(p. 610) dondu donda. [from Skt. ద్వంద్వము.] n. A pair. ౛త. దొంబులిగొట్టు (దొందు+పులి+కొట్టు.) lit: one who kills two tigers. Ironically used to mean a coward, పిరికివాడు.

(p. 601) duḍuku duḍuku. [Tel.] n. Rashness, folly, wickedness, silliness, hastiness. దౌష్ట్యము, ఉద్ధతి. adj. Rash, intemperate, foolish, wicked. దుష్టము, ఉద్ధతము. దుడుకుమాటలు thoughtless talk, wild language. అది కొంచెము దుడుకుగానున్నది she is rather rash or headstrong . చెయిదుడుకు pilfering. నోరు దుడుకు foolish talk. దుడుకడు duḍukaḍu. n. A forward, hasty, mischievous or wicked man, దుష్టుడు.

(p. 618) dvi dvi. [Skt.] n. Two. రెండు. ద్విగుణము dvi-gunamu. adv. and adj. Double, two fold. ధనుద్విగుణము cent. per cent. ద్విగుణాకృతము dvi-guṇā-kṛitamu. adv. Twice ploughed. ద్విజ dvija. adj. Twice born. ద్విజము oviparous, born first from the ovary and then from the egg, as a bird or snake, పక్షి, పల్లు, పాము. Vasu. iii. 32. A tooth: as all teeth are reproduced. ద్విజుడు. A Brahmin, a member of one of the three thread wearing castes, so called because born into the caste by investiture with the sacred thread. A verse says జన్మనా జాయతే శుద్రః, కర్మణాజాయతే ద్విజః, వేదాధ్యాయీచవిప్రస్స్యాత్, బ్రహ్మజ్ఞా నీచబ్రాహ్మణ, by birth he is a Sudra: rites constitue him a Dwija: reading the scriptures makes him a Vipra: and knowledge of deity makes him a Brahmin. ద్విజన్ముడు dvi-janmuḍu. n. A twice born man. ద్విజుడు. (q. v.) ద్విజరాజు dvija-rāzu. n. An epithet of the moon, and of the eagle (గరుత్మాన్) as kind of birds. ద్విజాతి dvi-jāti. n. A bird, a snake, a Brahmin. బ్రాహ్మణె, అండజె, బ్రాహ్మణాది జాతి త్రయె. ద్విజిహ్వము dvi-jihvamu. n. Lit: the double tongued, i.e., a snake, పాము. ద్విజుడు See under ద్విజ. ద్వితయము dvi-tayamu. n. A couple, pair. ౛త, రెండు. ద్వితీయము dvitīyamu. adj. Second. రెండవది. ద్వితీయ dvitīya. n. The second day of a lunar fortnight. విదియ. ద్వితీయావిభక్తి dvitīyā-vibhakti. n. The second case of a noun, being the accusative. the second person, ద్విత్వము dvitvamu. n. Reduplication of a letter, a double consonant, thus, ద్విత్వతకారము double T. దకార ద్విత్వము double D. ద్విపము dvipamu. n. Lit: That which drinks (ప.) with two limbs, i.e., an elephant. ద్విపడ dvipada. n. Lit: A verse of two lines. A couplet, a sort of metre. ద్విరడము dvi-radamu. n. Lit: Two tusked, i.e., an elephant. ద్విరసనము dvi-rasanamu. n. Lit: Double tongued, i.e., a snake. ద్విరేఫము dvi rēphamu. n. The large carpenter bee. Lit: 'The Double R.' so called because its commonest name Bhramara uses the letter R twice. ద్విహల్యము dvi-halyamu. n. Lit: Twice ploughed, i.e., a field. రెండుచాళ్లు దున్నిన (పొలము.)

(p. 585) daskatu daskatu. [H.] n. A signature. చేవ్రాలు.

(p. 599) dumboḍi See under దుమ్ము.

(p. 603) durōdaramu durōdaramu. [Skt.] n. Gambling. ౛ూదము. దురోదరుడు a gambler. ౛ూదరి.

(p. 589) dāra dāra. [Skt. from √ ధృ = to support] n. A wife. పెండ్లాము. పరదార a neighbour's wife. [From ధార.] A stream, నీటిచాలు. A gift, దానము. Order, క్రమము. దారకొమ్ము dāra-kommu. n. A torchbearer's oil vessel. చమరుపోసే పసరపుకొమ్ము. A. v. 4 దారపోయు dāra-pōyu. v. n. To endow, to give by a formal ceremony, in which water is poured from the hand of the donor. To bestow as a solemn gift. To lose, పొగొట్టుకొను. దారాపుత్రాదులు dārā-putr-ādulu. n. A family, a household. Lit: Wives, children, and all.

(p. 616) drabbeḍa drabbeḍa. [Tel.] n. A kind of cake. ఒకవిధమైన భక్ష్యము.

(p. 595) dive Same as దివ్వె. (q. v.) దివెదారికొమ్ము dive-dāri-kommu. n. A lamp stand.

(p. 595) dimmesa See దిమిస.