(p. 86) alaṅkariñcu alankarinṭsu. [Skt.] v. a. To adorn, embellish. సింగారించు. అలంకరణము alankaraṇamu. [Skt.] Act of adorning; decoration. అలంకారము alankāramu. n. Ornament, adornment. A jewel. In Rhetoric, a rhetorical figure. భూషణము, శృంగారము. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. వాడు వట్టి అలంకార విద్యార్థి he is a sham student, he has merely a veneer of scholarship. అలంకారహీనమైన unadorned. అలంకృతము alankṛitamu. adj. Adorned, ornamented, embellished. శృంగారింపబడిన. అలంకృతుడు alankṛituḍu. n. He who is adorned.

(p. 196) ēḍākulayaraṭiceṭṭu ēḍ-ākula-y-araṭi-cheṭ-ṭu. [Tel.] n. The seven leaved plantain tree; సప్తవర్ణము. Alstonia scholaris, commonly known as Ditu Bark (Watts.)

(p. 260) kalpamu kalpamu. [Skt.] n. An age. A religious rule. A code or description of religious rites. A legend or pious tale. Thus; వరలక్ష్మీవ్రతకల్పము the legend or book regarding this observance బ్రహ్మకల్పము an age of Brahma equal to many millions of years. A series of publications as of a journal; as ప్రథమకల్పము first series, ద్వితీయకల్పము second series, &c. adj. That which equivalent to or that which is almost the same as. సమానమైనది. A word (like ish, in blackish, whitish) denoting similarity. ద్వీపకల్పము a peninsula. కరకల్పము like a hand. తటిత్కల్పమైన resembling lighting కల్పాంతము kalp-āntamu. n. The destruction of the world. The end of time. ప్రళయము. A Brahma's day. బ్రహ్మదినము. కల్పుడు kalpuṭn. One who is similar to, or equal to. విద్వత్కల్పుడు almost a scholar. అగ్నికల్పుడు he who is similar (in excellence) to the god of fire. M. XIII. ii. 332.

(p. 456) chātruḍu chhātruḍu. [Skt.] n. A disciple, a scholar. శిష్యుడు.

(p. 621) dharmamu or ధర్మువు dharmamu. [Skt.] n. Duty. విధి. Virtue, పుణ్యము. Right, న్యాయము. Alms. A rule, precept or principle. విధి. Nature, character, property, స్వభావము. A function or trade. Custom, usage, propriety, ఆచారము. ధర్మశాస్త్రము or ధర్మసంహిత Law, the science of right. సాత్వికధర్మము the conduct that shows meekness. కులధర్మము the rules of caste. వివాహధర్మము conjugal dues, the behaviour proper for a married pair. పండితధర్మము scholarship, that which is to be expected from a scholar. కాలధర్మము death. అతని దొరతనములో ధర్మము నాలుగు పాదములతో నడిచెను justice was administered with perfect impartiality during his reign. lit: it went on its four feet. ధర్మపత్ని a lawful wife. ధర్మకర్త dharma-karta. n. A judge or arbitrator. A church warden, or manager of a temple. The executor to an estate. ధర్మజ్ఞుడు dharmagnyudu. n. One who knows what is right. ధర్మము నెరిగినవాడు. ధర్మధ్వజి dharma-dhvaji. n. A formalist or one who pretends to be religious from ulterior motives. జీవనార్థములింగ జటాభస్మాదులను ధరించినవాడు. ధర్మరాజు dharma-rāḍzu. n. The 'king of justice,' a name of Yama, the kind of Hell; also, the name of a hero in the Mahabharata. A certain petty village god. ధర్మరాజాదులు the Pandu heroes collectively. ధర్మసత్రము dharma-satramu. n. A charity house, a poor's house. ధర్మాత్ముడు dharm-ātmuḍu. n. A virtuous or liberal man. పుణ్యాత్ముడు. ధర్మాసనము dharm-āsanamu. n. A judge's seat, 'the bench.' ధర్మాధికారి కూర్చుండుపీఠము. ధర్మిష్ఠులు dharm-ishṭhulu. n. Charitable or benevolent persons. ధర్మి dharmi. adj. Just. ధర్మముగల. ధర్ముడు dharmuḍu. n. The Just One. A name of Yama, యముడు. ధర్మువు dharmuvu. n. Virtue, justice. న్యాయము, పుణ్యము. ధర్మేతరుడు dharm-ētaruḍu. n. An unjust or unrighteous man.

(p. 731) pāṇḍityamu or పాండితి pānḍityamu. [Skt. from పండిత.] n. Learning, scholarship, mastery, perfect knowledge or skill. పండితభావము.

(p. 781) pūrṇamu pūrṇamu. [Skt.] adj. Full, filled, నిండిన. Complete, all, entire. సమస్తము. Strong, powerful, able. శక్తిగల. పూర్ణకము pūrṇakamu. n. A filling up; as పాదపూర్ణకము a peg in a verse: any useless word inserted to fill the measure, as ఒగి, తగన్, ఇల, &c. పూర్ణకుంభము pūrṇa-kumbhamu. n. An ornamented vase filled with water and used in marriages, &c. పూర్ణగర్భము pūrṇa-garbhamu. n. A sort of cake. బూరె. పూర్ణపాత్రము or పూర్ణానకము pūrṇa-pātramu. n. A full cup or vessel, a vessel filled with cloths or ornaments, which are scrambled for at a festival, a vessel full of rice presented at a sacrifice to the superintending and officiating priests. హర్షాదుత్సవకాలే యదలంకారాంబరాదికం. కట్నము కోసరము పండ్లు పసుపుబట్టలు మొదలైనవి ఉంచిన పళ్లెము; ఉత్సవకాలమందు సంతోషముచేత వస్త్రాభరణాదికమును దోచుకొనుట; వస్తుసంపూర్ణపాత్రము. పూర్ణమాసము or పౌర్ణమాసము pūrṇa-māsamu. n. A sacrifice performed on the day of the full moon. పూర్ణము or పూర్నము pūrṇamu. n. The inside of a pie. The stuffing of a cake. పూర్ణిమ or పౌర్ణిమాసి pūrṇima. n. The lunar day on which the moon is full. పున్నమ, పౌర్నమి. పూర్ణీభవించు pūrṇī-bhavinṭsu. v. n. To become full, నిండు, పూర్ణమగు. పూర్ణుడు pūrṇuḍu. n. One who is full or well skilled. వాడు విద్యలో పూర్ణుడు he is an accomplished scholar.

(p. 839) pravīṇamu pravīṇamu. [Skt.] adj. Skilful, versed in, conversant. నిపుణతగల. ప్రవీణత or ప్రావీణ్యము pravīṇata. n. Cleverness, proficiency, skill, ability. నిపుణత. విద్యాప్రవీణత scholarship. ప్రవీణుడు pra-vīṇuḍu. n. One who is skilful or clever, an expert, నిపుణుడు, నేర్పరి. ఆంధ్రభాష యందు మిక్కిలి ప్రవీణులయిన highly accomplished in Telugu.

(p. 920) bhāgavatamu bhāga-vatamu. [Skt.] n. The name of a celebrated Hindu poem describing the life of Krishna. Any Puranic story, a story, పురాణకథ, కథ. 'ఆ చెలివిధము ప్రియాంగనలెల్లన్, జూచిమనంబుల శోకముమీరన్, యోచనజేసిరయోయిదియేమో, దాచెనుభాగవతంబునుకొంచున్.' భరతాభ్యుదయము. ii. 8, 10. A stage play, acting. A comedy. భాగవతుడు bhāga-vatuḍu. n. A religious man. A monk or friar. భాగవతులు bhāga-vatulu. n. Religious or pious men: fellow scholars in divinity. Stage-players, actors.

(p. 997) muggoyya mug-goyya. [Tel.ముందు + కొయ్య] n. A gag a difficulty or puzzle. వసుచరిత్ర విద్వాంసుల కెల్ల ముగ్గొయ్య the Vasu Charitra is so hard as to puzzle the best scholars. adj. Difficult, అసాధ్యము.

(p. 1100) lākṣaṇikuḍu lākshaṇikuḍu. [Skt. from లక్షణము.] n. One who knows the rules of the various arts, &c. A grammariun. A classical scholar. లక్షణము తెలిసినవాడు, లక్షణజ్ఞుడు.

(p. 1192) viśēṣamu vi-ṣēshamu. [Skt.] n. Sort, kind, species, variety, భేదము, విధము. A particularity, speciality, peculiarity, singularity. A specific quality, a distinguishing property, a characteristic. A particular thing, an individual, an object distinguished by some attribute or adjunct. Merit, excellence; something noteworthy or distinguished, a remarkable occurrence, news. చూడదగిన యుత్తమవస్తువు. అతిశయము, వింత, వింతరూపము. A charitable or virtuous action. సత్కార్యము, పుణ్యము. ఈ వైద్యునికి హస్తవిశేషముకద్దు this doctor has a fortunate hand. ఓషధివిశేషము a sort of herb. అక్షక్రీడావిశేషము a kind of diceplay. నేడేమివిశేషము what is there particular to-day? What is the matter to-day? ఆయన విశేషజ్ఞుడు he is a great scholar. adj. Extraordinary, eminent, remarkable, unusual. Much, more, abundant, greater, exceeding, surpassing. అతిశయమైన, వింతైన, అత్యంతమైన. విశేషమైన కార్యము a good deed. ఈ శ్లోకమునకు ఒక విశేషార్థమున్నది this verse has a secondary or recondite meaning. విశేషణము vi-ṣēshanamu. n. (In grammar). An adjective. విశేష్యలక్షణములనుచెప్పేది, గుణవాచకశబ్దము. విశేషించు vi-ṣēshinṭsu. v. n. To excel. అతిశయించు. విశేషించి or విశేషముగా vi-ṣēshinchi. adv. Abundantly, plentifully, much, exceedingly. తరచుగా, విస్తారముగా, మిక్కిలి, మిగుల. అతనితో విశేషించి సహవాసము చేయవద్దు you should not associate much with him. 'ఈ యత్రికుమారునింబోషించెదవిశేషించినేట నుండియు బ్రాణపదంబుగాగారవించెద.' T. ii. 178. విశేష్యము vi-ṣēshyamu. n. (In grammar), a noun or substantive. నామవాచకపదము, వస్తువాచకశబ్దము.

(p. 1253) śiṣyuḍu ṣishyuḍu. [Skt.] n. A disciple, pupil, scholar. విద్యాభ్యాసముచేయువాడు. శిష్యార్జన the fees given to a spiritual guide. గురుశష్యన్యాయము the proper behaviour of a disciple towards his master, docility. ఆయనకు శిష్యసంపత్తికలదు he has many followers. శిష్యసంచారము a tour among one's pupils, a journey through the villages where one's disciples live.

(p. 1327) sārvabhaumudu sārva-bhaumuḍu. [Skt. from సర్వభూమి.] n. A universal monarch. సమస్త భూమిని పాలించేరాజు, చక్రవర్తి. పండితసార్వభౌముడు a most celebrated scholar. సార్వభౌమత్వము sārva-bhaumatvamu. n. Universal dominion. సమస్తభూపాలకత్వము.

(p. 1329) sāhiti or సాహిత్యము sāhiti. [Skt.] n. Classical knowledge, scholarship, eṛudition, అర్థజ్ఞానము, పాండిత్యము. 'సాహితీసమరాంగణ సార్వభౌమ.' A. pref. 54. Association, connection, సంసర్గము, కూడిక. జ్ఞాని or సాహిత్యజ్ఞానముగలవాడు sāhitya-gnyāni. n. A classical scholar.