(p. 837) pralladanamu or ప్రల్లదము pralla-danamu. n. Pride, arrogance. గర్వము, అహంకారము, కొవ్వు. 'ప్రల్లదనంబుచే నెరుక పాటొకయింతయులేక.' Bhāskara. §. 17. ప్రల్లదపు pralladapu. adj. Nonsensical, vain, proud. గర్వపు, పనికిమాలిన. 'వింటిరెవానిప్రల్లదపు వెంగిలికూతలు.' T. iv. 220. ప్రల్లదుడు, ప్రల్లదీడు or ప్రల్లదకాడు pralladuḍu. n. An insolent man, a rogue. An empty fellow. పరుషవాక్యములు పలుకువాడు, తలకొట్లమారి, దుష్టుడు. 'మ్రుచ్చులు ప్రల్లదుల్ చచ్చువారలె యట్లుగాకున్న బాధలు లోకమునకు బట్టవేయని.' M. XII. v. 276. ప్రల్లదురాలు pralladu-r-ālu. n. A wicked woman, దుష్టురాలు.