(p. 570) tri tri. [Skt. cf. Eng. 'Three.'] pron. Three మూడు. త్రింశత్ or త్రింశత్తు trimṣat. n. Thirty. ద్వాత్రింశత్ Thirty two. త్రికము trikamu. n. The thigh bone, ముడ్డిపూస. A water wheel. కపిల. త్రికటుకము tri-kaṭukamu. n. Lit: The three spices, viz., black pepper, dry ginger, and long pepper. సొంటి, పిప్పలి, మిరియాలు త్రికరణము tri-karaṇamu. n. The three elements of action, i.e., thought, word and deed. త్రికరణశుద్ధి pure in thought, word and deed. త్రికరణశుద్ధి pure in thought, word and deed. త్రికాలము tri-kālamu. n. The three times, i.e., morn, noon and night. త్రికాలమందున్న always, ever, day and night, at all hours. త్రికూటము tri-kuṭamu. n. A certain hill. త్రికోణము tri-kōṇamu. n. A triangle. మోచేతివంపు. త్రికోణకుండలి ṭri-kōṇa-kunḍali. n. The pineal gland, the part of the brain wherein the soul is imagined to dwell. త్రితయము tri-tayamu. pron. Three, మూడు. త్రిత్వము tritvamu. n. Lit: Three-ness, Trinity-a term used in Christain Theology. త్రిదండము tri-danḍamu. n. A staff, formed of three slips of split bamboo, six feet long bound together as one cane, each slip being intended to represent Thought, Word and Deed. మనోదండము, వాగ్దండము, కర్మదండము అను మూడు దండములు; ఈ మూడు దండములుగల సన్యాసాశ్రమము. త్రిదండి a mendicant bearing such a staff. త్రిదశుడు tri-daṣuḍu. [త్రి+దశ = three states or thrice ten (years)] n. One who enjoys the three stages of live, viz, infancy, youth and manhood, but no old age. A god: so named as being 'thirty years old:' this being considered the prime of a man: and the age at which immortals always continue. త్రిదశాలయము tri-daṣ-ālayamu. n. Lit: The abode of the immortals, i.e., Heaven, స్వర్గము. త్రిదివము tri-divamu. n. Heaven. త్రిదివుడు tri-divuḍu. n. A god. Padma. ix. 86. త్రిదివేశుడు a god; or, Indra, as lord of the gods. త్రిదోషము tri-dōshamu. n. Disorder of the three humours, viz., phlegm, bile, and strabilis. వాత పిత్త శ్లేష్మములు. త్రినేత్రుడు or త్రిలోచనుడు tri-nētruḍu. n. The three eyed god, that is, Siva. త్రివథగ tri-patha-ga. n. The stream which runs in 'three beds,' i.e., the Ganges, fabled to flow through heaven, earth and hades. త్రిపుమడ్రము tri-punḍramu. n. The triple mark worn across the forehead by Saivites. (ఊర్ధ్వపుండ్రము is the upright line worn by the Vaishnavites.) త్రిపుట tri-puṭa. n. The name of a certain musical metre. ఏడక్షరములకాలము. త్రిపురము tri-puramu. n. The name of a district of Bengal (now called Tipperah) called after its kind, Tripura, a giant who was vanquished by Siva: who, as 'slayer of Tripura' derives hence the name త్రిపురజిత్తు, త్రిపుసూదనుడు, త్రిపురాంతకుడు, త్రిపురారి, &c. త్రిపురదేవి or త్రిపురసుందరి the Bonạ Dea, Venus. త్రిఫలము tri-phalamu. n. The three species of myrobalan; the Phyllanthea emblica కరక, Terminalia chebula తాడి, and Terminalia speciosa ఉసిరిక.

(p. 558) toḍaku Same as తొణకు. (q. v.)

(p. 553) tēṭika tēṭika. [Tel.] n. A raft. తెప్ప.

(p. 554) tēru tēru. [Tel.] n. A car, a chariot. రథము. బండి. 'తేరుకింది ప్రతిమ.' Cuchēlop. iii.110. చిలుకలతేరు a car drawn by doves. తేరుకాడు or తేరుపూన్పరి a charioteer, a carriage driver. రథికుడు. సారథి.

(p. 555) tēlumaṇi tēlu-maṇi. [Tel.] n. A kind of plant. దక్షిణావర్తి, ధూమ్రపుష్పవృక్షము, చెంచలితీగ, తేలుకొండిచెట్టు.

(p. 542) tūṇamu or తూణీరము tūṇamu. [Skt.] n. A quiver. అమ్ములపొది. తూణించు tūṇinṭsu. v. t. To wriggle the loins in dancing. H. i. 242.

(p. 566) tōpu or తోపుడు tōpu. [Tel. from తోయు or త్రోయు.] n. A shove or push. Rejecting, refusing, thrusting away. తోపుడు or త్రోపుడు topuḍu. n. Dismissal, putting away, pushing away. A carpenter's plane; so called because he pushes it from him. తోపుడుకాకితము a cancelled page. తరములేనితోపుడు loss arising from an unsaleable article.

(p. 543) tūmu tūmu. [Tel.] n. A drain, a sluice, a watercourse, an outlet, a fissure, a bore, a hole. ద్వారము, రంధ్రము. The Indian bushel, equal to four Kunchams, నాలుగుకుంచములకొలది, i.e., about fifteen' English bushels. A measure of land (See ఇరస) being 1/16 (one anna) less than acre.' The central hole in a wheel through which the axle passes బండిచక్రములోని నడిమిరంధ్రము. The eye of a needle సూది చెవి.

(p. 573) trōva , తోవ or దోవ trōva. [Tel.] n. A way, road. మార్గము. Means, an expedient. వెరవు. త్రోవరి trōv-ari. [త్రోవ+అరి.] n. One who knows the way.

(p. 572) treḷlu treḷḷu. [Tel.] v. n. To die. చచ్చు To fall పడు.