(p. 272) kāmamu kāmamu. [Skt.] n. Love, lust. Wish, desire, concupiscence. ఇచ్ఛ. కామకేళి sexual intercourse. కామనుడు kāmanuḍu. n. A lustful man. కామచారి kāma-chāri. adj. Sensual, selfish; following one's own pleasure. కామగము kāmagamu. adj. Wish-guided; going at will as an enchanted car. తలచినచోటికి పోయే. కామరూపి. kāma-rūpi. adj. Protean, plastic, able to assume any shape. The heroes Sugriva and Hanuman and all the Rakshasas were kāmarūpis, being able to assume various shapes at will. కామాంకుశము kām-ānkuṣamu. n. A stimulant or aphrodisiac. A finger nail గోరు కామాధమకారము kām-āndhakāramu. n. Blindness of lust. కామాతరుడు kām-āturuḍu. A lustful man. కామానలము kām-ānalamu. n. The fire of love.

(p. 450) cuppanāka or చుప్పనాతి ṭsuppa-nāka. [Tel. from శూర్పణఖ.) n. A syren, a harpy, a cruel selfish wretch.

(p. 752) picci or పిచ్చ pichchi. [Tel.] n. Madness, folly. adj. Fruitless, vain. Foolish, mad. Short, deficient in measure. Applied to plants, it means Wild, uncultivated. పిచ్చిచెట్టు a weed. పిచ్చిచీర a wild cucumber. పిచ్చిమామిడి a wild mango. పిచ్చివాడు one who is mad. పిచ్చిరూపాయి a light or counterfeit rupee. వానిపని అంతా పిచ్చి పిచ్చి అయిపోయినది his business is gone to dogs. పిచ్చివాన rain that does no good. In weights the పిచ్చనేరు, లేక, కచ్చానేరు means the smaller or false quantity as opposed to పక్కానేరు the greater or true weight. పిచ్చిపట్టిన or పిచ్చపట్టిన pichchi-paṭṭina. adj. Mad, foolish. పిచ్చిపట్టు selfishness, లుబ్ధత్వము.

(p. 755) pinugu or పిలుగు pinugu. [Tel.] n. A selfish or covetous man, లబ్దకుడు.

(p. 757) pilugu or పినుగు pilugu. [Tel.] n. A selfish man, లబ్ధుడు. A mere formalist. కపటి, మాయగాడు. 'క కలదాసన్యాసికిబహు, కలధౌతసువర్నపూర్ణకుంథ సదాయ, ప్పిలుగుయతిమరపుమోసము, కలనేనియులేక దాణిగనిరక్షించున్.' P. i. 222.

(p. 837) pralōbhamu pra-lōbhamu. [Skt.] n. Great selfishness, convetousness, greed, మిక్కిలి లోభము. ప్రలోభించు pra-lōbhinṭsu. v. a. To make one desire eagerly, to allure, ఆసగొనజేయు.

(p. 1105) lubdhamu lubdhamu. [Skt.] adj. Covetous, greedy, desirous, avaricious. లోభముగల. లుబ్ధకుడు lubdhakuḍu. n. A selfish man, a miser. పిసినిగొట్టు. A fowler, huntsman. బోయవాడు. లుబ్ధత్వము lubdha-tvamu. n. Covetousness, avarice. లోభిత్వము. లుబ్ధు or లుబ్ధుడు lubdhu. n. A miser. లోభి. A huntsman, బోయవాడు.

(p. 1373) sva sva. [Skt.] adj. Own, self, individual. ఆత్మీయమైన. తన. స్వకాయకష్టము bodily labour, individual exertions, స్వకపోలకల్పితము lit. invented in one's own head; original, not borrowed, as an idea, apocryphal, as a story made out of one's own head, అబద్ధమైన, లేనిపోని, స్వకార్యము one's own affair, one's onw peculiar duty, తనపని, స్వకార్యధురంధరుడు a selfish man. one's own family, dependents, relations, people, friends. బంధువులు, పంజనము, స్వజనుడు a relation, a friend, బంధువు. జ్ఞాతి. సగోత్రుడు, స్నేహితుడు స్వజాతి one's own class or nation, one's own kind, తనకులము. స్వజాతివైరి an enemy of one's kind. A rhyme says 'స్వజాతివైరిచత్వారిశ్వా నస్సింహ గజద్విజాః.' స్వదత్తము self-bestowed, given by one's own hand, తనచేతితోనే యియ్యబడిన. 'స్వదేశస్థుడు a fellow countryman, a native, మనదేశపువాడు. స్వధర్మము one's own particular duty, a natural or peculiar characteristic, a peculiarity. తాను చేయవలసినకార్యము, స్వభావము. స్వధర్మత్యాగము apostacy, abandonment of caste or faith, జాతిభ్రంశము. స్వబుద్ధి one's own desire, wish, or will. స్వబుద్ధిగా or స్వబుద్ధిచేత voluntarily, of one's own accord. స్వవశీకృతము taken into his own hands. తన స్వాధీనము చేసుకోబడ్డ. స్వశక్తి one's own power. తన సామర్థ్యము, వానికి స్వశక్తిలేదు he has no power of his own, or in himself. స్వాధికారము one's own right or title, dominion, తన అధికారము, తన ప్రభుత్వము. స్వాధిక్యము self importance, pride, arrogance, తన గొప్పతనము, గర్వము, స్వాధిష్ఠానము the second of the six regions of the human body, the upper part of the abdomen. చక్రవిశేషము. 'మూలాధారస్వాధిష్ఠాన రంబులను చక్రంబులను.' H. iii. 235. స్వానుభూతి. individual enjoyment, personal experience. ఆత్మీయానుభవము. స్వానుభోగము one's own enjoyment. తన అనుభవము.

(p. 1378) svārthamu sv-ārthamu. [Skt.] n. Regard to one's self-interest, personal benefit. స్వప్రయోజనము, తనమేలు. స్వార్థకము sv-ārthakamu. n. The indicative mood in Grammar. స్వార్థపరుడు sv-ārthaparuḍu. n. A selfish man, he who is devoted to his own interest. స్వప్రయోజమునే ముఖ్యముగా విచారించేవాడు, స్వసుఖమునే విచారించేవాడు.