(p. 605) dūla dūla. [Tel.] n. Itchcing. దురద, జిల,నవ. దూలగొండి dūla-gonḍi. n. The plant called Cowach, Dolichos pruricus or Carpopogon pruricus. Rox. iii. 283. 575. The hemp-leaved Tragia; T. cannabina. Ains. i. 92. ii. 61. దురదగొండి. దూలగోవెల dūla-gōvela. n. The Indian Birthwort, Aristolochia indica. ఈశ్వరవేరు. దురదగోవెల. Ainslie ii. 298. దూలపోతు dūla-pōtu. n. One who is always scratching his body on account of an itching sensation. ఎప్పుడును దూలగలవాడు.

(p. 619) dvyarthi dvyarthi. [Skt. from ద్వి.] adj. Having a double sense, as an allegory or a puzzle.

(p. 621) dharmamu or ధర్మువు dharmamu. [Skt.] n. Duty. విధి. Virtue, పుణ్యము. Right, న్యాయము. Alms. A rule, precept or principle. విధి. Nature, character, property, స్వభావము. A function or trade. Custom, usage, propriety, ఆచారము. ధర్మశాస్త్రము or ధర్మసంహిత Law, the science of right. సాత్వికధర్మము the conduct that shows meekness. కులధర్మము the rules of caste. వివాహధర్మము conjugal dues, the behaviour proper for a married pair. పండితధర్మము scholarship, that which is to be expected from a scholar. కాలధర్మము death. అతని దొరతనములో ధర్మము నాలుగు పాదములతో నడిచెను justice was administered with perfect impartiality during his reign. lit: it went on its four feet. ధర్మపత్ని a lawful wife. ధర్మకర్త dharma-karta. n. A judge or arbitrator. A church warden, or manager of a temple. The executor to an estate. ధర్మజ్ఞుడు dharmagnyudu. n. One who knows what is right. ధర్మము నెరిగినవాడు. ధర్మధ్వజి dharma-dhvaji. n. A formalist or one who pretends to be religious from ulterior motives. జీవనార్థములింగ జటాభస్మాదులను ధరించినవాడు. ధర్మరాజు dharma-rāḍzu. n. The 'king of justice,' a name of Yama, the kind of Hell; also, the name of a hero in the Mahabharata. A certain petty village god. ధర్మరాజాదులు the Pandu heroes collectively. ధర్మసత్రము dharma-satramu. n. A charity house, a poor's house. ధర్మాత్ముడు dharm-ātmuḍu. n. A virtuous or liberal man. పుణ్యాత్ముడు. ధర్మాసనము dharm-āsanamu. n. A judge's seat, 'the bench.' ధర్మాధికారి కూర్చుండుపీఠము. ధర్మిష్ఠులు dharm-ishṭhulu. n. Charitable or benevolent persons. ధర్మి dharmi. adj. Just. ధర్మముగల. ధర్ముడు dharmuḍu. n. The Just One. A name of Yama, యముడు. ధర్మువు dharmuvu. n. Virtue, justice. న్యాయము, పుణ్యము. ధర్మేతరుడు dharm-ētaruḍu. n. An unjust or unrighteous man.

(p. 606) dṛmbhuvu dṛimbhuvu. [Skt.] n. A serpent. పాము. జై. i.,

(p. 601) duga duga. [Tel.] n. A deuce at games, or in dice. రెండు, ద్వయము. దుగదచ్చి deuce eight. దుగరవిక duga-ravika. n. A double bodice, a lined jacket, జంటరవిక. దుగమొగములపులుగు a fabulous double-faced bird called గండభేరుండపక్షి. అచ్చ. అ. కాం. దుగుణము du-guṇamu. n. Same as దుగ. ఉ. హరి. iii. adj. Double, రెండింతలు. దుగ్గాని or దుగ్గాణి duggāni. (దుగ+కాని.) n. A copper coin, worth two pies.

(p. 614) dōva, tōva or త్రోవ dōva. [Tel.] n. A way, road, path. A way or means, an expedient. దోవపెట్టు to make a way, దారిచేయు. A. v. 122. వాడు పోయిన దెల్లను దోవ every way is his way: he has no settled course, applied to a question that is anomalous or beyond all rule. దోవపిట్ట dōva-piṭṭa. n. The Rufous tailed Finchlark, Ammonances phoennicura. అంబలిజోకగాడు. (F.B.I.)

(p. 611) doppa See దొన్నె. దొప్పలబోవు doppala-bōvu. [Tel.] v. n. To bag out with wet, as leather does with damp. To shrivel up: to contract as the hands in pain. దొప్ప చెవులుగల flap-eared, having large ears. దొప్పగా నుండే doppa-gā-nunṇē. adj. Channelled, like a dish. దొప్పదోగు doppa-dōgu. v. n. To plunge, to be drenched. దొప్పదోగిన drenched, soaked bedewed, moist. వానలో దొప్పదొగ తడిసిరి they were soaked in the rain.

(p. 577) dakṣāyyamu dakshiṇa. [Skt.] n. A present given to a priest at a sacrifice. యజ్ఙాదులందు ఋత్విగాదాదులకిచ్చే ద్రవ్యము. A present. An offering made in money. An alms. గురుదక్షిణ the money fee or payment offered to an instructor. వారు ఒకరూపాయి దక్షిణ యిచ్చిరి they gave a present of one rupee.

(p. 615) dōse dōse. [from Skt. దోషకము.] n. A kind of cake. ఆపము.

(p. 589) dāvantamu dāvantamu. [Tel.] n. Grief. suffering. దుఃఖము. 'ద్వి 'దైనమా యీదూరు తప్పింపుమనుచు దావంతిమున మది దలపో యుచుండె.' సా. iii.