(p. 380) gurugurru guru-gurru. [Tel.] n. A rolling sound. ఒరలుట.

(p. 398) grāmamu grāmamu. [Skt.] n. A village. ఊరు. A scale in music. షడ్జాదిస్వరము. గ్రామత్రయము the three tones, treble, tenor and base. A crowd or multitude సమూహము. as గుణగ్రామము or శబ్దగ్రామము. గ్రామకార్యము grāma-kāryamu. n. Village affairs: worldly matters. గ్రామకంఠము grāma-kanṭhamu. n. The glebe, or pasture land appertaining to a village. గ్రామణి grāmaṇi. n. A chief: a head man. గ్రామాధిపతి. గ్రామణి adj. Chief, head, leading. ముఖ్యుడు నరగ్రామణి, the noblest of men. దుర్గ్రామణి a wicked ruler. గ్రామణ్యము grāmanyamu. n. The rule or headship of a town. Imperiousness, violence, outrage. గ్రామణ్యముగా scoffingly. గ్రామదేవత grāma-dēvata. n. A village god or goddess. These are the original Dravidian deities. Among them the male deities are chiefly these: పోతురాజు, కాట్రేడు, అంకాళు, గంగయ, చెన్నడు and మైలారు. The principal village goddesses are పెద్దమ్మ, కాట్రేణి, అంకాళమ్మ, ఎక్కళమ్మ, ఎల్లమ్మ, మల్లమ్మ, మామిళ్లమ్మ, మైసమ్మ or మైసూరమ్మ, (i. e. మహిషీ.) మారియమ్మ, మారెమ్మ (who probably is meant for 'Maria') యాగాతమ్మ (that is, Saint Agatha,) and సుంకలమ్మ or సుంకెళమ్మ, of whom one inflicts the cholera, another the small pox (see అమ్మవారు) another murrain, another blight. None have any beneficent powers, and they are worshipped to avert their displeasure. గ్రామసింహము grāma-simhamu. n. The lion of the village, i.e., a dog. గ్రామస్థుడు grāma-sthuḍu. n. A villager. స్వగ్రామస్థుడు a fellow citizen or neighbour. గ్రామాంతము grām-āntamu. n. The outlying portion of a village, i.e. the Panchama quarter. మాలపల్లె. గ్రామాదులు grām-ādulu. n. Villages. Lit. Villages, &c. గ్రామ్యము grāmyamu. adj. Village-born; produced in or relating to a village. Vulgar, rude, rustic. Common, colloquial, unclassical, inelegant: The opposite of శాస్త్రీయము. In Grammar the term is applied to conversational forms as వస్తాడు, తెస్తాడు, like they're, I'm, you're, he's, in English, which are supposed to be in admissible in literature, though they occur in all even the best poets. గ్రామ్యధర్మము grāmya-dharmamu. n. Sexual intercourse. సంభోగము. Lit. what is usual or the fashion, or way of the world.

(p. 367) giṭṭu giṭṭu. [Tel.] v. n. To die, expire. చచ్చు, నశించు. 'పుట్టిరేని వారుగిట్టిరేని' what though they be born, what though they die (Vēma). To suit, agree, match or meet, to be met. అనుకూలించు. to gnash. వాడికి పండ్లుగిట్టుకొనిపోయినవి his teeth were set in agony. వానికిని నాకును గిట్టదు he and I do not agree. నాకు గిట్టనివారు those who hate me, my ill wishers. ధరగిట్టక not agreeing on a price. అది నాకు గిట్టదు I do not like it, I cannot endure it. గిట్టీగిట్టక ఉన్నారు they are hardly on good terms. గిట్టని unsuitable. గిట్టమి disagreement, enmity. గిట్టమితనము spitefulness. v. a. To attack, meet with; లేండ్లగమిగిట్టుకోల్పులి the tiger that attacks the deer. M. 9. 1. 260. కలియు, కదియు, పైపడు, తాకు, పొదుపుకొను. 'శక్తిదండకృపాణ పాశములు నీటెగదయు శూలముగొని నిశాచరుని గిట్టి' T. v. 111. గిట్టుబడి or గిట్టింపు giṭṭubaḍi. n. Profit (in trade): in demand. గిట్టింపైన సరుకులు goods that are profitable to the seller, good articles.

(p. 368) girtja girza. [Tel.] n. The jungle Bush-quail, Perdicula asiatica. (F.B.I.)

(p. 355) gadāgrajuḍu gadā-grajuḍu. [Skt.] n. An epithet of Krishna as being the 'elder brother of Gada.'

(p. 346) gaṃza ganza. [Tel.] n. Arable land. కృషికి యోగ్యమైనభూమి.

(p. 358) garāsu garāsu. [Tel.] n. A wicked man, a wretch. దుష్టుడు, పలువ.

(p. 355) gaduku or గతుకు gaduku. [Tel.] v. n. To eat the leavings of food. ఎంగిలితిను. BD. vii. 1888.

(p. 394) gōli gōli. [Tel.] n. A slanting verandah.

(p. 388) gonayamu gonayamu. [Tel.] n. A bowstring. వింటినారి. The tip of a bow, where the notch is. వింటినారికొలికి. ధనురగ్రము. ABA. iii. 76.