(p. 1044) mōjā mōjā. [H.] n. A boot.

(p. 1011) muvvaṇṭu muv-vanṭu. [Tel. మూడు + అంటు.] n. Three pollutions caused by child-births in the same month, నెలకులోపలి మూడు పురుడులు.

(p. 1008) muppoṅgu mup-pongu. [Tel. మూడు + పొంగు.] v. n. To boil over three times, మూడు పొంగులుపొంగు. To be elated (with joy,) ఉప్పొంగు.

(p. 996) mugiyu mugiyu. [Tel.] v. n. To come to an end, close, be finished. సమాప్తమగు. ముగించు muginṭsu. v. a. To end, close, terminate, finish, conclude. సమాప్తముచేయు. ముగింపు or ముగియిక mugimpu. n. The end, close, conclusion. సమాప్తి.

(p. 988) mihiruḍu mihi-ruḍu. [Skt.] n. The sun. సూర్యుడు. Jaim. vi. 96.

(p. 943) maḍa maḍa. [Tel.] n. A small opening out of a channel into a field. మడిలోకి నీళ్లు పోయేతోవ, ప్రవాహమార్గము. 'పొదలవక్షముల నీడలను మడలతీరంబుల మడవుల మేటిపడియలం.' Navana. D. 59. మడచెట్టు maḍa-cheṭṭu. n. The mangrove. తెల్లమడచెట్టు the white mangrove,Avicennia officinalis. నల్లమడచెట్టు Avicennia tomentosa. (Watts.)

(p. 970) māḍugu or మాడుపు māḍugu. [Tel.] n. An upstair house. మిద్దెయిల్లు, మేడ, హర్మ్యము.

(p. 1002) muttava , ముత్తవ్వ or ముత్తవతల్లి muttava. [Tel. ముత్త + అవ్వ] n. A great grandmother, an old woman, వృద్ధ పితామహి, వృద్ధస్త్రీ. ముత్తవపులగము muttava-pulagamu. n. A tree called Pavonia odorata. (Willd.) The root of the sweet smelling Pavonia. Ainsl. ii. 297. సహదేవి, చిట్టాముదపు చెట్టు.

(p. 1034) moṇḍi moḍi. [Tel.] adj. Maimed, crippled, defective, imperfect. చేతులు కాళ్లు తెగిన, అంగహీనమైన. Bare; lopped. Blunt. blunted, మొక్కపోయిన. Stubborn, obstinate, perverse, pertinacious, impertinent, incorrigible, unmanageable, ungovernable, refractory, unruly, మూర్ఖమైన. మొండిమాటలు stubborn or rude language. మొండిపిల్లకాయ an obstinate or refractory boy. మొండిగోడలు bare walls. మొండిగంటము a blunt stylus. మొండి చెయి a maimed hand. మొండిచేతులు bare hands, i.e., hands without any ornament. మొండితోక a docked tail. మొండిమెడ a bare neck, i.e., without any necklace. వానిది మొండిప్రాణము he is tenacious of life. మొండికట్టె or మొండరి monḍi-katṭe. n. A stubborn wretch. మూర్ఖుడు. మొండిచేయి, మొండాడు or మొండాటలాడు monḍi-chēyu. v. n. To be unruly; to oppose. ఆ గుర్రము మొండిచేస్తున్నది the horse is stubborn. మొండితనము monḍi-tanamu. n. Stubbornness, obstinacy. మూర్ఖత్వము. మొండిపారిన monḍi-pārina. adj. Callous. కాయకాచిన. మొండిపురుగు monḍi-purugu. n. The 'stumpy' snake, or Amphisbœna, which looks as if the tail was lopped off. మొండు Another form of మొండి. మొండెము or మొండియము monḍemu. n. A stump. The trunk of a body after the head is lopped off. శిరస్సులేని శరీరము, కజంధము. A fragment, a limb lopped off, a separated member, ఖండము. మొండెపుగాము monḍepu-gāmu. n. An epithet of Rāhu. రాహువు.

(p. 1019) mṛṇāḷamu mriṇāḷamu. [Skt.] n. The stem of a lotus. తామరతూడు.