(p. 295) kunuku kunuku. [Tel.] v. n. To nod. తూగు. n. Nodding with sleep, dropping asleep. కునికిపాటు or కునుకుపాటు kuniki-pāṭu. n. Nodding, dropping asleep, drooping, or winking the eyes. Drowsiness. Ambling.

(p. 293) kutuḥ or కుతువు kutuh. [Skt.] n. An oil bottle. సిద్దె. కూతూగణములు a set of bottles. H. v. 3.

(p. 299) kulamu kulamu. [Skt.] n. A caste, class or tribe తెగ. A genus or tribe of animals జాతి. Family. People. Rank. వంశము. బాలికాకులము girls (generically considered.) కులక్రమాగతము hereditary. కులకము kulakamu. n. Protraction of the government of the verb through several connected stanzas, contrary to the practice of closing the sense with each verse. ఒక క్రియతో ముగియు పద్యముల సమూహము. కులకాంత kula-kānta. n. An honourable wife. కులకాయకము kula-kāyakamu. n. The trade of one's caste: one's family business. కులజుడు kulajuḍu n. One of good caste or honourable descent. కులధర్మము kulaṭa. n. An adulteress జరస్త్రీ. కులధర్మము kula-dharmamu. n. A practice or observance peculiar to a tribe or family; duty peculiar to a caste or race. A caste rule. కులపర్వతము. kula-paravatamu. n. One of the principal mountains, which are మహేంద్రము, మలయము, సహ్యము, శుక్తిమంతము, గంధమాదనము, వింధ్యము, పారియాత్రము. ప్రధానపర్వతము. కులపాలిక kula-pālika. n. A girl given away in marriage by her parents తల్లిదండ్రులచేనిచ్చి పెండ్లిచేయబడినస్త్రీ. కులవతి or కులస్థురాలు kula-vati. n. A woman of one's own caste. ఆమె నా కులవతికాదు she is not of my caste. కులవిద్య kula-vidya. n. The science or knowledge peculiar to one's caste. కులసతి, కులస్త్రీ kula-sati. n. An honourable wife. కులస్థుడు kulaṣthuḍu. n. A man of the same caste. పదిమంది కులస్థులు neighbours, people of one's caste. కులస్థురాలు a woman of one's own caste. కులహీనుడు kula-hīnuḍu. n. An outcaste. కులాచారము kulā-chāramu. n. The proper duty or profession of a caste or family.

(p. 288) kuṇṭena kunṭena. [Tel.] n. Pimping, procuring.కుంటెనకత్తె. A bawd, a procuress. తార్చునది. కుంటెనకాడు or కుంటెన or కుంటెనీడు A pimp, A procurer. తార్చువాడు. కుంటెనబాములు or కుంటెనపాట్లు pimping.

(p. 298) kurru kurru. [Tel.] v. n. To cry or yell. కూయు. To groan, draw a deep breath.

(p. 290) kukka kukka. [Tel.] n. A dog. ఆడకుక్క a bitch. కుక్కపిల్ల a pup, or whelp, a puppy. కుక్క adj. Inferior. కుక్కగొర్రె kukka-gorre. n. The rib-faced deer or barking deer, Cervulus muntjac. (F.B.I.) కుక్కతులసి kukka-tulasi. n. The white basil: (Ainslie. ii. 91.) ocymum album, as distinguished from the proper Tulasi called ocymum sanctum. కుక్కపాల kukka-pāla. n. A plant from the fibrous leaves of which bow strings, &c. are made. Aletris hyacinthoides; Sansevicra zeylanica. (Roxb.) చాగచెట్టు. A wild species of the పాలచెట్టు, Periplocā Tunicata:. అజగంధీ, వటపత్రిక. కుక్కముల్లు kukka-mullu. n. An eruption like measles, miliary eruption or nettle rash. కుక్కమూతి పిందె kukka-mūti-pinde. A blasted fruit. A proverb says చెట్టుచెడేకాలానికి కుక్కమూతి పిందెలు పట్టుతవి producing blasted fruit is a mark that the tree will never thrive again. Metaphorically, wild behaviour portends ruin. కుక్కవావింట kukka-vāvinṭa. n. A plant called the Dog Mustard, Cleome viscosa. శ్వాసబర్బర.

(p. 292) kuṭhāramu kuṭhāramu. [Skt.] n. An axe. గొడ్డలి.

(p. 296) kumudamu kumudamu [Skt.] n. The white water lily. తెల్లకలువ. కుముదబాంధవుడు or కుముదమిత్రుడు an epithet of the moon (as patron of the lotus) కుముదిని kumu-dini. n. A stalk of the white lily .

(p. 300) kuśamu kuṣamu. [Skt.] n. A sort of grass which is used in many solemn and religious observances by the Brahmins: hence called sacrificial grass. Poa Cynosuroides. దర్బ. Plu. కుశలు. కుశాగ్రబుద్ది a wit as sharp as the point of a blade of grass.

(p. 300) kuvinduḍu kuvinduḍa. [Skt.] n. A weaver. సాలెవాడు.