(p. 1052) yakāyaki or ఎకాయెకి yakā-yaki. [H.] adj. Sudden, speedy, solitary, ఆకస్మికమైన, త్వరితమైన. adv. Straightway, suddenly, all at once, దిగ్గున.

(p. 1085) rēka rēka. [Tel.] n. A vessel made of palm leaf or tin for drawing water from a well. తాటాకుతోకట్టినదొప్ప. [from Skt. రేఖ.] A line, stripe, streak. రేఖ, గీటు. A row, series, పజ్త్కి. A letter, ౛ాబు, రేకచీరణము rēka-chīraṇamu. n. A small chisel used for drawing lines on wood, రేఖలు తీర్చుటకు ఉపయోగింపబడు చిన్న ఉలి.

(p. 1083) rūpyamu rūpyamu. [Skt.] n. Silver వెండి. Also, a rupee, రూపాయి.

(p. 1057) yōktramu or యోత్రము yōktramu. [Skt.] n. The tie of a yoke. వలుపు.

(p. 1087) rēnu Same as రేగు (చెట్టు.) (q. v.)

(p. 1061) rakkasuḍu , రక్కసీడు or రక్కసి rakkasuḍu. [from Skt. రాక్షసుడు.] n. A giant, an evil spirit, demon, fiend. రక్కసము rakkasamu. n. Shrewdness, archness, జాణతనము, రాక్షసితనము, రాక్షసము. రక్కసి, రక్కెస or రక్కసురాలు rakkesi. n. An ogress, giantess, a female fiend. రాక్షసస్త్రీ రక్కెసులగొంగ rakkesula-gonga. n. Vishnu, the foe of the demons, జిత్యారి. రక్కిస or రక్కెస rakkisa. n. The thistle, Cyperus clatus, Rox. i. 204. రక్కిస చమురు oil of thistles, used medicinally. రక్కిసగడ్డి matted grass, spear grass. రక్కెస rakkesa. adj. Improper, ఆయుక్తమైన. రక్కెసమాటలు fiendish or improper language. 'రక్కెసతాల్మి.' భార. ఉద్యో. iii.

(p. 1053) yajanamu yajanamu. [Skt. from యజ్ to sacrifice.] n. An offering or sacrifice. యజ్ఞము. Vish. v. 363. యజించు yajinṭsu. v. n. To perform or offer a sacrifice. యజ్ఞముచేయు. v. a. To worship, అర్చించు. యజమానుడు or యజమాని yaja-mānuḍu. n. One who offers a sacrifice, a sacrificer, యజ్ఞకర్త. A lord, a master, ప్రభువు. An owner or proprietor, సొంతగాడు. A husband, గృహస్థుడు. An employer of priests at a sacrifice; the person who institutes its performance and pays the expense, ఋత్విగాదినియంతృకయజ్ఞకర్త గ్రామయజమానులు the headmen of a village. యజమానురాలు yaja-mānu-r-ālu. n. A wife; a lady, good woman, or mistress of a family. యజమానత్వము or యాజమాన్యము yaja-mānatvamu. n. Mastership, lordship, dominion, ఆధిపత్యము. యజుర్వేదము or యజుస్సు yajur-vēdamu. n. The name of one of the four Vedas. యజ్ఞము yagnyamu. n. The rite of offering a sacrifice; a sacrifice or offering. The sacrifice in which a goat is smothered and the inside fat is dressed and eaten by Brahmins. (The person who celebrates this sacrifice assumes the honorary title of సోమయాజులు.) యజ్ఞసూత్రము or యజ్ఞోసవీతము yagnya-sūtramu. n. The sacred thread, worn by the three principal classes of the Hindus. ౛ందెము. యజ్వ or యజ్వుడు yajva. n. A sacrificer in due form, agreeably to the Vedas. విధ్యుక్తముగా యజ్ఞముచేయువాడు.

(p. 1089) rōndu or రవును rōndu. [Eng. 'Round.'] n. A round, circuit, journey, a policeman's beat.

(p. 1057) yōgamu yōgamu. [Skt.] n. Junction, meeting, union, కూడిక, కూర్పు. Fortune, అపూర్వవస్తుప్రాప్తి. సద్యోగము a lucky conjuncture, good fortune, or luck. దుర్యోగము misfortune. దైవయోగము Divine Providence. దైవయోగముతప్పి unhappily, unfortunately. Accession of property, or wealth. ద్రవ్యము. A prescription, a recipe. ఔషధము, మహాబిల్వాది యోగము a prescription including Bilva roots. Devotion, spiritual worship, the practice of abstraction and meditation. ధ్యానము. Of these forms of worship there are eight named (a) యమము restraining the passions, (b) నియమము providing a proper place, &c, for worship, (c) stopping the breath in three modes called రేచకము, పూరకము or కుంభకము, (d) ప్రత్యాహారము withdrawal from sense perception, (e) ధ్యానము meditation, (f) ధారణము repression of all physical movements, (g) మననము fixing the mind on the deity, and (h) సమాధి complete immersion in thought so that the thinker is dead to the world. ధ్యానయోగము an act of faith or meditation. మంత్రయోగము a magical operation. యోగపట్టె or యోగపట్టము yōga-paṭṭe. n. A magic girdle worn by ascetics. యోగదృష్టి the second sight, obtained by devotion, superhuman sagacity or perspicacity. యోగాభ్యాసము the keeping the body in a fixed posture for spiritual worship, the practice of abstract contemplation. యోగనిద్ర or జ్ఞాననిద్ర the divine sleep, or supernatural stupor which yōgis or saints strive to attain. యోగమాయ supernatural stupor. యోగవాగలు, యోగవాగములు or యోగవాగాలు yōga-vūgalu. n. Magical boots supposed to be worn by hermits. తలచినచోటికి తీసికొనిపోవు మంత్రిశక్తిగలపాదుకలు. 'యోగవాగలు మెట్టి యొకపాదమూది.' HD. ii. 135. 'యోగపట్టెలవారు నొప్పారు యోగ, వాగెలవారును.' L. xxiii. 31. యోగక్షేమము yōga-kshēmamu. n. Welfare, well-being, good circumstances. యోగి yōgi. n. A devotee, hermit; an ascetic in general, మని, యోగాభ్యాసము చేయువాడు. యోగిని yōgini. n. A woman who practises Yoga, a female mendicant. A nymph or fairy, attendant on Durga the good goddess. తాపసస్త్రీ. క్షుద్రదేవతావిశేషము. యోగురాలు yōgu-r-ālu. n. A female mendicant. జటిని.

(p. 1071) rāgiḍi rāgiḍi. [Tel.] n. A round golden tire embossed with flower-patterns, worn by Hindu females on the back of, the crown of the head. జడబిళ్ల.