(p. 604) dūḍuga dūḍuga. [Tel.] n. A plant called Uvariya cerasoides. చిలకదూడుగ a plant called Unona discolor. Rox. ii. 667, 669.

(p. 608) dēśamu dēṣamu. [Tel.] n. A country, land, territory; a district or subdivision of a country. రాజ్యము. A part, site, place, situation, seat, region. ప్రదేశము. దేశకాకి dēṣa-kāki. n. A homeless wanderer, a vagrant. దేశపాండియ, దేశపాండ్య or దేశముఖి dēṣa-pānḍiya. n. A recorder. The higher revenue officer, a superintendent. దేశభాష. n. A vernacular language, as distinguished from Sanskrit; a dialect. దేశభాషాగ్రంథము a book in a vernacular or modern language as distinguished from Sanskrit. దేశవాడి or దేశవాళి dēṣavāḍi. adj. Of or belonging to a country; produced in a country; native. దేశస్థుడు dēṣasthuḍu. n. An inhabitant of a country. దేశహాశ్శీలు dēṣa-hāṣṣīlu. n. Inland duty. దేశాంతరము dēṣ-āntaramu. n. A foreign country, a strange land. దేశాంతరమందు in another land, elsewhere. దేశాంతరమునకుపోవు to emigrate: to travel in foreign parts. దేశాంతరుడు dēṣāntaruḍu. n. An emigrant, a foreigner. దేశాంతరుడై పోయెను he emigrated from his country. దేశాచారము dēṣ-āchāramu. n.The custom of a country. దశాచారప్రకారము వ్రాపికొన్నపక్రము a bond written 'in the manner of the country:' దేశాటనము dēṣāṭanamu. n. Travelling. దేశాధిపతి dēṣ-ādhipati. n. A king: as 'lord of the land.' దేశాయి dēṣāyi. n. Desāyi, a title borne by a headman among the Balijas. A chief man among the Lingayat merchants, పెద్దసెట్టి. దేశికుడు dēṣikuḍu. n. A tutor, master, instructor, or teacher. గురువు, దెశీయము dēṣīyamu. n. A dialect, a local expression. An obsolete idiom. a provincialism. adj. Idiomatic, provincial. దేశ్యము dēṣyamu. adj. Belonging to the country. Native. n. The language of a country, a vernacular; a vernacular term. Desya words are opposed to foreign words.

(p. 608) dainyamu dainyamu. [Skt. from దీనము.] n. Lowness, meanness, poverty, humility, దీనత్వము, దరిద్రత్వము. దైన్యపడు to be humiliated. దైన్యపాటు dainya-pāṭu. n. Humiliation.

(p. 582) daridramu daridramu. [Skt.] adj. Poor, needy. n. Poverty. పేదరికము. దరిద్రుడు daridrudu. n. A very poor man. మిక్కిలి బీదవాడు. దరిద్రురాలు a poor woman. దరిద్రులు the poor. గర్భదరిద్రుడు a wretched starveling.

(p. 619) dvyarthi dvyarthi. [Skt. from ద్వి.] adj. Having a double sense, as an allegory or a puzzle.

(p. 625) dhvānamu dhvānamu. n. Sound. ధ్వని. మ్రోత.

(p. 593) digbhramamu dig-bhramamu. [Skt. n. Confusion.

(p. 601) duḍuku duḍuku. [Tel.] n. Rashness, folly, wickedness, silliness, hastiness. దౌష్ట్యము, ఉద్ధతి. adj. Rash, intemperate, foolish, wicked. దుష్టము, ఉద్ధతము. దుడుకుమాటలు thoughtless talk, wild language. అది కొంచెము దుడుకుగానున్నది she is rather rash or headstrong . చెయిదుడుకు pilfering. నోరు దుడుకు foolish talk. దుడుకడు duḍukaḍu. n. A forward, hasty, mischievous or wicked man, దుష్టుడు.

(p. 622) dhikkariñcu dhik-karintsu. [Skt.] v. a. To flout, scorn, disregard, treat contemptously, cry out against, తిరస్కరించు. ధిక్కారము or ధిక్రియ dhik-kāramu. n. Scorn, contempt. తిరస్కారము. ధిక్కారి dhik-kāri. n. A scorner. H. ii. 82. ధిక్కృతుడు one who is scorned, తిరస్కరింపబడినవాడు.

(p. 622) dhāri dhāri. [Skt. from ధరించు.] n. One who bears or carries. ధరించువాడు, ధరించునది. విషధారి poisonous, venemous; one who carries a poison, విషమును ధరించినవాడు. ధారుడు dhārudu. n. A bearer, carrier, supporter.