(p. 885) bimmaṭa , బిమ్మటము or బిమ్మటి bimmaṭa. [Tel.] n. Stupor, grief. మూర్ఛావస్థ, అచైతన్యము. వివశత, విస్మయజన్యస్తబ్ధత, మ్రానుపడుట. Doubt, suspicion, misgiving, సంకోచము. 'తనకుబిమ్మటమైననర్జునునిబాహు, లీలయిమ్మెయి ద్రోవంగలేకతెగియె, నధిపయాబోతు బెబ్బులికగ్గమైన, పగిదియయ్యె బాండవులకు పగయణంగె.' M. VIII. i. 5. adj. Being in a state of stupor, వివశము. బిమ్మిటిగొను or బిమ్మిటిపోవు bimmiṭi-gonu. v. n. To be in a state of stupor, వివశత్వమునొందు. To swoon, మూర్ఛిల్లు.