(p. 877) bādu bādu. [Tel.] v. a. To thrash, beat, cudgel. పడబాదు to knock down. n. Fees in grain paid to the village servants before the division of a crop. బాదుమాన్యము an allowance of grain given to the village servants in those Paraganas where more ground was formerly given away by the local authorities than existed in reality. (Vizāg.) బాదుకొను bāḍukonu. v. a. To beat oneself. బాదుగా bādu-gā. adv. From time immemorial.

(p. 923) bhikṣakuḍu bhikshu-kuḍu. n. A mendicant ascetic or monk. A beggar, mendicant, pauper. భిక్షువు bhikshuvu. n. A celibate, బ్రహ్మచారి. An ascetic or monk. సన్యాసి. 'అచటినాలవజాతి హలముఖాత్తవిభూతి నాదిభిక్షువుభైక్షమైన మాన్చు.' Swa. i. 3. టీ ఆదిభిక్షువు, మొదటి భిక్షుకుడైన శివునియొక్క, భైక్షమైన, భిక్షావ్యాపారము నైనప్పటికిని.

(p. 897) beṭṭa or వెట్ట beṭṭa. [Tel.] n. Heat. వేండ్రము. బెట్టశిస్తు revenue charged on a summer crop. బెట్టించు beṭṭinṭsu. v. a. To free from restraint, నిర్బంధమునుండి మరలించు. To set free, విడిపించు.

(p. 900) bēdi or భేది bēdi. [from Skt. భేది.] n. A purge, or purging, looseness of the bowels. పాచనము, విరేచనము. భేరిమందు a purgative. భేదికరమైన purgative.

(p. 858) baṇḍa banḍa. [Tel.] n. A rock, a block or slab of stone. రాయి, వెడల్పురాయి. A short pounder or pestle without a ferrule, పొన్నులేని రోకలి, పొట్టిరోకలి. A much used block, a worn out stone. అరిగినది. (Meta-phorically), a block head, an obstinate, stubborn man. adj. Shameless, importunate. Mischievous, naughty, wicked, obscene, indecent, ఆకతాయి. బండాట banḍāṭa. (బండ+ఆట.) n. Mischief, naughtiness, ఆకతాయితనము. బండవ్యాజ్యము a litigious case. బండడు, బండ or బండగుడు banḍaḍu. n. A dullard, a mischievous person, a stupid man. బండవాడు banḍavāḍu. n. A class of beggars, who go with a stone in their hands with which they threaten to beat out their brains unless relieved, రాయియెత్తుకొని వచ్చి అడుగుకొనేవాడు.

(p. 882) bikāri or బికాసి bikāri. [from Skt. భిక్షము.] n. A beggar, బిచ్చకాడు. A useless person, అప్రయోజకుడు. బికిరము bikiramu. n. Alms, భిక్షము. బికిరాలమారి one inclined to begging, భిక్షమెత్తు స్వబావముగలవాడు.

(p. 897) beggōlapaḍu beg-gōlu-paḍu. [Tel. పెద్ద + గోల.] v. n. To be ruined. బొత్తిగాచెడు. 'కాపులందరు బెగడిదొరలికలుగునబడ్డతగుబండిభంగి బెగ్గోలుపడితమకింపుచునుంద్రు.' Pal. 27.

(p. 892) burusu burusu. [Eng. 'brush'] n. A brush. కుంచె, తూలిక.

(p. 929) bhōṭa bhōṭa. [Skt.] n. The name of a country, perhaps Bootan. 'కర్ణాటమహారాట భోటసిమదు, వంగ కాశ్మీర కళింగ బర్బరాంధ్ర.' Balr. v. 22.

(p. 870) balamu balamu. [Skt.] n. Strength, might, power, influence. Efficaciousness, potency. Force, rigour, severity. సత్తువ. సారము, బలుపు. A force, army, host, folk, people, a crowd, number, party. సేన. బలవితానము a host. దైవబలము the finger of God, Divine assistance, బలముచేయు to strengthen; to enforce, aid, assist. వాన మరీమరీ బలము చేయుచున్నది the rain is increasing. దానిని ఒక బలముచేసుకొని relying on it as a ground or reason. adj. Strong, mighty, much, అధికము. Potent, efficacious. బలకరము bala-kara-mu. adj. Forcible, violent, strengthening. బలకరమైన సాక్ష్యము strong evidence. బలకరము or బళకరము balakaramu. n. Force, violence, strength. Watching, కావలి. A guard, or watch, కావలి, పారా. R. v. 43. బలకరించు bala-karinṭsu. v. n. To spread, వ్యాపించు. v. a. To strengthen. బలకాయించు (బలము+ఇంచు) balakā-yintsu. v. n. To flourish, prosper. వృద్ధి అగు, అతిశయించు. బలకొట్టు bala-koṭṭu. v. n. To sing, ah, ah ఆ అని శ్రుతి పట్టు. బలకొను bala-konu. (బలము+కొను.) v. n. To flourish, అతిశయించు, బలగము or బల్గము balagamu. n. Attendants, retinue, పరిజనము. A party, set: a troop, army, host: a family circle. జ్ఞాతి బంధు సమూహము. 'చెంచు బలగము నేలెను.' (Garudach. 113,) he ruled a troop of foresters. Swa. iii. 75. బలదేవుడు, బలభద్రుడు or బలరాముడు bala-dēvuḍu. n. Balarāma, Krishna's brother. బలదేవుడు n. Wind, వాయువు. బలపడు bala-paḍu. (బలము+పడు.) v. n. To increase, అధికమగు. బలపరచు bala-paraṭsu. v. a. To strengthen, support, confirm. బలయు balayu. v. a. To surround, పరివేష్టించు. బలవంతము bala-vantamu. n. Strength, force, violence, compulsion. బలాత్కారము. adj. Strong, violent, బలముగల. adv. Forcibly, బలవంతముగా బలవంతుడు or బలశాలి bala-vantuḍu. n. A strong man, a violent man, a mighty man. బలవంతులతో విరోధము కారాదు do not contend with the mighty. బలహీనత bala-hīnata. n. Weakness, debility. బలహీనము bala-hīnamu. n. Weakness, debility. adj. Weak, strengthless. powerless. బలక్షయము bala-kshayamu. n. Loss of strength; weakness, impotence. బలాత్కారము balāt-kāramu. n. Violence, force, severity, exaction. బలాత్కరించు balāt-karinṭsu. v. a. To force, press, compel. బలాత్కారము చేయు.