(p. 48) adhyāyamu adhyāyamu. [Skt.] n. A chapter, a section, ప్రకరణము. Reading. 'సహాధ్యాయుడు' fellow student. Bhar. Adi. i. 25.

(p. 86) alaṅkariñcu alankarinṭsu. [Skt.] v. a. To adorn, embellish. సింగారించు. అలంకరణము alankaraṇamu. [Skt.] Act of adorning; decoration. అలంకారము alankāramu. n. Ornament, adornment. A jewel. In Rhetoric, a rhetorical figure. భూషణము, శృంగారము. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. వాడు వట్టి అలంకార విద్యార్థి he is a sham student, he has merely a veneer of scholarship. అలంకారహీనమైన unadorned. అలంకృతము alankṛitamu. adj. Adorned, ornamented, embellished. శృంగారింపబడిన. అలంకృతుడు alankṛituḍu. n. He who is adorned.

(p. 110) ācariñcu ācharinṭsu. [Skt.] v. a. To practise, to observe, to be used to, to do habitually. To put in practice (the precepts of religion), to perform (bathing, &c.) To celebrate (a religious festival.) ఆచరణము ācharaṇamu. n. Doing, performing. ఆచారము, నడత. ఆచారము ācharamu. n. Practice, custom. Rule, fashion, mode, a course of conduct, institute or observance, Religious observance. మతాచారముచొప్పున according to the principles of the creed. ఆచారి āchari. n. A caste title borne by the Vaishnavite Brahmins, the men of the blacksmith and goldsmith castes. సదాచారి a man of good principles. ఆచార్యత్వము āchāryatvamu. n. The office of a priest. ఆచార్యుడు āchāryuḍu. n. A teacher. A priest: a spiritual guide or preceptor: one who invests the student with the sacrificial thread and instructs him in the mysteries of the religion.

(p. 128) āśramamu āṣramamu. [Skt.] n. Abode, cell, hermitage, retreat (equivalent to a Living, rectory or see). State, stage, period or time of life from a religious point of view. There are four such stages, viz, 1. బ్రహ్మచర్యము bachelorhood or studentship. 2. గార్హస్థ్యము house-holdership or being head of a family. 3. వానప్రస్థము being an anchorite. 4. సన్యాసము being a recluse. ఆశ్రమధర్మము the duties peculiar to each stage of life. ఆశ్రమస్వీకారము āṣrama-svīkāramu. n. Embracing the ascetic condition: bidding farewell to the world.

(p. 249) karaka karaka. [Skt.] n. Hail. A hailstone. పడగల్లు. కరకము karakamu. A pipkin, or small pot. The cruise of a student or ascetic. గరిగపిడత.

(p. 289) kuṇḍi or కుండిక kunḍi. [Skt.] n. A student's water pot: a pitcher. కమండలువు.

(p. 441) caduvu ṭsaduvu. [Tel.] v. a. To read, to study. చదువు n. Learning. చదువులు studies. చదువులబడి a school. చదువులయ్య a schoolmaster. చదువుకొను ṭsaduvu-konu. v. n. To learn. నేర్చుకొను. చదువుచెప్పు ṭsaduvu-cheppu. v. To teach. నేర్పు. చదువుల పులుగు ṭsaduvula-pulugu. n. The educated bird, i.e., a parrot, Bhase. § 70. చదువులవేల్పు the god of learning బ్రహ్మ. చదువరి chaduv-ari. n. One who reads, one who can read. A student, a learned man. చదివించు ṭsadi-vinṭsu. v. a. To make one read; to get some one to read. ఆ బాబును చదివించుకొంటిని I got the letter read to me. To get proclaimed what one presents to a bride or bride-groom on the occasion of their marriage. చదివింపులు ṭsadivimpulu. n. Homage or adoration accompanied with a certain recited formula.

(p. 425) cumbanamu chumbanamu. [Skt.] n. A kiss: ముద్దు. చుంబించు chumbinṭsu. v. n. To kiss: ముద్దుపెట్టుకొను, చుంబకుడు one who kisses; a superficial student.

(p. 735) pāṭhamu pāṭhamu. [Skt.] n. A lesson. Study, reading. చదవడము. పాఠశాల pāṭha-ṣāla. n. A school, a college. బడి. See పఠించు. పాఠకుడు pāṭhakuḍu. n. A lecturer. A spiritual preceptor. A reader. A student, ఉపాధ్యాయుడు, విద్యార్థి. పాఠభేదము or పాఠాంతరము pāṭha-bhēdamu. n. A various reading, another reading, a deviation found in other manuscripts.

(p. 1175) vidya vidya. [Skt. from విద్ to know.] n. Knowledge, science, learning, education; an art, చదువు, జ్ఞానము. Conjuring, juggling. మహావిద్య the great art, i.e., magic. విద్యాధరుడు vidyā-dharuḍu. n. A demigod of a particular class, a fairy, or genius, జీమూతవాహనాదిజాతి. విద్యార్థి vidy-ārthi. n. A pupil, student, చదువు కోరువాడు, చదువుకొనువాడు. విద్యావంతుడు vidyā-vantuḍu. n. A man of learning.

(p. 1298) sabrahmacāri sa-branma-chāri. [Skt.] n. A fellow disciple or student. సతీర్ధ్యుడు, సహపారి.

(p. 1316) saha saha. [Skt.] n. The earth. భూమి. సహ or సహా. adv. With, together with, even, also, too. కూడ, సహితము. ప్రస్తుతము సహ even now, and at this very time, and now too. సహకారము saha-kāramu. n. A grafted mango. తియ్యమామిడి చెట్టు. సహకారి or సహకారుడు saha-kāri. n. An assistant, one who helps, సహాయుడు. సహకృతుడు saha-kṛituḍu. n. One who is assisted. ఉపకృతుడు. సహగమనము saha-gamanamu. (Sometimes corrupted into సాగుమానము.) n. Lit: going with. A widow accompanying her deceased husband, i.e., the immolation of herself on his pyre. Suttee. మగనిశవముతో కూడా రగలబడి చావడము. సహచరత్వము saha-charatvamu. n. The being a companion. మిత్రత్వము. 'విహీనసహచరత్వంబు విగతా యుధత్వంబువాహనాభావంబునొందితి.' M. ix. ii. 97. సహచరి saha-chari. n. A female companion or attendant. స్నేహితురాలు, చెలియ. A wife. భార్య. సహచరుడు saha-charuḍu. n. An attendant, companion, follower, compeer, mate. కూడ తిరుగువాడు, స్నేహితుడు. సహజ saha-ja. n. A sister. తోడబుట్టువు. సహజము saha-jamu. adj. Lit. Born with. Innate, inherent, natural, proper, true. స్వభావము, కూడబుట్టిన. సహజరేఫ the 'common' ర as distinguished from the obsolete ఱ. n. Nature, స్వభావము. Truth, propriety, justice, నిజము, న్యాయము. 'సభనుగూరుచుండి సహజంబుపలుకక పక్షపాతమాడుపాతకునకు.' Vema. 1990. సహజన్ముడు or సహజుడు saha-janmuḍu. n. A brother. తోడుబుట్టినవాడు. సహదేవిచెట్టు saha-dēvi-cheṭṭu. n. Tamarisc; a thorny plant growing in deserts, and fed upon by camels, Capparis aphylla. కరీరము, వెణుతురుచెట్టు, దేవగంధ. H. iv. 12. సమాధర్మిణి saha-dharmiṇi. n. A lawful wife. ధర్మపత్ని, అగ్నిసాక్షికముగా పెండ్లాడిన పెండ్లాము. సహపఙ్క్తిభోజనము, సహభోజనము or సహవఙ్క్తి sahapangti-bhōjanamu. n. Eating together, dining at one table. కూడా భోజనముచేయడము. వారికిని మాకును సహపఙ్క్తిలేదు they and we do not eat together. సహపాఠి sahapāṭhi. n. A fellow-student. కూడా చదివెడివాడు. సహవాసము saha-vāsamu. n. Association, intercourse, friendship. స్నేహము, కూడియుండుట. సహవాస యోగ్యుడుకాడు he is not fit to associate with. సహా sahā. adv. With, together with, even, too, also, సహితము, కూడా. సహాధ్యాయుడు sahādhyāyuḍu. n. A fellow-student, brother disciple. సహపాఠి. M. I. i. 216. సహోదరుడు sah-ōdaruḍu. n. A brother. తోడబుట్టినవాడు. సయోదరి sah-ōdari. n. A sister. సోదరి.