(p. 1379) svairamu svairamu. [Skt.] adj. Self-willed, pertinacious, obstinate. యథేచ్ఛమైన, స్వతంత్రమైన, మూర్ఖమైన. 'మారుడుస్వైరవిహారుడు.' Ahalya. iii. 16. 'స్వైరగతివిహరింపన్.' N. i. 7. స్వైరి svairi. n. An independent man, స్వతంత్రుడు. స్వైరిణి svairiṇi. n. An unchaste wife, an adulteress, a wanton woman, హంసుల, వ్యభిచారిణి, రంకులాడి.