(p. 1103) liṅgamu lingamu. [Skt.] n. A mark, sing, token, symptom, characteristic. చిహ్నము. An element, principle. The male organ of generation. The phallus, i.e., emblem symbolic of Siva. సాంభ్యోక్తప్రకృతి, శివమూర్తివిశేషము. Nature as an active power in creation. అబ్లింగము hydrogen, the watery element. పృధివీలింగము the earth. తేజోలింగము caloric. Gender, in grammar, as పుంలింగము the masculine gender. స్త్రీలింగము the feminine gender. నపుంసకలింగము the neuter gender. అనియతలింగము or త్రిలింగము common gender. బాణలింగము a cylindrical oblong pebble or crystal worshipped as the emblem of Siva. గురులింగము a father confessor. శివలింగము an image of Siva. జంగమలింగము a man of the Jangam sect. ప్రసాదలింగము what is dedicated to Siva. లింగశరీరము the subtile or atomic body, the active and causative principle in animated creatures, the quintessence or ethereal substance constituting the soul or spirit, మనోబుద్ధిదశేంద్రియ పంచప్రాణములగల సూక్ష్మదేహము. లింగకట్టుమాత్ర linga-kaṭṭu-mātra. n. A particular kind of pill made of factitious cinnabar. లింగాకారముగాచేసిన రసవస్తువులగుళిక. లింగకాయ linga-kāya. n. The solitaire or small case usually made of silver to keep the lingam or phallus in and worn on the breast, suspended by a cord round the neck. స౛్జకాయ. లింగడు lingaḍu. n. A name of the god Siva. జంగమయ్య, శివుడు. లింగదొండ linga-donḍa. n. A creeper with a red conical fruit. Bryonia laciniora. దొండలోభేదము. లింగధారి or లింగవంతుడు linga-dhāri. n. One who wears the lingam or phallus. లింగమును కట్టుకొనియుండువాడు. లింగపొట్ల linga-poṭla. n. A kind of snake gourd. లింగాకారవు విత్తులుగల ఒకదినుసు పొట్ల. సిధ్రకము. లింగబలిజలు linga-balijalu. n. Plu. People of the బలిజ caste, who wear the lingam in a case hung round their necks. లింగవంతులైన బలుజవాండ్రు. లింగవృత్తి. లింగవృత్తుడు or లింగి linga-vritti. n. A religious hypocrite, one who assumes the dress, &c., of an ascetic in order to get a livelihood. ధర్మధ్వజి, పొట్టపోసికొనుటకు జటలు రుద్రాక్షలు ధరించువాడు.

(p. 1097) laṭavaṭa, laṭavaṭamu or పటపిట laṭapata. [Tel.] n. Fighting, a quarrel. ౛గడము. 'కల్లసత్యములును కపటకృత్యములు. లటపటంబులును లూలామాలములును.' L. vii. 277. Bragging, boasting. జంభాలునరకడము, గప్పాలుకోవట్టడము. 'నావుడుపరిఘాళించెద వీవుండుటయెరిగికాదె యిదివేటుగనే గావించితి బేరికిదగలావించుక గలిగే నేనిలటపటలేలా.' G. vii. 29.

(p. 1140) validamu validamu. [Tel.] n. A sort of cloth. వస్త్రవిశేషము. 'వలిదంబుసరికమ్మి తెలుపు దివ్యాబరంబును నుదయరాగంబు. దేవాంబరంబు.' BD. iii. 119.

(p. 1104) lihat lihat. [Skt.] adj. Licking. A word only used in compounds as అభ్రంలిహత్ sky-high; lit. 'licking the skies,' ఆకాశమును అంటే.

(p. 1108) lēcu lēṭsu. [Tel.] v. n. To rise, get up, arise. ఉత్థితమగు, పొటమరించు, రేగు. To rise from sleep, నిద్రలేచు, మేలుకొను. లేచివస్తిని I came away. గజ్జిలేచినది the itch appeared. లేచిపోవు lēchi-pōvu. v. n. To depart, go away. వెళ్లు. లేచిపో be gone! get off! వాడు లేచిపోయినాడు he walked off. లేవ lēva. Infinitive of లేచు, వానిని లేవనెత్తినాను. I lifted him up. లేవగొట్టించు lēva-goṭṭinṭsu. v. a. To expel. వారిని ఆ యింటిలోనుంచి లేవగొట్టించినారు he got them turned out of the house. లేవనెత్తు or లేవదీయు lēva-n-ettu. v. a. To lift up, pull out; to turn out; to expel, బయటికీడ్చి విడిచిపెట్టు, వెళ్లగొట్టు, వాణ్ని లేవనెత్తు help the man up.

(p. 1127) vadānyamu vadānyamu. [Skt.] adj. Liberal, generous, munificent. బహుప్రదమైన, మిక్కిలి ఇచ్చునట్టి. Speaking kindly, eloquent. మనోహరముగా మాట్లాడే వదాన్యసైచికి = కామధేనువు. Parij. ii. 130. వదాన్యుడు vadān-yuḍu. n. A liberal man. దాత, కుబేరుడు. One who talks sweetly. మనోజ్ఞముగా మాట్లాడువాడు.

(p. 1120) vakta vakta. [Skt. from వచ్ to speak.] n. One who speaks, మాట్లాడువాడు. A speaker, an orator. నలుగురిలో నిర్భయముగా మాట్లాడువాడు. వాచాలకుడు. A learned man, పండితుడు. వక్తవ్యము vakta-vyamu. adj. Fit or proper to be spoken, or said. చెప్పదగిన, మాటాడదగిన. n. A word, speech, మాట. ఆవక్తవ్యము unspeakable, unutterable, not to be mentioned.

(p. 1104) limma limma. [Tel.] n. A twig used as a whisk. మండ. 'వాడొక యంగడిహేయ మెంచక; మునుమున నొక్కమీనమిడి మూగిన యీగల చేతిలిమ్మతో జొనుపుచుదీనిగొండు వెలసొమ్మనియమ్ముచు నున్నవాడనన్.' Chenna. iv. 344.

(p. 1094) landa landa. [Tel.] n. A very stout person, మిక్కిలి లావుమనిషి.

(p. 1101) lācāru lāchāru. [H.] adj. Helpless, forlorn, poor.