(p. 1195) viṣvaksēnuḍu vishvak-sēnuḍu. [Skt.] n. Vishṇu. విష్ణువు. The captain of Vishṇu's force, విష్ణుసేనాధిపతి.

(p. 1186) virivi or విరివిడి virivi. [Tel.] n. Expanse, width, breadth, extent, విస్తృతి, విశాలత, వెడల్పు. Abundance, విస్తారము. 'విద్యలేల భూమివిరివియేల.' Vēma. 1099. adj. Extensive, large, wide, విశాలమైన, విస్తృతము. విరివిగా virivi-gā. adv. Widely, much, abundantly. విస్తారముగా, విశాలముగా. 'విరివిగా కొమ్మల విర్రవీగుచును.' Sar. D. 376.

(p. 1166) vigruḍu , విఖ్యుడు or విఖ్రుడు vigruḍu. [Skt.] n. A noseless person, ముక్కిడి.

(p. 1191) viśāyamu vi-ṣāyamu. [Skt.] n. Taking rest by turns (as applied to watchmen). A turn, పర్యాయము.

(p. 1172) vitatamu vitatamu. [Skt.] adj. Stretched, extended, expanded, spread, diffused. విస్తృతమైన, విరివిచేయబడిన, వితతి vi-tati. n. An assemblage, quantity, cluster, సమూహము. 'విప్రసువాసినీవితతిచేబాడించి.' Ila. i. 103.

(p. 1181) vibhāvamu vi-bhāvamu. [Skt.] n. Acquaintance. Attraction or excitement; that which attracts or excites, as dress or perfume, పరిచితి, కామోద్దీపనము, రసోత్పాదన కారణము. 'మీభావము యోగ్యాయోగ్య విభావముగా గానవలయుసరహితబుద్ధిన్.' Bilh. iii. 27.

(p. 1186) viruguḍu viruguḍu. n. An antidote, a remedy, విరుపు, నివారణము. విరగడ or విరుగడ vira-gaḍa. n. Release, liberation, setting at liberty. విడుదల. నీకు యింకా ఆ తొందర విరగడకాలేదా? are you not yet free from that trouble. నేటితో ఈ కష్టములు విరగడైనవి to-day these ills have ended. విరగబడు or విరుగబడు viraga-baḍu. v. n. To be puffed up or haughty. గర్వపడు, బోర్లపడు. విరుగుపాటు or విరగపాటు viru-ga-pāṭu. n. Pride, haughtiness, గర్వము, బోర్లబడుట. విరుచు viruṭsu. v. a. To cause to break, to break. To counteract poison. విరుగజేయు, భగ్నముచేయు. మాటు వేసిరసమును గాని విషమునుగాని విరిగిపోవునట్లుచేయు. నెటికలు to crack or snap the finger joints. విరుచు twist the tail. పెదవివిరుచు to turn up the lip in scorn. మండలువిరిచినాడు he broke the branches off a tree. 'చెలిమియొనర్పగా వలదె యీనిన్నంచు వెనుల్కికెమ్మాని విరిచెనొకతె.' Ila. iv. 29. విరపనగొయ్య or విరుగనికొయ్య virapana-goyya. n. A stubborn wretch.మొండివాడు. విరుపు virupu. n. A break, or the act of breaking. An objection, contradiction. విరుచుట, భగ్నము, అడ్డము, ఆక్షేపణ, మెడవిరుపులు a puzzle, stumbling block. మోనివిరుపులు turning up the lip in scorn. adj. Counteracting, విరుగుడు. విరుచుకొను viruṭsu-konu. (middle voice, with passive sense.) To be defeated. అదండు వెనకకు విరుచుకొనిపోయినది the army was broken and retreated. ఒళ్లువిరుచుకొన్నాడు he stretched himself through weariness. ఈ కొంచెముపనికి ఏల యెముకలువిరుచుకొంటావు why do you break your bones, i.e., take so much trouble for this trifling business.

(p. 1198) vihvalamu vihvalamu. [Skt.] adj. Disturbed, discomposed, disquieted, agitated; affected with fear, sorrow, &c. భయాదుల చేత అవయవస్వాధీనత తప్పిన, ఉద్విగ్నమైన. 'భయవిగ్వలమతులై.' Anirud. iii. 163. విహ్వలత or విహ్వలత్వము vihvalata. n. Disturbance, disquiet, perturbation. ఉద్విగ్నత. విహ్వలించు vihvalinṭsu. v. n. To be disquieted or affected with fear, sorrow, &c. ఉద్విగ్నమగు. 'వెరచిశతధన్వుడంతయు విహ్వలించి అన్యులెరుగకయుండె నేకాంతమునను.' Vish. vi. 290. విహ్వలుడు vihvaluḍu. n. One who is disturbed, agitated, disquited or affected with fear, sorrow, &c. ఉద్విగ్నుడు. 'విషాదవిహ్వలుండై.' P. i. 446. 'వినలేక శిష్యులు విహ్వలులగుచు.' L. xiii. 146.

(p. 1179) vipathamu vi-pathamu. [Skt. వి+పథము.] n. A wretched road, a bad path. చెడుత్రోవ.

(p. 1166) vighasamu vi-ghasamu. [Skt.] n. The residue of food offered to the gods, to the manes, to a venerable guest, or to a spiritual preceptor. దేవతాతిథి కిష్టాన్నాదికము.