(p. 1036) mogāḷamu mogāḷamu. [Tel.] n. The head of a canal carried from a river to irrigate the fields. ఏటికాలువయొక్క మొగదల, ఆరంభము.

(p. 946) maṇi maṇi. [Skt.] n. A gem, a precious stone. పచ్చరాయిలోనగునది. A pearl, ముత్తెములోనగునది. In compounds this denotes Unrivalled excellence, as నాయికామణి a woman who is a gem of her sex. వప్రమణి the noblest of Brahmins. సుందరీమణి the loveliest of women. అంగనామణులు lovely women. దినమణి the gem of day, i.e., the sun. నవమణులు nine precious stones, viz. గోమేధికము Onyx, నీలము Sapphire, పగడము Coral, పుర్యరాగము Topaz, మరకతము Emerald, మాణిక్యము Ruby, Carbuncle; ముత్యము Pearl, వైడూర్యము Cat's eye. lapis lazuli; వజ్రము Diamond. మణులుచెక్కిన సంకెళ్లు jewelled fetters, i.e., disguised difficulties. మణికంఠము maṇi-kanṭhamu. n. The Indian Roller, Corracia indica, చాషము, పాలపిట్ట మణికట్టు, మనికట్టు or మణిబంధము maṇi-kaṭtu. [Tel.] n. The wrist; మణికట్లను తెగగొట్టు to cut off the hands. మణికారుడు maṇi-kāruḍu. n. A jeweller. A lapidary, or worker in precious stones. రత్నములు సానబట్టువాడు. మణిపట్టు maṇi-paṭṭu. n. A sort of flowered silk. ఒకవిధమైనపట్టు. మణిప్రవాళము maṇi-pravāḷamu. n. A doggerel verse: or a mixed language, part Sanscrit, part Telugu or Tamil, రెండు భాషలు కలిసిన. ముణిభతు maṇi-phittu. n. A diamond. Lit. 'the ruby cutter.' కలిసిన కవిత్వము. మణిమాల, మణిమాలిక or మణిబిందుమాలికా maṇi-māla. n. An impression left by a bite. దంతక్షతవిశేషము. A necklace. హారము. 'కమనీయమణిమాలికా శశ పదచంద్రరేఖాంకమౌతనూ రేఖతోడ.' T. iii. 126.

(p. 978) mārgaṇamu mārgaṇamu. [Skt.] n. Search, research, వెతకడము. Begging, యాచించడము. An arrow, బాణము. మార్గణుడు mārgaṇuḍu. n. A mendicant, యాచకుడు. A. i. 30.

(p. 932) mañcu mantsu. [Tel.] n. Dew, fog, mist Snow. హిమము. మంచుగడ్డ ice. మంచుకురుస్తున్నది dew is falling. మంచుపుంజము a sort of cloth. BD. iii. 98. మంచుకొండ or మంచుగుబ్బలి mantsu-konḍa. n. The Himalaya Mts. మంచుతరి the dewy season, హేమంతఋతువు.

(p. 1050) mriṅgu Same as మింగు to swallow. మ్రింగుడు mringuḍu. n. The act of swallowing, కబళించుట. మ్రింగుడుపడు mringuḍu-paḍu. v. n. To be swallowed, కబళితమగు.

(p. 933) maṇḍanamu manḍanamu. [Skt.] n. Adorning, dressing, decorating, decoration. An ornament, jewel, భూషణము, అలంకరణము. మండనుడు manḍanuḍu. n. One who is dressed or ornamented. 'ఏకాంతభక్తి మహితమండనుడు' he who is adorned with faith. BD. v. 1.

(p. 1038) moṭṭamodaṭa See under మొదలు.

(p. 952) manugu or మనువు manugu. [Tel.] v. n. To die, చచ్చు.

(p. 1007) munnerika munnerika. [Tel. మున్ను + ఎరిక.] n. Shrewdness, archness. Outrage, horror. జాణతనము, పూర్వంరాగమువలన కలిగిన విరహ తాపము.

(p. 1019) mṛṇāḷamu mriṇāḷamu. [Skt.] n. The stem of a lotus. తామరతూడు.