(p. 1245) śaśamu or శశకము ṣaṣamu. [Skt.] n. A hare. చెవులపిల్లి, కుందేలు. 'శశవిషాణము' (HN. i. 55.) a hare's horn, కుందేటికొమ్ము, i.e., a natural impossibility, a mere absurdity. శశధరుడు or శశి ṣaṣa-dha-ruḍu. n. An epithet of the moon, given because the figure in the moon's disc is supposed to resemble a hare. చంద్రుడు. శశాంకము ṣaṣ-ānkamu. n. Crude camphor. పచ్చకర్పూరము. 'ఖండంబుల ఘనశశాంకఖండంబులచే.' A. v. 98. శశాంకుడు ṣaṣ-ānkuḍu. n. Lit: one who has a hare as a sign; an epithet of the moon. చంద్రుడు. తారాళశాంకము the tale of Tāra and the moon, like the story of Stella and the Genius, a very beautiful poem in five books. శశాదనము ṣaṣ-ādanamu. n. A hawk, falcon. శ్యేనము. డేగ. శశికాంతము ṣaṣi-kāntamu. n. A fabulous moongem. చంద్రకాంతము. శశిఖండము ṣaṣi-khanḍamu. n. A phase or portion of the moon. చంద్రకళ. శశిధరుడు or శశిశేఖరుడు ṣaṣi-dharuḍu. n. Lit: one who wears the moon on his head; an epithet of Siva. శివుడు. శశిరేఖ ṣaṣi-rekha. n. A digit or horn of the moon. నెలవంక. శశివంక ṣaṣivanka. n. The crescent moon. చంద్రరేఖ.

(p. 1260) śauktikamu ṣauktikamu. [Skt. from శుక్తి.] adj. Made of oyster shell. ముత్యపు చిప్పతోచేసిన. 'శౌక్తికమౌక్తికవిద్రుమద్రుమైలాగరు.' M. II. ii. 117.

(p. 1253) śīrṣamu ṣīrshamu. [Skt.] n. The head. శిరస్తు, తల. శీర్షకము ṣīrshakamu. n. A helmet. శిరస్త్రాణము, ఇనుపగొలుసులతో కుట్టినకుళ్లాయి.

(p. 1243) śabara ṣabara. [Skt.] adj. Barbarous, savage. చెంచుసంబంధమైన. శబరవేషము disguise in the dress of a savage. శబరాలయము a hamlet of a savage tribe, బోయపల్లె. శబరి ṣabari. n. A woman belonging to a savage tribe, కిరాతస్త్రీ, చెంచుది.' ప్రమథులెరుకలుగానద్రిరాజతనయ శబరిగానాల్గు వేదములుజాగిలము లుగాగ.' Kalahasti. iv. 214. శబరుడు ṣaha-ruḍu. n. A savage, a man of woods, a man of wild tribe, కిరాతుడు, చెంచువాడు. Siva, శివుడు.

(p. 1261) śrāvyamu ṣrāvyamu. [Skt.] adj. Harmonious, melodious. చెవులకు ఇంపైన.

(p. 1251) śirā or సిరా ṣirā. [H.] n. Indian ink, ink.

(p. 1242) śani or శనైశ్చరుడు ṣani. [Skt.] n. The planet Saturn, or its regent. ఛాయాపుత్రుడు. శనిబాధ or శనివేధ the evil influence of Saturn. నాకాలిశని నేను అక్కడికి పోయినాను through the bad luck of my legs I went there. దానినోటిశని అది అట్లు చెప్పినది through the bad luck of her mouth she said so. నా శనివిడిచినది my bad luck has left me, i.e., my trouble is over. శనిచారము the evil influence of Saturn. శనివారము ṣani-vāramu. n. Saturday. మందవాసరము.

(p. 1258) śaikṣuḍu ṣaikṣhuḍu. [Skt. from శిక్ష.] n. A new disciple. క్రొత్తగా చదువనారంభించిన శిష్యుడు.

(p. 1263) śrī ṣrī. [Skt.] n. Lakshmi, the wife of Vishnu, the goddess of plenty and prosperity. లక్ష్మి. Wealth, riches, prosperity, good fortune, సంపద. Beauty, lustre, splendour, glory, శోభ. Also, poison, venom, విషము. విద్యాశ్రీ the glory of learning. ముఖశ్రీ lustre of the face. మాతుశ్రీ a respectful way of mentioning any elderly woman in a letter. adj. Holy, sacred, blessed, venerable, famous, glorious, renowned. Used as an honorific prefix. శ్రీకంఠుడు ṣrī-kanṭhuḍu. n. An epithet of Siva (lit. poison-throated.) శివుడు, కరకంఠుడు. శ్రీకరము ṣrī-karamu. adj. Propitious, happy, blessed. లక్ష్మీప్రదమైన. శ్రీకరుడు ṣrī-karuḍu. n. One who gives wealth, one who grants prosperity, సంపత్కరుడు. శ్రీకాంతుడు or శ్రీపతి ṣrī-kāntuḍu. n. A name of Vishnu, as being the spouse of శ్రీ or Lakshmi. విష్ణువు. శ్రీకారము ṣrī-kāramu. n. The letter శ్రీ. The poets compare a beautiful ear to the form of this letter. 'కలకంఠకంఠి వీనులకు శ్రీకారముల్ రక్షియంత్రములుగా వ్రాయవచ్చు.' Anir. iii. 68. శ్రీకార్యము ṣrī-kāryamu. n. Holy duties, i.e., the management of a temple. గుడిపారు పత్తెము. శ్రీకార్యపరుడు ṣrīkārya-paruḍu. n. The manager of a temple. గుడిపారుపత్తి. 'శ్రీకార్యపరుల గాంచినలేచి మ్రొక్కునంజలికింద్రుడైన క్కొలువెకోర.' A. i. 10. శ్రీఖండము ṣrī-khanḍamu. n. A name of mount Malaya, మలయపర్వతము. తము The sandal tree; sandal wood. చందనవృక్షము, చందనపుచెక్క. 'శ్రీఖండశీతనగమధ్యాఖండక్షోణిమండల.' Swa. ii. 1. 'శ్రీఖండగిరిరాజు.' A. ii. 45. టీ మలయమనే పర్వత శ్రేష్ఠము. శ్రీగంధము ṣrī-gandhamu. n. Sandal wood that has a fine scent. వాసన గలచందనము. శ్రీచూర్ణము ṣrī-chūrṇamu. n. A yellow paste of turmeric and rice flour, used by the Vaishnavites in marking their foreheads. తిరుచూర్ణము, నామము నడుముపెట్టుకొనే పసుపుబియ్యము యొక్క పొడి. శ్రీచూర్ణపరిపాలనము a ceremony among Vaishnavites performed when removing a corpse from the house. శ్రీచూర్ణములు ṣrī-chūrṇamulu. n. Trumpets, usually blown in pairs before a priest, or in a temple. ఆచార్యుల ముందరను గుడిలోను ఊదే టివి. శ్రీజుడు or శ్రీపుత్రుడు ṣrī-juḍu. n. An epithet of Manmadha, మన్మథుడు. శ్రీతాళము ṣrī-tālamu. n. The giant palm tree. Corypha umbellifera. దృఢదళవృక్షము. శ్రీతాళాలపైన వ్రాసిన గ్రంథము a book written on the large leaves of this tree. శ్రితులసి ṣrī-tulasi. n. The purplestalked Basil. తులసిలోభేదము. శ్రీదుడు ṣri-duḍu. n. Lit. the wealth giver, an epithet of Kubera. శ్రీధరుడు or శ్రీనివాసుడు ṣrī-dharuḍu. n. A name of Vishnu. విష్ణువు, వేంకటేశ్వరుడు. శ్రీపతి ṣrī-pati. n. An epithet of Vishnu. విష్ణువు. A king, రాజు. శ్రీఫలము ṣrī-phalamu. n. The Bael fruit tree, Ӕgle marmelos, బిల్వవృక్షము, మారేడు. శ్రీమంతుడు ṣrī-mantuḍu. n. An opulent or wealthy man. భాగ్యవంతుడు. ఆగర్భ శ్రీమంతుడు one born wealthy. శ్రీమత్ ṣrī-mat. adj. Prosperous, happy, blessed, holy, noble, glorious: (as a title) 'His reverence' శోభనకరమైన, సంపత్కరమైన. The epithet శ్రీమద్రామాయణము is usually given to the celebrated poem written by Valmiki. శ్రీముఖ ṣrī-mukha. n. The name of a Telugu year శ్రీముఖము ṣrī-mukhamu. n. A pastoral letter, a letter from a Guru or adviser, గురువువ్రాసిన౛ాబు, పెద్దలువ్రాయు౛ాబు. శ్రీముద్ర ṣrī-mudra. n. The holy seal; a name given to the stamps used in placing the five marks worn upon the face, &c., by the members of the Madhva sect. శ్రీమూర్తి ṣrī-mūrti. n. The sacred image, a name given to the సాలగ్రామము (q. v.) శ్రీరంగము ṣrī-rangamu. n. The name of a holy town situated upon an island close to Trichinopoly, ఉభయకావేరిమధ్యమందు రంగనాయకుల దేవళము ఉండే ఊరు. శ్రీరంగాలు ṣrī-ran-gālu. n. The name given to a certain kind of rice. ధాన్యవిశేషము. H. iv. 156. శ్రీరంగాలు or శ్రీరంగకస్తురిపట్టెలు n. A kind of pink flower. సీమపన్నీరుపుష్పవర్ణము గలకస్తురిపట్టెలు. శ్రీరస్తు ṣrī-r-astu. Interj. May it be fortunate, Good luck to it! మంగళమగుగాక. శ్రీశైలము ṣrī-ṣailamu. n. The sacred hill, usually called Sri-Sailam, in Kurnool.

(p. 1259) śōbha ṣōbha. [Skt.] n. Lustre, radiance, light, splendour, beauty. ప్రభ, కాంతి; సౌందర్యము. శోభకృత్తు ṣōbha-kṛittu n. The name of a year. శోభనము ṣōbhana-mu. adj. Auspicious, propitious; shining; handsome. మంగళమైన, ప్రకాశమానమైన, అందమైన. n. Happiness, good fortune. The consummation of a marriage. మంగళము, నిషేకము. శోభనముచేయు to finish or complete a marriage. శోభనములు ṣōbha-namulu. n. plu. Songs, each foot of which has the word శోభనే as a chorus, హారతిపాటలు. 'అక్కరతో సువ్వాలలుంశోభనములు ధవళాలున్ మొదలైన పాటలన్ దగనేర్పున్.' S. i. 483. శోభనాక్షతలు grains of raw rice, made yellow with turmeric and sprinkled on the heads of persons with a benediction on auspicious occasions. పసుపురాచిన ముక్కు విరగని బియ్యము. శౌభించు, శోభిల్లు or శోభిలు ṣōbhinṭsu. v. n. To shine, be splendid. ప్రకాశిమచు. శౌభితము ṣōbhitamu. adj. Beautified, decorated. అలంకరింపబడిన, విభూషితమైన. Bright, splendid. శోభితత్వము ṣōbhi-tatvamu. n. Splendor, lustre. ప్రకాశము, తేజస్సు. 'శోభి తత్వముడిగి.' M. XIII. iv. 402. శోభితుడు ṣōbhituḍu. n. One who is decorated, అలంకృతుడు. శోభితురాలు ṣōbhitu-r-ālu. n. She who is adorned. అలంకృతురాలు. కుంకుమశోభితురాలయిన మా అక్క my sister who is adorned with the red powder on her forehead.