(p. 617) driṇḍu drinḍu. [Tel.] Another form of దిండు. (q. v.)

(p. 608) dairghyamu dairghyamu. [Skt. from దీర్ఘము.] n. Length. విడుపు, పొడుగు.

(p. 603) durgamu durgamu. [Skt.] n. A strong-hold or hill fort. కోట. స్వర్ణదుర్ణము a golden citadel. జలదుర్గము a place begirt with the sea, or, whose walls are the ocean. వనదుర్గము a fort fenced by forest, &c. adj. Impenetrable, పోగూడని.

(p. 604) dūkonu dūkonu. [Tel. from దూయు.] v. a. To penetrate, pierce. To learn, acquire. Mand. i. 66. To suck up. To have, పొందు, కలుగు, ఆస్వాదించు. To oppose. v. n. To spread, as a scent, వ్యాపించు. దూకొన్న suitable, proper, ఒప్పిదమైన.

(p. 577) daṃṣṭra or దంష్ట్రము damshṭra. [Skt.] n. A tusk or large tooth. కోరపల్లు. దంష్ట్రాయుధము damshṭr-āyudhamu. n. That which is armed with tusks, i.e., a wild boar. వరాహము. దంష్ట్రి damshṭri. adj. Tusked, toother, carnivorous. n. A wild boar.

(p. 616) drabbeḍa drabbeḍa. [Tel.] n. A kind of cake. ఒకవిధమైన భక్ష్యము.

(p. 588) dāpu dāpu. [Tel.] n. Nearness. సమీపము. Fear, భయము. 'దాపులేని రణంబు నేటికి దానవోత్తమచూడగాన్.' మై. i. ఆ యిల్లు నాకు దాపు నీకు దూరము that house is near to me and far from you. adj. Neighbouring, next, bordering on. v. a. To hide, దాచు. దాపించు dāpinṭsu. v. n. To approach. సమీపించు. v. a. To cause to be hidden. To have hidden, to cause to hide. దాపుడు dāpuḍu. n. Hiding. దాచుట. దాపుడచీర dāpuḍu-chīra. n. Clothes that are laid by, i.e., holiday clothes, as distinguished from కట్టుకోక. దాపున dāpu-na. (abl. of దాపు.) adv. Near, by. దాపుమూపులు dāpu-mūpulu. (anuk) n. Hiding and concealing. దాపురము, దాపరికము or దాపరము dāpuramu. n. Concealment. మరుగుపుచ్చుట. A hoard, దాచినసొమ్ము. Coming into one's possession or enjoyment, ప్రాప్తి. దాపురమగు dā-puram-agu. v. n. To accrue. ప్రాప్తించు, లభించు.

(p. 612) dōḥ or దో dōh. [Skt.] n. The arm. బాహువు. Plu. దొలు. 'ఉ తదీయదంతంములు దొలనమర్చిన జూడనొప్పిరా చెంగట గాలదండములు చేకొనియున్న యమ ద్వయంబనన్.' Vish. P. vii. 435.

(p. 619) dhaṭṭuḍu or దట్టుడు dhaṭṭuḍu. [Tel.] n. A hero, a brave man. శూరుడు. BD. ii. 1315.

(p. 621) dharmamu or ధర్మువు dharmamu. [Skt.] n. Duty. విధి. Virtue, పుణ్యము. Right, న్యాయము. Alms. A rule, precept or principle. విధి. Nature, character, property, స్వభావము. A function or trade. Custom, usage, propriety, ఆచారము. ధర్మశాస్త్రము or ధర్మసంహిత Law, the science of right. సాత్వికధర్మము the conduct that shows meekness. కులధర్మము the rules of caste. వివాహధర్మము conjugal dues, the behaviour proper for a married pair. పండితధర్మము scholarship, that which is to be expected from a scholar. కాలధర్మము death. అతని దొరతనములో ధర్మము నాలుగు పాదములతో నడిచెను justice was administered with perfect impartiality during his reign. lit: it went on its four feet. ధర్మపత్ని a lawful wife. ధర్మకర్త dharma-karta. n. A judge or arbitrator. A church warden, or manager of a temple. The executor to an estate. ధర్మజ్ఞుడు dharmagnyudu. n. One who knows what is right. ధర్మము నెరిగినవాడు. ధర్మధ్వజి dharma-dhvaji. n. A formalist or one who pretends to be religious from ulterior motives. జీవనార్థములింగ జటాభస్మాదులను ధరించినవాడు. ధర్మరాజు dharma-rāḍzu. n. The 'king of justice,' a name of Yama, the kind of Hell; also, the name of a hero in the Mahabharata. A certain petty village god. ధర్మరాజాదులు the Pandu heroes collectively. ధర్మసత్రము dharma-satramu. n. A charity house, a poor's house. ధర్మాత్ముడు dharm-ātmuḍu. n. A virtuous or liberal man. పుణ్యాత్ముడు. ధర్మాసనము dharm-āsanamu. n. A judge's seat, 'the bench.' ధర్మాధికారి కూర్చుండుపీఠము. ధర్మిష్ఠులు dharm-ishṭhulu. n. Charitable or benevolent persons. ధర్మి dharmi. adj. Just. ధర్మముగల. ధర్ముడు dharmuḍu. n. The Just One. A name of Yama, యముడు. ధర్మువు dharmuvu. n. Virtue, justice. న్యాయము, పుణ్యము. ధర్మేతరుడు dharm-ētaruḍu. n. An unjust or unrighteous man.