(p. 1186) virugu virugu. [Tel.] v. n. To break or go to pieces. తునియు, భగ్నమగు. To curdle. To fail, to be defeated, to be counteracted. ఓడు, దండువిరుగు, ఒడిపోవు. To be spoilt, పాకముచెడు. దాని మనస్సు విరిగిపోయినది she is quite disgusted. పాలు విరిగిపోయినవి the milk curdled. వానిదేహములో రక్తము విరిగిపోయినది his blood curdled. ఈ మందువల్ల విషము విరిగిపోయినది this medicine counteracted the poison. ఆ బొమ్మచెయ్యి విరుగగొట్టినాడు he broke the arm of the doll. విరగబడినచెట్టు a tree in full bearing. 'మిన్నువిరిగివచ్చి మీదబడ్డట్లు.' Sar. D. 196. 'ఇనుమువిరిగెనేనియిరుమారుముమ్మారు, కాచియుతుకనేర్చుకమ్మరీడు, మనసువిరిగెనేని మరియతుకనేర్చునా.' Vēma. 157.

(p. 1181) vibhāgamu vi-bhāgamu. [Skt.] n. A share, part, portion. పాలు. Division into shares. పంపకము, పంచుట. విభాగించు vi-bhāginṭsu. v. a. To share out, divide. పంచు, భాగించు, విభాజకము vi-bhājakamu. adj. That which divides. విభజించునది. n. In Arithmetic, a divisor, విభాగించుసంఖ్య. విభాజితము vi-bhājitamu. adj. That which is divided. విభజింపబడినది. n. A quotient, భాగహార మందు భాగింపగా ఏర్పడినమొత్తము. విభాజ్యము vi-bhājyamu. adj. That which is to be divided. n. A dividend.

(p. 1165) vikṣēpamu vi-kshēpamu. [Skt.] n. Throwing, propelling, casting. వేయడము. విసిరివేయడము, ఎగరవేయడము. Confusion, perplexity, distress of mind. క్షోభము, కదలిక. In astronomy, Latitude. విక్షేపించు vi-kshēpinṭsu. v. a. To toss up, ఎగరవేయు. To throw away. విసిరివేయు. విక్షేపణము vi-kshēpaṇamu. n. Scattering, dispersing Throwing. విక్షిప్తము vi-kshiptamu. adj. Tossed up, thrown with force.

(p. 1186) viruguḍu viruguḍu. n. An antidote, a remedy, విరుపు, నివారణము. విరగడ or విరుగడ vira-gaḍa. n. Release, liberation, setting at liberty. విడుదల. నీకు యింకా ఆ తొందర విరగడకాలేదా? are you not yet free from that trouble. నేటితో ఈ కష్టములు విరగడైనవి to-day these ills have ended. విరగబడు or విరుగబడు viraga-baḍu. v. n. To be puffed up or haughty. గర్వపడు, బోర్లపడు. విరుగుపాటు or విరగపాటు viru-ga-pāṭu. n. Pride, haughtiness, గర్వము, బోర్లబడుట. విరుచు viruṭsu. v. a. To cause to break, to break. To counteract poison. విరుగజేయు, భగ్నముచేయు. మాటు వేసిరసమును గాని విషమునుగాని విరిగిపోవునట్లుచేయు. నెటికలు to crack or snap the finger joints. విరుచు twist the tail. పెదవివిరుచు to turn up the lip in scorn. మండలువిరిచినాడు he broke the branches off a tree. 'చెలిమియొనర్పగా వలదె యీనిన్నంచు వెనుల్కికెమ్మాని విరిచెనొకతె.' Ila. iv. 29. విరపనగొయ్య or విరుగనికొయ్య virapana-goyya. n. A stubborn wretch.మొండివాడు. విరుపు virupu. n. A break, or the act of breaking. An objection, contradiction. విరుచుట, భగ్నము, అడ్డము, ఆక్షేపణ, మెడవిరుపులు a puzzle, stumbling block. మోనివిరుపులు turning up the lip in scorn. adj. Counteracting, విరుగుడు. విరుచుకొను viruṭsu-konu. (middle voice, with passive sense.) To be defeated. అదండు వెనకకు విరుచుకొనిపోయినది the army was broken and retreated. ఒళ్లువిరుచుకొన్నాడు he stretched himself through weariness. ఈ కొంచెముపనికి ఏల యెముకలువిరుచుకొంటావు why do you break your bones, i.e., take so much trouble for this trifling business.

(p. 1190) vivṛtamu vi-vṛitamu. [Skt.] adj. Open, gaping, expanded, particularized, explained, described. వికసించిన, తెరవబడిన, విప్పబడిన, వివరింపబడిన.

(p. 1180) vipratipatti vi-prati-patti. [Skt.] n. Disbelief, unbelief, want of confidence, అపనమ్మిక. Confusion of mind, కలత. Enmity, విరోధము.

(p. 1172) viḍūraśila viḍūra-ṣila. [Skt.] n. The stone called Cat's eye or Lapis lazuli. వైడూర్యము. 'పెళపెళమంచుబిట్టురుమ భీతి విడూర శిలాంకురచ్ఛటోత్పులకినియై.' A. iv. 138.

(p. 1176) vidhuramu vidhuramu. [Skt.] adj. Agitated, distressed, overcome with anxiety or distress; bewildered, confused. Separate, absent, భయవివశమైన, విహ్వాలమైన, ఎడబాటు నొందిన, వైకల్యమునొందిన. విధురుడు vidhu-ruḍu. n. A widower, భార్యచచ్చినవాడు.

(p. 1165) vikhyāti vi-khyāti. [Skt.] n. Great fame, celebrity. మిక్కిలి ప్రసిద్ధి. విఖ్యాతము vi-kyātamu. adj. Very famous, celebrated. మిక్కిలి ప్రసిద్ధమైన.

(p. 1183) vimuktamu vi-muktamu. [Skt.] adj. Quite liberated, freed, redeemed. మిక్కిలి విడువబడిన, నివృత్తమైన, విమోచనముచేయబడిన. విముక్తి vi-mukti. n. Liberation, release, redemption, especially final emancipation from further transmigration. విమోచనము, మోక్షము, అపవర్గము. విముక్తుడు vi-muktuḍu. n. One who is liberated or redeemed. విమోచనముచేయబడినవాడు, ముక్తుడు.