(p. 598) duṅka, duṅkamu or దుంకి dunka. [Tel.] n. A hole. రంధ్రము.

(p. 618) dvi dvi. [Skt.] n. Two. రెండు. ద్విగుణము dvi-gunamu. adv. and adj. Double, two fold. ధనుద్విగుణము cent. per cent. ద్విగుణాకృతము dvi-guṇā-kṛitamu. adv. Twice ploughed. ద్విజ dvija. adj. Twice born. ద్విజము oviparous, born first from the ovary and then from the egg, as a bird or snake, పక్షి, పల్లు, పాము. Vasu. iii. 32. A tooth: as all teeth are reproduced. ద్విజుడు. A Brahmin, a member of one of the three thread wearing castes, so called because born into the caste by investiture with the sacred thread. A verse says జన్మనా జాయతే శుద్రః, కర్మణాజాయతే ద్విజః, వేదాధ్యాయీచవిప్రస్స్యాత్, బ్రహ్మజ్ఞా నీచబ్రాహ్మణ, by birth he is a Sudra: rites constitue him a Dwija: reading the scriptures makes him a Vipra: and knowledge of deity makes him a Brahmin. ద్విజన్ముడు dvi-janmuḍu. n. A twice born man. ద్విజుడు. (q. v.) ద్విజరాజు dvija-rāzu. n. An epithet of the moon, and of the eagle (గరుత్మాన్) as kind of birds. ద్విజాతి dvi-jāti. n. A bird, a snake, a Brahmin. బ్రాహ్మణె, అండజె, బ్రాహ్మణాది జాతి త్రయె. ద్విజిహ్వము dvi-jihvamu. n. Lit: the double tongued, i.e., a snake, పాము. ద్విజుడు See under ద్విజ. ద్వితయము dvi-tayamu. n. A couple, pair. ౛త, రెండు. ద్వితీయము dvitīyamu. adj. Second. రెండవది. ద్వితీయ dvitīya. n. The second day of a lunar fortnight. విదియ. ద్వితీయావిభక్తి dvitīyā-vibhakti. n. The second case of a noun, being the accusative. the second person, ద్విత్వము dvitvamu. n. Reduplication of a letter, a double consonant, thus, ద్విత్వతకారము double T. దకార ద్విత్వము double D. ద్విపము dvipamu. n. Lit: That which drinks (ప.) with two limbs, i.e., an elephant. ద్విపడ dvipada. n. Lit: A verse of two lines. A couplet, a sort of metre. ద్విరడము dvi-radamu. n. Lit: Two tusked, i.e., an elephant. ద్విరసనము dvi-rasanamu. n. Lit: Double tongued, i.e., a snake. ద్విరేఫము dvi rēphamu. n. The large carpenter bee. Lit: 'The Double R.' so called because its commonest name Bhramara uses the letter R twice. ద్విహల్యము dvi-halyamu. n. Lit: Twice ploughed, i.e., a field. రెండుచాళ్లు దున్నిన (పొలము.)

(p. 582) darpamu darpamu. [Skt.] n. Pride, passion, anger. Irritability, touchiness. గర్వము. కొవ్వు దర్పమే యశస్సుగా భావించినారు they prided themselves on their fierceness. దర్పముచేయు to boil over, to be furious or proud. దర్పించు darpinṭsu. v. n. To become proud, to be insolent, గర్వించు, త్రుళ్లు. దర్పితము darpitamu. adj. Proud, arrogant. గర్వముగల. దర్పితుడు darpituḍu. n. A proud man. దర్పోద్ధతి or దర్పోన్నతి darp-ōddhati. n. The height of insolence of pride. దర్పకుడు darpakuḍu. n. The inflamer: an epithet of Cupid. దర్పకశాస్త్రము the Art of Love.

(p. 577) dakhalu or దాఖలు dakhalu. [H.] n. Insertion, entering. An application. దాఖలుచేయు to present, to file, admit, &c.

(p. 585) dāntamu dāntamu. [Skt.] n. Patience endurance, fortitude, self-control, moderation. దాంతుడు dāntuḍu. n. One who is temperate, patient, self-controlled, moderate, or master of himself. అడపబడినవాడు, తపఃక్లేశమునోర్చువాడు. దాంతి dānti. n. Self command, repression of the passions. ఇంద్రియనిగ్రహము. బ్రహ్మదర్యాది తపఃక్లేశమునోర్చుతనము.

(p. 603) duryōdhanuḍu dur-yōdhanuḍu. [Skt.] n. The name of a certain hero,.

(p. 602) dumagatikētu duma-gati-kētu. [Tel.] n. A star portending ill-luck. A comet, ధూమకేతువు.

(p. 621) dharṣaṇamu dharshaṇamu. [Skt.] n. Contumely, scorn. బెదిరించడము, తిరస్కారము. ధర్షణి dharshaṇi. n. An adulteress. జారస్త్రీ. ధర్షించు dharshinṭsu. v. t. To treat with contempt. తిరస్కరించు.

(p. 603) duvvaṭamu Same as దుప్పటము. (q. v.)

(p. 586) dāḍugaceṭṭu dāḍuga-cheṭṭu. [Tel.] n. The tree called Nauclea cordifolia. Rox. i. 514.