭu. n. A wrestling match. జెట్టిపెనుకువ jeṭṭi-penakuva. n. A bout in wrestling. జెట్టిమిడత jeṭṭi-miḍata. n. The giant locust.

(p. 507) tapamu or తపస్సు tapamu. [Skt. తప = thinking.] n. Meditation. Austerity, penance, self-mortification, self denial. Penitence. A life of retirement and study. తపసి or తపస్వి tapasi. n. A recluse, an ascetic, devotee. తపస్విని a female recluse. తపోధనుడు tapō-dhanuḍu. adj. Renowned for self-mortification, distinguished in sanctity తపస్సేధనముగా గలవాడు. తపము [Skt. from తప = తాపము] n. The hot season. వేసవికాలము. తపర్తు tapartu. [తప+ఋతువు.] n. The dewy season. శిశిరఋతువు. A. v. 110. The hot season. వేసంగి కాలము.

(p. 614) dōṣa dōsha. [Skt.] n. Night. రాత్రి. The arm, భుజము. దోషము dōshamu. n. Harm, evil. A fault, crime. An error, mistake, తప్పు. Sin, పాపము. A bad sign: a fatal symptom in illness. ప్రమాణముయొక్క దోషము the penalty of an oath. దోషములేదు there is no harm done. దోచుకొన్న దోషము the guilt of robbery. స్పర్శదోషము the do-filement caused by a touch. దోషగుణములు పుట్టినవి bad symptoms appeared. దోషకారి dōsha-kāri. n. An evil doer. దోషము చేయువాడు, దుష్టుడు, దుష్టురాలు, దోషజ్ఞుడు dōsha-gnyuḍu. n. A physician, one skilled in diseases. వైద్యుడు. A learned man విద్వాంసుడు, దోషము నెరిగినవాడు. దోషాకరుడు dōshākaruḍu. n. The moon. చంద్రుడు. దోషాచరుడు dōshā-charuḍu. n. A flend that 'walks at night.' రాక్షసుడు. దోషి dōshi. n. A sinner. దోషముగలవాడు. A criminal. దోషించు dōshinṭsu. v. n.To turn out ill. To come on (as bad symptoms.) దోషముపుట్టు. అతనికి దోషించినది bad symptoms appeared in his case.

(p. 619) dhanamu dhanamu. [Skt.] n. A herd of cattle. ఆవులమంద. (Gf. Lat. pecus.) Treasure, property, resources, wealth. In mathematics, it is the equivalent of the word 'plus.' (Warren.) (Metaphorically) a talent 'అభిమానంబు ధనంబుగా' (Bobbili Padya. ii. 129.) surely honour is wealth. క్రయధనము the price paid, the cost price, the purchase money. స్త్రీధనము dowry or pin-money. ధనద్విగుణము అయినది the interest equalled the principal. ధనదాయపరులు beneficent persons. ధనంజయుడు dhanan-jayuḍu. n. A title of Agni or Vulcan, the god of fire: as being the 'vanquisher of wealth.' Also, of Arjuna, అర్జునుడు. ధనంజయపురము dhananjaya-puramu. n. A volcano. The యోని, as being the abode of vital heat. అగ్ని మండలము or అగ్నిపురము. ధనడము dhanadamu. adj. Beneficient, liberal. ధనదుడు dhanduḍu. n. A beneficent or liberal man. దాత. A name of Kubēra, the god of riches. ధనికుడు, ధనవంతుడు, ధని or ధనుడు dhanikuḍu. n. One who is rich, a wealthy man, a rich man. పాండిత్యధనుడు one who has a richly stored mind: a highly accomplished man. తపోధనులు great saints: those who abound in penances. పుణ్యధనులు those who are rich in good works. See ధన్యము.