(p. 176) ūru ūru. [Tel. In Chaldee Ur = town. of. 'Ur of the Chaldees.' Genit. ఊరి abl. ఊర్లు or ఊరిలో, ఊళ్లలో. Plu. ఊరులు, ఊర్లు, ఊళ్లు.] n. A village, a town. నేను ఊరికి పోయి యుండగా when I was absent from home. ఊర ūra (= ఊరి యొక్క) adj. Rustic, common, village, belonging to the town or place. Rural, country. ఊరన్ abl. At home, in the village. ఊరియందు. ఊరనున్నారు they are at home. ఊరకవి ūra-kavi. n. A rustic bard; a country poet. ఊరకంద ūra-kanda n. The root of the plant named Tacca Pinnatifida. Rox. Vol. 2. p. 172. ఊర౛ోగి ūra-zōgi. n. A wandering beggar. బిచ్చపు సన్యాసి ఊరనుయ్యి ūra-nuyyi. n. The common well; the town well. ఊరపంది ūra-pandi. n. A village pig. ఊరపిచ్చిక ūra-pichchika. n. The village sparrow: that is, the house sparrow. ఊరపిల్లి ūra-pilli. n. A domestic cat. ఊరవిందు ūra-vindu. n. A feast given to all the town on the occasion of a wedding.

(p. 314) koṇḍa konḍa. [Tel.] A hill, hillock, mountain, rock. మల. కొండకాకి a hill crow. కొండకాటిగాడు konḍa-kāti-gāḍu. n. The Indian Tree-pie, Dendrocitta rufa.(F.B.I.) కొండకాలువ koṇḍa-kāluva. n. A mountain stream, or cascade. సెలయేరు, ఝరము. కొండగురుతు a common characteristic సామాన్యలక్షణము. కొండగొర్రె koṇḍa-gorre. n. A wild sheep, or hill sheep. The four-horned Antelope, Tetracerus quadricornis. కొండగోగు koṇḍagōgu. A plant, Hibiscus populncoides. కొండగోరింక koṇḍa-gōrinka. n. The southern Grackle, Enlabes religiosa. కొండచిలువ koṇḍa-chiluva. n. The rock snake. అజగరము, కొండపాము. A sluggard. కొండచీమ koṇḍa-chīma .n. The hill ant, or tree ant. కొండచూలి konḍa-ṭsūli. n. A name of Parvati; lit. Daughter of a Mountain. కొండత్రిమ్మరి konḍa-trimmari. n. (Lit. a hill-rover.) A monkey. కోతి. కొండనాలుక konḍa-nāluka. n. The uvula. చిరునాలుక. కొండపసుల konḍa-pasula-pōligāḍu. The White-bellied Drongo, Dicrurus cerulescens. కొండపిండి konḍa-pinḍi. n. A kind of tree. కొండపిచ్చిక. konḍa-pichchika. n. A hill sparrow. కొండపోడు konḍa-pōḍu. n. A corn-held on high ground. కొండబూరుగు a species of the silk cotton tree. కొండముచ్చు konḍa-muṭsṭsu. n. The lion-tailed monkey. Macacus silenus. నల్లనిమూతిగలకోతి. కొండయెంతవ konḍa-yentava. n. The ruddy Mungoose. Herpestes smithi. కొండయేనుగు konḍa-ēnugu. n. The Indian Elephant. Elephas maximus. కొండలొట్ట కన్నుజిట్ట konḍa-loṭṭa-kannu-jiṭṭa. n. The Jungle Wren-warbler. (Jerd.) Prinia Sylvatica. (F.B.I.) కొండరులు konḍa-rulu. [Tel.] n. Hill people, highlanders. 'కొండరుల్ చురు కొకయింతలేక మనుచున్.' G. xi. 20. కొండరేడు konḍa-rēḍu. n. The lord of hills. Himavat. కొండలాటి konḍalāṭi-pakshi. n. The bird called Sultan Bulbul. కొల్లాటిపక్షి. కొండవంగపండు konḍa-vanga-panḍu. n. The Indian Black headed Oriole. Oriolus melanocephalus. (F.B.I.) కొండవలిగాలి konḍa-vāli-gāli. n. A sharp cold wind. కొండవీటి చేంతాడు an immensely long rope, as long as a well-rope in Kondavidu near Guntur. కొండశిల n konḍa-ṣila. A rock snake, or boa.

(p. 430) ceruku or చెరకు. cheruku. [Tel.] n. The sugar cane. ఇక్షువు. Wood కట్టెలు. వంటచెరుకు kitchen fuel. చెరుకుపందెము a feat of skill and strength in sword play or with an axe, which consists in lopping off a stem of sugar cane at a single blow in any proposed manner. చెరుకువిల్తుడు or చెరుకువిలుకాడు an epithet of Manmadha, as his bow is made of sugar cane. చెరుకుపిచ్చిక cheruku-pichchika. n. The yellow-throated sparrow. Gymnorhis flavicollis, (F.B.I.) చెరుకడము or చెరకడము cheru-kaḍamu. n. Jaggery, బెల్లము.

(p. 752) picci or పిచ్చ pichchi. [Tel.] n. Madness, folly. adj. Fruitless, vain. Foolish, mad. Short, deficient in measure. Applied to plants, it means Wild, uncultivated. పిచ్చిచెట్టు a weed. పిచ్చిచీర a wild cucumber. పిచ్చిమామిడి a wild mango. పిచ్చివాడు one who is mad. పిచ్చిరూపాయి a light or counterfeit rupee. వానిపని అంతా పిచ్చి పిచ్చి అయిపోయినది his business is gone to dogs. పిచ్చివాన rain that does no good. In weights the పిచ్చనేరు, లేక, కచ్చానేరు means the smaller or false quantity as opposed to పక్కానేరు the greater or true weight. పిచ్చిపట్టిన or పిచ్చపట్టిన pichchi-paṭṭina. adj. Mad, foolish. పిచ్చిపట్టు selfishness, లుబ్ధత్వము.

(p. 752) piccika or పిచ్చుక pichhika. [Tel.] n. A sparrow. పిచ్చికకుంటు, పిచ్చికుంటు, పిచ్చుకకుంటు,లేక, పిచ్చుకుంటు one who hops like a sparrow, i.e., a lame man; a cripple. అనూరుడు, కాళ్లులేనివాడు; a beggar, బిచ్చమెత్తువాడు. వెదురుపిచ్చిక, కొండపిచ్చిక, చెరుకుపిచ్చిక, ఊరపిచ్చుక, పొదపిచ్చిక, పేదపిచ్చుక are different species. పిచ్చికగోళ్లు pichchika-gōḷḷu. n. 'Sparrow's claws.' A sort of grain. H. iv. 156. పిచ్చికమీను pichchika-mīnu n. A flying fish, Exocetus volitans. పిచ్చుకకాలు piṭsṭsuka-kālu. n. A kind of grass.

(p. 752) piccikāru or పిచికారు pichchikāru. [H.] n. A syringe.

(p. 752) piccilu or పిచ్చిల్లు pichchilu. [Tel.] v. n. To gush, flow, exude. 'నచ్చినకంసుని బొడగని, వెచ్చని నిట్టూర్పుగదురవిహ్వాలమతితో రిచ్చపడిబాష్పధారలు, పిచ్చిలనయ్యిందువదన బెగడుచుపలికెన్.' Vish. vii. 79.

(p. 819) pōtu pōtu. [Tel.] n. The male of certain birds, animals and plants, పశు పక్షులలోమగది. ఆబోతు an ox, వృషభము. ఎనుబోతు a male buffalo. మేకపోతు a he-goat, a ram. నక్కపోతు a male fox. గొడ్డుపోతు a barren woman. పోతుటీగ a male fly. పోతుటేనుగు a male elephant. పోతుకరుడు the bigger surf, పెద్దఅల. పోతుతాడు the male palm tree. పోతురౌతు, an epithet of Yama, the god of Death, యముడు. పోతుపిల్ల, a male young one. పశుజాతిలో మగపిల్ల. పోతుపిల్లి a tom cat. పోతు sometimes means one who is addicted to, as తాగుబోతు a drunkard. తిండిబోతు a glutton. తూగుపోతు a sluggard వదురుబోతు a chatter box. పోతుపిచ్చిక or పెద్దపిచ్చిక pōtu-pichchika. n. The Ashy-crowned Finch Lark. Pyrrhulauda grisca. (F.B.I.) పోతురాజు or పోతరాజు pōtu-rāḍsu. n. The name of a rustic god, like Pan, worshipped throughout the Telugu, Canarese and Mahratta countries. He represents the male principle associated with the village goddesses Gangamma, Peddamma, &c. A proverb says పాడుఊరికి మంచపుకోడుపోతురాజు in a ruined village the leg of a cot is a god. cf., 'a Triton of the minnows' (Shakespeare.) బమ్మెరపోతరాజు the name of a certain poet. పోతులరాజు pōtula-rāḍzu. n. A name given to a large hound.

(p. 857) baṅgāramu, baṅgaramu, baṅgāru or బంగరు bangāramu. [Tel.] n. Gold. నీ యిల్లు బంగారముకాను or నీబుద్ధి బంగారముకాను bless your innocent heart! you silly creature! కాకి బంగారు tinsel. ముచ్చిబంగారు tinsel, gilding, as distinguished from మంచిబంగారు real gold. బంగారు bangāru. adj. Golden. The various names of gold are used (as in other languages) to denote Fine, noble, beautiful, admirable, thus: బంగారు కొండ or బంగరుకొండ the golden mountain, హేమాద్రి, మేరుపర్వతము; my darling. నా బంగారుదొర my beloved lord! బంగారుపట్ట sweet bird! Also, used to express contempt. బంగారు మర్యాద vastly polite! బంగారున్యాయము a precious reason! బంగారు పని a very pretty business! బంగారు చిన్నవాడు a hopeful lad. వాడు పుట్టినది అంతా బంగారు అవుచువచ్చినది all he did prospered. బంగారుగా bangāru-gā. adv. Grandly. vastly, well, preciously, As easily as possible. As you please! with all my heart! by all means! బంగారుకంటి bang-āru-kanṭi. n. (Lit:) Golden-eyed: A name of a Little Owl, పైడికంటిల and also of a sort of rice. బంగారుతీగలు bangāru-tīgalu. n. (Lit: Gold-sprouts:) A sort of rice. శాలిధాన్యము. బంగారునీరు bangāru-nīmu. n. Gilding. బంగారుపాము bangāru-pāmu. n. A very venomous kind of snake. బంగారుపిచ్చిక bangāru-pichchi-ka. n. The Weaver-bird, Ploccus baya. బంగారుపూత bangāru-pata. n. Gilding. బంగారుపూతలు a kind of grain.

(p. 936) manda manda. [Tel.] n. A flock or herd of cattle. పశుసమూహము. A place where the flocks or herds are kept outside a village, ఊరికిబయట పశువులుండుచోటు. A hamlet, inhabited by herdsmen, గొల్లపల్లె. కుక్కల మంద a pack of dogs. మందకట్టు or మందకట్టుబాటు the bye-laws of shepherds. గొల్లలు ఏర్పరచుకొన్న ఏర్పాటు. ఆ చేలకు మందకట్టిరి they manured the field by penning sheep or goats on it. మందగొను manda-gonu. v. n. To come together in a crowd, మందగాకూడు. మందపిచ్చిక manda-pichchika. n. The name of a little white breasted bird with a black-head. శిరమందపిచ్చిక a species with a yellow breast. మందప్రోయాలు manda-prōyālu. n. A shepherdness; గొల్లది.

(p. 1208) veduru veduru. [Tel.] n. The bamboo. పోతువెదురు the male bamboo. పెంటివెదురు the female bamboo. కాకివెదురు a kind of reed. బొంగువెదురు bongu-veduru. n. The Spring Bamboo of Central, South, and West India. Bambusu arundinacea. (Watts.) వెదరుకంపజిట్ట veduru-kampa-jiṭṭa. n. The bird called the Grass Warbler, or Meadow Wren Warbler, Cisticola cursitans. వెదురుపిచ్చిక veduru-pichchika. n. The bird called the Rose Finch, Loxia totta. వెదరుప్పు, or వెదరుపాలు vedur-uppu. n. A medicinal salt exuded from the bamboo called Bamboo manna (watts.) Tabaschir. (Ainslie.) వెదురుబియ్యము veduru-biyyamu. n. The bamboo seed, freed from the husk. వెదురుబియ్యము. వెదురుమిడుత veduru-miḍuta. n. A sort of insect said to bore the bamboo. క్రిమి విశేషము. వెదురువిల్లు veduru-villu. n. A bow made of the bamboo.