(p. 1079) rīti rīti. [Skt.] n. Manner, mode, method, way, state, condition. ప్రకారము, విధము. Practice, custom, extent, మర్యాద, మేర. A style in Rhetoric.ఏకరీతిగా నుండే regular, correct, steady.

(p. 1057) yūdhamu yūdhamu. [Skt.] n. An assemblage of beasts or birds, a herd, flock, multitude. సమూహము.

(p. 1086) rēgaḍa , రేగడి, రేవడ or రేవడి rēgaḍa. [Tel.] n. Clay, బంకమన్ను. రేగడనేల clayey soil, called also cotton soil. కృష్ణమృత్తిక. రేగటి rēgaṭi. adj. Clayey, loamy. కృష్ణమృత్తిక గల. రేగడిదూల rēgaḍi-dūla. n. A certain plant. లఘుఫలము, కచ్ఛుర.

(p. 1078) riktamu riktamu. [Skt.] adj. Empty, void, poor, indigent. శూన్యమైన, వట్టి, ఉత్తరిక్తహస్తము rikta-hastamu. n. An empty hand. ఉత్తచెయ్యి. One verse says 'రిక్తహస్తేననోపేయా ద్రాజానందైవతంగురుం.' రిక్తహస్తుడు rikta-hastuḍu. n. One who is empty-handed. శూన్యహస్తుడు, చేత ఏమిన్ని లేనివాడు. రిక్తుడు riktuḍu. n. A poor man, a pauper. దరిద్రుడు. రిక్తురాలు riktu-r-ālu. n. A poor woman. దరిద్రురాలు.

(p. 1057) yōgamu yōgamu. [Skt.] n. Junction, meeting, union, కూడిక, కూర్పు. Fortune, అపూర్వవస్తుప్రాప్తి. సద్యోగము a lucky conjuncture, good fortune, or luck. దుర్యోగము misfortune. దైవయోగము Divine Providence. దైవయోగముతప్పి unhappily, unfortunately. Accession of property, or wealth. ద్రవ్యము. A prescription, a recipe. ఔషధము, మహాబిల్వాది యోగము a prescription including Bilva roots. Devotion, spiritual worship, the practice of abstraction and meditation. ధ్యానము. Of these forms of worship there are eight named (a) యమము restraining the passions, (b) నియమము providing a proper place, &c, for worship, (c) stopping the breath in three modes called రేచకము, పూరకము or కుంభకము, (d) ప్రత్యాహారము withdrawal from sense perception, (e) ధ్యానము meditation, (f) ధారణము repression of all physical movements, (g) మననము fixing the mind on the deity, and (h) సమాధి complete immersion in thought so that the thinker is dead to the world. ధ్యానయోగము an act of faith or meditation. మంత్రయోగము a magical operation. యోగపట్టె or యోగపట్టము yōga-paṭṭe. n. A magic girdle worn by ascetics. యోగదృష్టి the second sight, obtained by devotion, superhuman sagacity or perspicacity. యోగాభ్యాసము the keeping the body in a fixed posture for spiritual worship, the practice of abstract contemplation. యోగనిద్ర or జ్ఞాననిద్ర the divine sleep, or supernatural stupor which yōgis or saints strive to attain. యోగమాయ supernatural stupor. యోగవాగలు, యోగవాగములు or యోగవాగాలు yōga-vūgalu. n. Magical boots supposed to be worn by hermits. తలచినచోటికి తీసికొనిపోవు మంత్రిశక్తిగలపాదుకలు. 'యోగవాగలు మెట్టి యొకపాదమూది.' HD. ii. 135. 'యోగపట్టెలవారు నొప్పారు యోగ, వాగెలవారును.' L. xxiii. 31. యోగక్షేమము yōga-kshēmamu. n. Welfare, well-being, good circumstances. యోగి yōgi. n. A devotee, hermit; an ascetic in general, మని, యోగాభ్యాసము చేయువాడు. యోగిని yōgini. n. A woman who practises Yoga, a female mendicant. A nymph or fairy, attendant on Durga the good goddess. తాపసస్త్రీ. క్షుద్రదేవతావిశేషము. యోగురాలు yōgu-r-ālu. n. A female mendicant. జటిని.

(p. 1091) rōṣamu rōshamu. [Skt.] n. Anger, wrath, irritation. కోపము. రోషగాడు or రోసగాడు rōsha-gāḍu. n. A passionate man. కోపిష్ఠి. రోషించు or రోషపడు rōshinṭsu. v.n To be irritated, incensed or annoyed. కోపించు, ఆగ్రహపడు. రోషితుడు rōshituḍu n. A passionate, irasible man. ఆగ్రహపడినవాడు. రోసము Vikriti of రోషము. 'చలముసాధించుదిట్టరోసాలపుట్ట.' S. iii. 16. రోసించు Same as రోషించు.

(p. 1069) rā rā. [Tel.] n. and adj. Short for రాయి a stone; and also for రాచ (kindly adj.) Pertaining to a stone. రాతిసంబంధమైన. Pertaining to a king, of the king, royal, రాచ, ఆ నూతికి రాకట్టు కట్టించిరి they built the well round with stone. 'పచ్చరా జగతిపై, పసిడి కంబములు మెచ్చుగానిలిపి, యామీద నీలంపుబోదెలు.' DRB. 550. రాకులము the royal race, రాజవంశము, రాచకొలము. కొండరా the king of hills. రారాజు the king of kings. రాకుమారి a king's daughter. రాజపుత్రి. రాకొమరుడు a king's son, a prince, రాజకుమారుడు. M. IV. i. 173. రాచందము ra-ṭsandamu. n. Kingly style or dignity. రాచూలి rā-ṭsūli. n. A prince, or princess. రాజకుమారుడు, లేక, రాజపుత్రి. రాచూలిబాణము a rocket.

(p. 1081) ruvva ruvva. [Tel.] n. A pie, one twenth part of an anna. దమ్మిడి.

(p. 1073) rāṭanamu Same as రాట్నము (q. v.).

(p. 1081) ruppu or రువ్వు ruppu. [Tel.] v. To fling, toss, throw. విసిరివేయు. n. A fluttering noise, రెక్కలగాలిచప్పుడు. A sudden noise caused by anything that falls down, కూలుటవల్ల గలుగుధ్వని. రువ్వుయిలుగు ruvvu-y-ilugu. n. A kind of bird.