(p. 622) dhāvaḷyamu dhāvaḷyamu. [Skt. from ధవళము.] n. Whiteness, brightness, a white colour. తెలుపు.

(p. 579) daniyu daniyu. [Tel.] v. t. To meet, to unite. కూడు, కలియు. దనివు danivu. n. A meeting, union. కూడిక, సంగమము.

(p. 606) dennamu deppamu. [Tel.] n. A butt, a target. బాణాదుకాదుటు నిలిపిన కృత్రమలక్ష్యము, కూటలక్ష్యము. 'చ అలికుల వేణిరెప్పయిడకా నరపాలుడు చాచుచుం డెని, శ్చ లమతి గాముతూవులకు బాలగనిల్పినదెప్ప మూయనన్.' షో. viii

(p. 595) diviṭī or దివిటి diviṭī. [Tel.] n. A torch.

(p. 591) diñcu or దింపు dinṭsu. [Tel. causal of దిగు. v. t. To bring lower, let down, take off, put down, set down. To place, unload, disembark or land. To distil, or extract spirit. దిగజేయు. విషమునుదించు to bring down or dispel poison. గర్భమునుదించు to bring down the womb, i.e., cause miscarriage or abortion. కడుపుదించుకొను to cause abortion. విల్లెక్కుదించు to unbrace a bow. దింపించు the causal of దించు.

(p. 618) dvi dvi. [Skt.] n. Two. రెండు. ద్విగుణము dvi-gunamu. adv. and adj. Double, two fold. ధనుద్విగుణము cent. per cent. ద్విగుణాకృతము dvi-guṇā-kṛitamu. adv. Twice ploughed. ద్విజ dvija. adj. Twice born. ద్విజము oviparous, born first from the ovary and then from the egg, as a bird or snake, పక్షి, పల్లు, పాము. Vasu. iii. 32. A tooth: as all teeth are reproduced. ద్విజుడు. A Brahmin, a member of one of the three thread wearing castes, so called because born into the caste by investiture with the sacred thread. A verse says జన్మనా జాయతే శుద్రః, కర్మణాజాయతే ద్విజః, వేదాధ్యాయీచవిప్రస్స్యాత్, బ్రహ్మజ్ఞా నీచబ్రాహ్మణ, by birth he is a Sudra: rites constitue him a Dwija: reading the scriptures makes him a Vipra: and knowledge of deity makes him a Brahmin. ద్విజన్ముడు dvi-janmuḍu. n. A twice born man. ద్విజుడు. (q. v.) ద్విజరాజు dvija-rāzu. n. An epithet of the moon, and of the eagle (గరుత్మాన్) as kind of birds. ద్విజాతి dvi-jāti. n. A bird, a snake, a Brahmin. బ్రాహ్మణె, అండజె, బ్రాహ్మణాది జాతి త్రయె. ద్విజిహ్వము dvi-jihvamu. n. Lit: the double tongued, i.e., a snake, పాము. ద్విజుడు See under ద్విజ. ద్వితయము dvi-tayamu. n. A couple, pair. ౛త, రెండు. ద్వితీయము dvitīyamu. adj. Second. రెండవది. ద్వితీయ dvitīya. n. The second day of a lunar fortnight. విదియ. ద్వితీయావిభక్తి dvitīyā-vibhakti. n. The second case of a noun, being the accusative. the second person, ద్విత్వము dvitvamu. n. Reduplication of a letter, a double consonant, thus, ద్విత్వతకారము double T. దకార ద్విత్వము double D. ద్విపము dvipamu. n. Lit: That which drinks (ప.) with two limbs, i.e., an elephant. ద్విపడ dvipada. n. Lit: A verse of two lines. A couplet, a sort of metre. ద్విరడము dvi-radamu. n. Lit: Two tusked, i.e., an elephant. ద్విరసనము dvi-rasanamu. n. Lit: Double tongued, i.e., a snake. ద్విరేఫము dvi rēphamu. n. The large carpenter bee. Lit: 'The Double R.' so called because its commonest name Bhramara uses the letter R twice. ద్విహల్యము dvi-halyamu. n. Lit: Twice ploughed, i.e., a field. రెండుచాళ్లు దున్నిన (పొలము.)

(p. 581) damadamā dama-damā. [H.] n. A battery, a fortress. బురు౛ు.

(p. 624) dhōraṇi dhōraṇi. [Skt.] n. A series, line, range; వరుస. A way, style, tradition. పద్ధతి ధూమధోరణి a volume of smoke.

(p. 585) dāmpatyamu dāmpatyamu. [Skt.] n. Wed lock. దంపతిభావము. అనుకూలదాంపత్యము harmony in a family, mutual affection.

(p. 601) duttūramu duttūramu. [Skt.] n. The Thorn apple, a poisonous plant. Datura stramonium, Rox. i.561. ఉమ్మెత్తచెట్టు. Cunning, కపటము.