(p. 1258) śailamu ṣailamu. [Skt. from శిల.] n. A mountain. పర్వతము. శైలకన్య ṣaila-kanya. n. Lit. the mountain-born virgin; an epithet of Parvati. పార్వతీదేవి. A. vi. 194. శైలధన్వుడు ṣaila-dhanvuḍu. n. Lit. one who has a mountain for his bow; an epithet of Siva. శైలాటము ṣailāṭamu. n. A lion. సింహము. శైలేయము ṣailēyamu. n. Rock-salt, రాతిఉప్పు.

(p. 1240) śambaḷi ṣambali. [for Tel. సెంబళి.] n. The tree called Vitex negundo.

(p. 1258) śaiśavamu ṣaiṣavamu. [Skt. from శిశువు.] n. Infancy, childhood. శిశుత్వము, బాల్యము. శైశవక్రీడలు childish sports.

(p. 1251) śitamu ṣitamu [Skt.] adj. Sharpened, whetted. వాడియైన. Thin, weak, feeble, దుర్బలమైన, బక్కయైన.

(p. 1256) śūla or శూలము ṣūla. [Skt.] n. A darting or throbbing pain, a racking pain, a twitch, నొప్పి, పోటు. పక్కశూల a stitch in the side. కడుపుశూల the colic. హృదయశూల pain or distress of mind. గ్రహణశూల inauspiciousness. శూలము ṣūlamu. n. A sharp pointed weapon, a lance, pike, or dart; an iron pin or spit; a stake for impaling. A trident. సలాక, కొర్రు, త్రిశూలము. 'శూలపృథవణిజ్ వ్యాయము.' A. iv. 285. 'శూలాంగద్దపైసొరిది గూర్చుండి.' Pal. 374. శూలపాణి or శూలధరుడు ṣūla-pāṇi. n. Lit. one who bears the trident: an epithet of, Siva, శివుడు. శూలవ్యాధి ṣūla-vyādhi. n. Piercing pain in the side, కడుపునొప్పి. శూలాకృతము or శూల్యము ṣūlā-kṛitamu. adj. Roasted on a spit. ఇనుప సలాకయందు గ్రుచ్చి పక్వముచేసిన. శూలి ṣūli. n. One who bears a trident; an epithet of Siva, రుద్రుడు.

(p. 1242) śatamu ṣatamu. [Skt.] n. A hundred. వంద. నూరు. adj. Hundred, నూరు. అష్టోత్తరశతము a hundred and eight. శతకము ṣatakamu. adj. Hundred, నూరు. n. A collection of one hundred stanzas; a set of 100 verses, on a subject, in the same metre, and having one unvaried chorus. నూరు పద్యములుగల గ్రంథము. భాస్కరశతకము the epigrams of Bhaskara. వేమనశతకము the verses of Vemana. 'తుత్సుతశతకంబుకంటె.' M. I. iv. 102. శతకోటి sāta-kōṭi. n. One thousand millions. నూరుకోట్లు. A thunderbolt, వజ్రాయుధము. శతఘ్ని sata-ghni. n. A weapon, literally 'the slayer of an hundred.' శస్త్రభేదము. A club two yards long and fitted with iron spikes, నాలుగుమారలవిడివిగలయినుపముండ్ల కర్ర. శతదళము or శత పత్రము ṣata-daḷamu. n. Lit: the hundred leafed, i.e., the lotus. తామర. 'శతదళమంజరీధవళ.' A. iv. 145. శతధృతి ṣata-dhṛiti. n. One to whom hecatombs are offered in sacrifice; an epithet of Brahma or Indra, బ్రహ్మ or ఇంద్రుడు. శతపది ṣata-padi. n. A centipede. రోకటి బండ, కట్లజెర్రి, చెవిచొరుపాము, కర్ణజలూక శతపుష్ప or శతాహ్వయ sata-pushpa. n. Anise, a sort of dill or fennel. పెద్దసదాపచెట్టు. శతభిషము saṭa-bhishamu. n. The name of one of the lunar mansions, ఒకనక్షత్రము. శతమన్యుడు ṣata-manyuḍu. n. An epithet of Indra. ఇంద్రుడు. శతమానము n. ṣatamānamu. A certain weight, a palam, ఒకపలము. A palam of silver or gold. పలపరిమాణ జతసువర్ణములు. The tāli-boṭṭu, a neck ornament tied on a bride's neck by the bridegroom at the time of marriage, తాళిబొట్టు. A hundred fold, నూటికొలది. శతాంగము ṣat-āngamu. n. A chariot, a car, స్యందనము, రథము. శతాంశము ṣat-āmṣamu. n. One hundred part: నూటిలో నొకభాగము. శతానందుడు ṣat-ānanduḍu. n. An epithet of Brahma. బ్రహ్మదేవుడు.

(p. 1242) śaṭhamu ṣaṭhamu. [Skt.] adj. Wicked, depraved, deceitful, crafty, దుష్టమైన, చెడ్డ. కుటిలమైన. శఠత or శఠత్వము ṣathata. n. Craftiness, deceit, wickedness. ధూర్తత, దుష్టత. శఠన ṣathana. n. Jealousy, envy, అసూయ, శఠించు or శఠియించు saṭhintsu. v. a. To abuse, revile. దూషించు. 'అతని భటులను వాగార్భటులను శఠించికదిమిరి.' Bhanumat. iii. 28. శఠుడు ṣaṭhuḍu. n. A blockhead, fool, cheat, rogue, rascal, జడుడు. మూఢుడు, ధూర్తుడు, కుటిలుడు.

(p. 1245) śalāka or సలాక ṣalāka. [Skt.] n. A thin bar or rod, a ramrod, the rib of an umbrella, one of the bars of a cage, a slip of bamboo, a probe. A pin or peg, a small stake, a fibrous stick used as a brush or pencil. లోహదండము. కమ్మి. పుడక, తూలిక. కుందనము చెక్కె ఆయుధము. కనకశలాక a slender rod of gold. పుంటిలో శలాకవేయు to probe a wound. శలాకపరీక్ష probing, a critical examination.

(p. 1246) śākunamu ṣākunamu. [Skt. from శకునము a bird.] n. Augury, the science of omens. శకునశాస్త్రము. శాకునికుడు ṣāunikuḍu. n. A fowler, a bird-catcher. An explainer of omens of dreams. పక్షులను పట్టుకొనే బోయవాడు, శకున స్వప్నఫలములు చెప్పువాడు.

(p. 1263) śrēṇika ṣrēṇika. [Skt.] n. A tent. డేరా , గుడారము.