(p. 1399) kayadī , కైదీ or ఖయిదీ kayidī. [H.] n. A prisoner. కయిదు, కైదు or ఖయిదు kayidu. n. Imprisonment.

(p. 311) kaidī or ఖైదీ kaidī. [H.] n. A prisoner. అపరాధి. కైదు or ఖైదు kaidu. n. Prison, imprisonment. కైదుచేయు or ఖైదుచేయు to imprison.

(p. 430) cera chera. [Tel.] n. A prison. కారాగృహము. Imprisonment, captivity నిర్భంధము. యుద్ధములో బలాత్కారముచేత పట్టుకోబడ్డది, కయిదు. చెరబోవు to go to jail. చెరపట్టు or చెరగొను to take one a prisoner, to capture, to carry away by force; to ravish a woman చెరచూరలు chera-chūralu. n. Rape and robbery. చెరచూరలుపట్టు chera-chūralu-paṭṭu. v. t. To ransack or overhaul, to sack. చెరసాల chera-sāla. n. A prison house or dungeon. చెరబడు or చెరబోవు to be taken prisoner, to be captured or carried away.

(p. 825) pragrahamu pra-grahamu. [Skt.] n. A rein, rope, కళ్లెమును దూర్చి రౌతుపట్టే లగాము, పగ్గము. Confinement, చెర. A prisoner, a captive, కైదుచేయబడ్డది.

(p. 859) bandi bandi. [from Skt. బంధము.] n. Imprisonment, confinement. చెర, కయిదుచేయడము, నిర్బంధము. That which is imprisoned, చెరబడ్డది. 'బావింపమనుమాడ బందిచిక్కితిమి.' (BD. ii. 800.) behold we have fallen into his hands. బంధికాడు bandi-kāḍu. n. A marauder, a high-way-man. బందిపోటుదొంగ. 'బందికాడైన పొరువులు బ్రతుకగనునె.' Swa. iii. 157. బందిగము bandi-gamu. n. A dungeon, a prison, చెరసాల. 'బందిగములో నశృంఖలబద్ధుచేసి.' Vish. ii. 202. బందిపోటు bandi-pōṭu. n. Gang robbery, a predatory incursion, a dacoity. 'బందిపోటులు. తరుచయ్యె పాపకారి.' Ellaya. iii. 210. బందీకృతము bandī-kṛitamu. adj. n. Imprisoned. Vasu. vi. 109. బందీఖానా, బందిఖానా banḍī-khānā. [H.] n. A prison, చెరసాల. See బందము.

(p. 864) baḍimi baḍimi. [Tel.] n. A circular movement. A ceremony performed to remove the effects of the evil eye, బడియుట. Going round in a circle. చక్రాకార భ్రమణము. A sacrifice to a demon, an animal sacrifice, భూతబలి. బడిద్రిప్పు or బడింద్రిప్పు baḍi-drippu. v. a. To parade, to carry a prisoner around the town in procession before execution. To take away the evil eye. దిష్టితీసివేయు, దిగదుడుచు.

(p. 1004) muddāyi muddāyi. [H.] n. A defendant in a suit. A prisoner at the bar, the accused.

(p. 1270) saṅkela or సంకిలియ sankela. [from Skt. శృంఖలము.] n. A fetter, or iron. సంకెలవాడు sankela-vāḍu. n. A convict, a prisoner in irons.