(p. 750) piṅga pinga. [Skt.] n. Oxgall. గోరోజనము. adj. Of the color of oxgall. గోరోజనపు రంగుగల.

(p. 750) piṅgaṭiñcu pingaṭinṭsu. [Tel.] v. n. To brag, to give oneself airs.

(p. 750) piṅgali pingali. [Skt.] adj. Being behind, following. వెనుకటి, వెనుకయైన. నిర్వ. vi.

(p. 750) piṅgaḷa pingaḷa. [Skt.] n. The name of a Telugu year.

(p. 750) piṅgaḷamu pingaḷamu. [Skt.] adj. Brown, swarthy, tawny, red like a lion, or of the colour of honey, the colour of the mongoose or ichneumon. గోరోజనవర్ణము, నీలిపీతమిశ్రితవర్ణము. పింగళాక్షి pingaḷ-ākshi. adj. Fiery eyed, red eyed. పింగళనాడి pingaḷa-nāḍi. n. An anatomical phrase, used in the Yoga school of philosophy, for a particular vessel of the body, which runs from the os coccygis to the head, and which is the chief passage of breath and air. See సుషుమ్న.

(p. 1265) śvētamu ṣvētamu. [Skt.] adj. White, white coloured, fair. తెల్లని. n. White colour. తెలుపు. Silver. వెండి. శ్వేతకుష్ఠువు ṣvēta-kushṭhuvu. n. White leprosy. తెల్లపొడలకుష్ఠు. శ్వేతగురుత్తు or శ్రేతపత్రము ṣvēta-garuttu. n. A swan, హంస. శ్వేతద్వీపము ṣvēta-dvīpamu. n. The White Island, which cannot be identified. సప్తద్వీపములలో నోకటి. శ్వేతపింగళము ṣvēta-pingaḷamu. n. A lion. సింహము. శ్వేతపింగళ వర్ణము ṣvēta-pingaḷa-varnamu. n. Light tawny colour, the colour of a lion. శుక్లకపిలవర్ణము. శ్వేతవాహనుడు ṣvēta-vāhanuḍu. n. An epithet of Arjuna, అర్జునుడు. (Cf. Leucippus.) శ్వేతాద్రి ṣvēt-ādri. n. The white mountain. i.e., the Himalaya mountains, హిమవత్పర్వతము.