(p. 1251) śirastādāruḍu ṣirastā-dāruḍu. [H.] n. The manager of a Revenue office or of a Civil Court; a Sheristadar.

(p. 1244) śaravyamu ṣaravyamu. [Skt.] n. A mark or butt. లక్ష్యము, గురి. శరారి or శరాళి ṣarāri. n. A sort of bird, probably Turdus ginginianus. జలపక్షి విశేషము, ఆడేలు. శరావము ṣarāvamu. n. A cover, a lid. A shallow cup or dish. మూకుడు. శరాసనము ṣar-āsanamu. n. A bow. ధనుస్సు. శరుడు ṣaruḍu. adj. Possessing arrows. (A word only used in compounds.) పుష్పశరుడు the blossom-arrowed god, i.e. Manmadha.

(p. 1256) śūla or శూలము ṣūla. [Skt.] n. A darting or throbbing pain, a racking pain, a twitch, నొప్పి, పోటు. పక్కశూల a stitch in the side. కడుపుశూల the colic. హృదయశూల pain or distress of mind. గ్రహణశూల inauspiciousness. శూలము ṣūlamu. n. A sharp pointed weapon, a lance, pike, or dart; an iron pin or spit; a stake for impaling. A trident. సలాక, కొర్రు, త్రిశూలము. 'శూలపృథవణిజ్ వ్యాయము.' A. iv. 285. 'శూలాంగద్దపైసొరిది గూర్చుండి.' Pal. 374. శూలపాణి or శూలధరుడు ṣūla-pāṇi. n. Lit. one who bears the trident: an epithet of, Siva, శివుడు. శూలవ్యాధి ṣūla-vyādhi. n. Piercing pain in the side, కడుపునొప్పి. శూలాకృతము or శూల్యము ṣūlā-kṛitamu. adj. Roasted on a spit. ఇనుప సలాకయందు గ్రుచ్చి పక్వముచేసిన. శూలి ṣūli. n. One who bears a trident; an epithet of Siva, రుద్రుడు.

(p. 1264) śrautamu ṣrautamu. [Skt.] adj. Of or belonging to the Vedas. వేదసమ్మతమైన. వేదమందు విధింపబడిన, వేదోక్తమైన. n. Any observance by the Vedas. A treatise detailing and explaining certain observances. శ్రుతివిహిత ధర్మాది, వేదచోదితమైన కర్మప్రతి పాదక గ్రంథము.

(p. 1250) śāsanamu ṣāsanamu. [Skt.] n. A command or order, ఆజ్ఞ. Punishment. శిక్షించుట. శిక్ష. An edict, act or command, a charter or royal grant of land, or of villages, &c., usually inscribed on stone or copper. A writing; an inscription, a deed, a contract. Government rule. భూమ్యాదిదానార్థలేఖ్యము రాజు తాను దానము చేసిన భూమ్యాదులకై వ్రాసియిచ్చిన కాలు, అధికారము, రాజ్యపాలనము. Science, శాస్త్రము. శిలాశాసనము a charter inscribed on stone. తామ్రశాసనము a grant or charter inscribed on a copper plate. మరణశాసనము a will. దానశాసనము a deed of gift. 'ధారదత్తమైన తామ్రపుపలకలులావు టుంగరము నలంకెజేసి ముడియమీదరాజముద్ర యమరియుండనదిగొశాసనంబు.' Vēma. 1217. 'మీయట్టిపుణ్యాత్ముల శాసనం బెరుగనేరమింజేసి.' Padma. iii. 58. క్రూరశాసనము a tyrannical government. శాసనికుడు or శాసకుడు ṣāsani-kuḍu. n. A governor or commander. శాసనీయము or శాస్యము ṣāsanīyamu. adj. Fit to be punished, punishable. నిగ్రహార్హము, తాడనీయము. శాసనుడు ṣāsanuḍu. n. A ruler, or commander, ఏలువాడు. ఉగ్రశాసనుడు a tyrant. M. III. ii. 43. శాసించు ṣāsinṭsu. v. a. To command, ఆజ్ఞాపించు. To punish, శిక్షించు. శాసితము ṣāsitamu. adj. Ordered. ఆజ్ఞాపింపబడిన. Governed, ruled, ఏలబడ్డ. శాసితుడు ṣāsituḍu. n. One who is ordered. 'నీవనయము శాసితుండ వయియాయుధ హస్తుడవైనజాలదే.' BRy. iii. 757. శాస్త ṣāsta. n. A ruler, governor, one who disciplines, controls or punishes. దేశాధిపతి. శాసించువాడు, శిక్షించువాడు. శాస్తి ṣāsti. n. Punishment, chastisement, correction. శిక్ష, దండన. 'గొనయంబెక్కడియమ్ము గూర్చి యికనీకున్ శాస్తిగా వింపకేజనవాబాణమమోఘమంచు.' N. vii. 355. శాస్త్రము ṣāstramu. n. A science, art, law. నియమన గ్రంథము. తర్కశాస్త్రము the science of Logic. వ్యాకరణశాస్త్రము the science of grammar. వైద్యశాస్త్రము the sciencce of medicine. బ్యోతిశ్శాస్త్రము the science of Astronomy వేదాంతశాస్త్రము the science of Theology. ధర్మశాస్త్రము the science of law, a system, or code of ordinancces, a code of laws, jurisprudence. శిల్పిశాస్త్రము the science of Architechture. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. మాపశాస్త్రము the science of cookery. నీతి శాస్త్రము the science of morals. గణితశాస్త్రము the science of Arithmetic. దోహదశాస్త్రము the science of Agriculture. యోగశాస్త్రము the Yoga Philosophy. ఆయుధశాస్త్రము the science of war, or weapons. శాస్త్రి ṣāstri. n. A man of science, a learned man, one skilled in the arts. A title, liek 'Doctor,' assumed by learned Smarta Brahmins. శాస్త్రముతెలిసినవాడు. పండితుడు. The respectful plural is శాస్త్రులు or శాస్త్రులవాడు. శాయ్త్రసీము ṣāstrīyamu. adj. Of or belonging to a science, scientific. శాస్త్ర సంబంధమైన, శాస్త్రసమ్మతమైన. శాస్త్రీయమర్యాద a prescribed form. శాస్త్రయమైన శబ్దము a scientific phrase. శాస్త్రోక్తము .ṣāstr-ōktamu adj. Declared or commanded in the Laws or Codes. Proper, legal, in accordance with the scientific usage. శాస్త్రవిహితమైన.

(p. 1245) śalabhamu ṣalabhmu. [Skt.] n. A grasshopper or locust, మిడుత. శలభత్వము or శలభత ṣalabhatvamu. n. The locust state: the condition of being a grass hopper. మిడతయైయుండడము. A. ii. 52.

(p. 1246) śāmbhavi ṣāmbhavi. [Skt. from శంభువు.] n. An epithet of Parvati. పార్వతి.

(p. 1252) śilpamu ṣilpamu. [Skt.] n. An art, any manual or mechanical art. చిత్తరువు వ్రాయడము మొదలైనపని. శిల్పి or శిల్పకారుడు ṣilpi. n. An artist, artisan, artificer, mechanic, handicraftsman. పనివాడు. A painter, ముచ్చి. A carpenter, వడ్లంగి. A weaver, సాలెవాడు. (Usually) a stonecutter, a sculptor, కాసెవాడు. శిల్పిశాస్త్రము ṣilpi-ṣāstramu. n. A mechanical science; the science of Architecture. చిత్రాదికర్మలను గురించిన విధానము.

(p. 1257) śēṣamu ṣēshamu. [Skt.] n. The rest, residue, remainder, remnant, what is left, omitted or rejected, మిగులు. పితృశేషము the remains of a funeral offering. శేషభోజనము eating the leavings of a dinner. అగ్నిశేషము, రోగశేషము, ఋణశేషము, శత్రుశేషము the remnants of fire, of a disease, of a debt, and of a quarrel. శేషంకోసేనపూరయేత్ passion supplies the want of argument. శేషపూర్తిచేయు to fill up a deficiency, to supply what is wanting. శేషత or శేషత్వము ṣēshata. n. Obsequiousness, submission. దాస్యము. 'నిత్యశేషతగనుశేషుడు.' T. pref. 3. శేషభాగము ṣēsha-bhāgamu. n. The remaining part. మిగత. శే షషష్ఠి ṣēsha-shashṭi. n. The grammatical phrase for యొక్క 'of.' It signifies the superfluous form because నా యిల్లు and నా యొక్క యిల్లు mean the same. శేషించు ṣēshinṭsu. v. n. To remain as a balance, to be over and above, మిగులు. శేషించిన ṣēshinchina. adj. Remaining, left over, మిగిలిన. శేషించినసొమ్ము the remainder. శేషించినవాడు the rest of the people. శేషులు ṣēshulu. n. plu. (In composition,) the rest, the remainder of the people, మిగిలినవారు. హతశేషులు the survivors.

(p. 1247) śāpamu ṣāpamu. [Skt.] n. A curse, imprecation, malediction, తిట్టు. శాపగ్రస్తము ṣāpa-grastamu. adj. Cursed, lying under a curse. శాపగ్రస్తుడు ṣāpa-grastuḍu. n. One who is cursed. శాపించు or శపించు ṣāpinṭsu. v. a. To curse. తిట్టు.