(p. 868) bari bari. [Tel.] n. A side. పార్శ్వము. 'పక్కలు నాటించి బరులుచెండాడి.' Pal. 108. బరులుబ్బు to bloat, as the belly or the sides of the belly. A line drawn on the ground in a circle, గిరి. An elephant goad, ఏనుగుప్రక్కలుపొడిచి బెదరించుటకై అర్థచంద్రాకారముగా ఉక్కుతో చేసిన అలుగుగల వేణుదండము. A thief, దొంగ. An enemy, శత్రువు. adj. (for బరిగి), Naked. బరిమేను = దిగంబరదేహము. 'తొడమెడ బరికాలు దోరంపుచెవులు.' B. D. i. 514. బరికట్టె or బరికమ్మి bari-katṭe. A spear without a handle, అలుగులేనియీటె. A crook or stick used by herdsman, దోటి.' గొడ్డలిబరికమ్మికూటికుండయును.' BD. iii. 2244. బరికాడు bari-kāḍu. n. An elephant driver, మానటివాడు. బరికోల n. An elephant goad. An arrow, బాణము. బరి౛ోగి bari-ḍzōgi. (బరిగి+౛ోగి.) n. A snake charmer, పఅములవాడు. బరియెముకలు bari-y-emukalu. n. The ribs, పక్క యెముకలు. బరిశూల bari-ṣūla. n. Liver complaint. పక్కశూల. See బరిగి.

(p. 915) bhaṇḍiñcu bhanḍinṭsu. [Skt.] v. n. To play pranks, బండాటలాడు. 'క 'ఒండైనజేయవారక భండించిన గలదె పరమపదవినృపాలా.' రుక్మాం. v.

(p. 881) bāhāṭamu bāhāṭamu. [from Skt. బహిః.] adj. Public, open, loud, notorious, undisguised. n. Publicity, openness. బాహాటముగా bāhāṭamu-gā. adv. Openly, publicly, notoriously, undisguisedly.

(p. 918) bhaḷā , బళి, భళీ, భళిర, భళిరా or భళారే bhaḷā. [Tel.] interj. Well done! bravo! Very good! సెబాసు. 'ప్రాయుపు వాడుగల్గె భళిరాయితడంచు నెటైననేటికిన్.' K. P. iv. 68.

(p. 865) batamu batamu. [from Skt. ప్రతము.] n. A vow, వ్రతము. కళా. iii.

(p. 891) buthuḍu budhuḍu. [Skt.] n. The regent of the planet Mercury. The planet Mercury. A wise or learned man, a sage. పండితుడు. బుధవారము budha-vāramu. n. Wednesday. సౌమ్యవారము.

(p. 918) bhallukamu or భల్లూకము bhallukamu. [Skt.] n. A bear. ఎలుగుబంటి.

(p. 925) bhū bhū. [Skt.] adj. (In composition) Of the earth. భూకంపము bhū-kampamu. n. An earthquake. భూగతము bhū-gatamu. adj. Buried in the earth. భూచంపకము bhū-champakamu. n. A tree called Kœmpferia rotunda. Rox. i. 16. భూచక్రము bhū-chakramu. n. The earth, or terrestrial sphere. Also, a certain tree. 'గంగరేగు, తక్కలి, ములుగు, లేగి. భూచక్రము, ముక్కప్పకొక్కెస, మొల్లమ్రాను.' H. iv. 20. భూచక్రగడ్డ bhū-chakra-gaḍḍa. n. A large bulbous root, like truffles, dried and used in medicine. భూచ్ఛాయ bhū-ch-chāya. (From భూః and ఛాయ.) n. Darkness. చీకటి. భూజము. bhūjamu. (lit: born (జ) of the earth (భూ) n. A tree, వృక్షము. భూజాని bhū-jāni. n. A king. రాజు. భూతలము bhūtalamu. n. The earth, the globe. భూతిలకము bhū-tilakamu. n. A sort of silk. 'మంచు, పూజంబు, మణిపట్టు, భూతిలకంబు, శ్రీవన్నియము, మహచీనిజీనియును.' BD. iii. 99. భూతులసి bhū-tulasi. n. A species of the sacred Basil tree (తులసి) which keeps off insects from clothes. నేలతులసి. భూదారము bhū-dāramu. n. A hog. పంది. భూదేవి bhūdēvi. n. Mother earth, regarded as a goddess. భూదేవుడు bhū-dēvuḍu. n. A god of this world, i.e., Brahmin. భూధరము bhū-dharamu. n. A mountain, as being a prop or stay of the earth. పర్వతము. భూపతి, భూభుజుడు or భూపుడు bhūpati. n. A king, రాజు. రసభూపతి a certain quack medicine. H. i. 284. బూపతిరుద్రతిలకము bhū-pati-rudra-tilakamu. n. A particular sort of silk. ఒకవిధమైనపట్టు. BD. iii. 116. భూపాళము bhū-pāḷamu. n. The name of a certain tune. రాగ విశేషము. శివభూపాళము a variation of this tune. బూపురము bhū-puramu. n. A diagram used in magic. భూభృత్తు bhū-bhṛittu. n. A king. రాజు. A mountain, కొండ భూరుహము bhū-ruhamu. n. A tree. భూరూపకము bhū-rūpakamu. adj. Landed (property). భూవరుడు bhū-varuḍu. n. A noble person: a venerable man. A king, రాజు. భూసురుడు or భూసురోత్తముడు bhū-suruḍu. n. A lord of earth, i.e., a Brahmin. భూతృణము bhū-tṛiṇamu. n. A fragrant kind of grass, Andropogon schœnauthus. W. చిప్పగడ్డి. భూస్థాపనము bhū-sthāpanamu. n. Burying, inhumation. భూస్వాస్ధ్వము bhū-svāsthyamu. n. Landed property. See భూమి.

(p. 863) baṭṭu, baṭṭuvāḍu or బట్రాజు baṭṭu. [Tel.] n. A bard, herald: a chanter of titles and praise. వంది. బట్రా౛ులు a caste of Sudras who as a rule are eulogisers by profession.

(p. 915) bhañjakamu bhanjakamu. [Skt.] adj. That which breaks, dissipates or destroys. భంజనము bhanjanamu. n. Breaking. విరుపు. Dissipating, doing away, destroying. భంజించు bhanjinṭsu. v. a. To break. విరుచు. To dissipate, to do away with, పోగొట్టు. భంజితము bhanjitamu. adj. Dissipated, scattered.