(p. 1251) śira ṣira. [Skt.] n. Any tubular vessel of the body, a nerve, a vein, a tendon, an intenstine, ధమని, నరము, ఈనె. శిరము, శిరస్సు or శిరసు ṣiramu. n. The head top. తల. శిరసావహించు ṣirasā-vahinṭsu. n. v. a. To place on the head; to acknowledge the receipt of (orders, &c.) ఆజ్ఞను శిరసావహించి in submission to your command, obediently, submissively. శిరస్త్రము or శిరస్త్రాణము ṣiras-tramu. n. A helmet, ఇనుప గోలుసులతో కట్టిన కుళ్లాయి. మకుటము, బొమిడికము. శీరోగృహము ṣirō-gṛihamu. n. A turret, an upper room. చంద్రశాల. శిరోజము or శిరోరుహము ṣirō-jamu. n. An hair on the head. తలవెంట్రుక. శిరోధి ṣirōdhi. n. The neck, మెడ. శిరోభారము a headache. శిరోమణి ṣirō-maṇi. n. A gem worn in the crest or on the head. చూడామణి.

(p. 1246) śākaṭamu ṣāaṭamu. [Skt. from శకటము.] adj. Pertaining to a carriage, బండిది. A yoke ox, బండియెద్దు.

(p. 1258) śaithilyamu ṣaiṭhilyamu. [Skt. from శిథిలము.] n. Slackness, looseness, flaccidity, dilapidation, ruin. శిథిలత, శిథిలత్వము, దౌర్బల్యము.

(p. 1242) śatamu ṣatamu. [Skt.] n. A hundred. వంద. నూరు. adj. Hundred, నూరు. అష్టోత్తరశతము a hundred and eight. శతకము ṣatakamu. adj. Hundred, నూరు. n. A collection of one hundred stanzas; a set of 100 verses, on a subject, in the same metre, and having one unvaried chorus. నూరు పద్యములుగల గ్రంథము. భాస్కరశతకము the epigrams of Bhaskara. వేమనశతకము the verses of Vemana. 'తుత్సుతశతకంబుకంటె.' M. I. iv. 102. శతకోటి sāta-kōṭi. n. One thousand millions. నూరుకోట్లు. A thunderbolt, వజ్రాయుధము. శతఘ్ని sata-ghni. n. A weapon, literally 'the slayer of an hundred.' శస్త్రభేదము. A club two yards long and fitted with iron spikes, నాలుగుమారలవిడివిగలయినుపముండ్ల కర్ర. శతదళము or శత పత్రము ṣata-daḷamu. n. Lit: the hundred leafed, i.e., the lotus. తామర. 'శతదళమంజరీధవళ.' A. iv. 145. శతధృతి ṣata-dhṛiti. n. One to whom hecatombs are offered in sacrifice; an epithet of Brahma or Indra, బ్రహ్మ or ఇంద్రుడు. శతపది ṣata-padi. n. A centipede. రోకటి బండ, కట్లజెర్రి, చెవిచొరుపాము, కర్ణజలూక శతపుష్ప or శతాహ్వయ sata-pushpa. n. Anise, a sort of dill or fennel. పెద్దసదాపచెట్టు. శతభిషము saṭa-bhishamu. n. The name of one of the lunar mansions, ఒకనక్షత్రము. శతమన్యుడు ṣata-manyuḍu. n. An epithet of Indra. ఇంద్రుడు. శతమానము n. ṣatamānamu. A certain weight, a palam, ఒకపలము. A palam of silver or gold. పలపరిమాణ జతసువర్ణములు. The tāli-boṭṭu, a neck ornament tied on a bride's neck by the bridegroom at the time of marriage, తాళిబొట్టు. A hundred fold, నూటికొలది. శతాంగము ṣat-āngamu. n. A chariot, a car, స్యందనము, రథము. శతాంశము ṣat-āmṣamu. n. One hundred part: నూటిలో నొకభాగము. శతానందుడు ṣat-ānanduḍu. n. An epithet of Brahma. బ్రహ్మదేవుడు.

(p. 1252) śilpamu ṣilpamu. [Skt.] n. An art, any manual or mechanical art. చిత్తరువు వ్రాయడము మొదలైనపని. శిల్పి or శిల్పకారుడు ṣilpi. n. An artist, artisan, artificer, mechanic, handicraftsman. పనివాడు. A painter, ముచ్చి. A carpenter, వడ్లంగి. A weaver, సాలెవాడు. (Usually) a stonecutter, a sculptor, కాసెవాడు. శిల్పిశాస్త్రము ṣilpi-ṣāstramu. n. A mechanical science; the science of Architecture. చిత్రాదికర్మలను గురించిన విధానము.

(p. 1253) śīrṇamu ṣīrṇamu. [Skt.] adj. Thin, slender, emaciated, lean; dry, withered, decay. కృశమైన, క్షీణమైన, శుష్కమైన.

(p. 1248) śārṅgamu ṣārngamu. [Skt. from శృంగము.] n. The name of the bow borne by Vishnu. విష్ణుచాపము. An arrow, విల్లు. శాగ్ఙ్గి ṣārngi. n. An epithet of Vishnu. విష్ణువు.

(p. 1258) śailamu ṣailamu. [Skt. from శిల.] n. A mountain. పర్వతము. శైలకన్య ṣaila-kanya. n. Lit. the mountain-born virgin; an epithet of Parvati. పార్వతీదేవి. A. vi. 194. శైలధన్వుడు ṣaila-dhanvuḍu. n. Lit. one who has a mountain for his bow; an epithet of Siva. శైలాటము ṣailāṭamu. n. A lion. సింహము. శైలేయము ṣailēyamu. n. Rock-salt, రాతిఉప్పు.

(p. 1261) śrama or శ్రమము ṣrama. [Skt.] n. Labour, toil, trouble, distress, hardship, difficulty, fatigue, weariness, అలసట, ప్రయాసము. కష్టము, తొందర. Practice, అలవాటు. 'శ్రమమునకై యేమసకలాంబకంబు లెక్కుడు వెసనేయ.' భార. కర్ణ. ii. Excercise, దేహదార్ఢ్యమునకైచేయు సాము. శ్రమపడు ṣrama-paḍu. v. n. To be troubled, distressed, annoyed; to take pains. శ్రమపెట్టు ṣrama-peṭṭu. v. a. To trouble, pain, plague, torture, annoy. తొందరపెట్టు, బాధించు. శ్రముడు ṣramuḍu. n. He who is tired or fatigued. అలసినవాడు. Anir. iii. 49.

(p. 1261) śrāvaṇamu ṣrāvaṇamu. [Tel. for స్రావణము.] n. The pincers or nippers used by goldsmiths. కంసలవాని ఆయుధములలో నొకటి.