(p. 1240) śaṅkhamu ṣankhamu. [Skt.] n. A conch shell, a conch used as a horn. The number called 100 billions. కంబవు, నూరుఖర్వములు. దక్షిణావర్తశంఖము a conch the windings of which turn to the right. శంఖచక్రములు the conch and the discus, as weapons of Vishnu. శంకచక్రాలపోగులు round earrings worn by Vaishnavites on which is the form of a conch and of a circle. శంఖమందుపోస్తేతీర్థము (a proverb) lit. any water poured in a conch becomes sacred water; that is, all one says is law! I am to take his word for gospel! జీతముముట్టలేదని శంఖధ్వనిచేయుచున్నాడు he is howling for his pay. శంఖనఖము ṣankha-nakhamu. n. A small or base shell. క్షుద్రశంఖము, నత్తగుల్ల. A perfume, ఒకవిధమైన పరిమళ ద్రవ్యము. శంఖపాణి ṣankha-pāṇi. n. Lit. the conch bearer, i.e., Vishnu. శంఖపాలకులు ṣankha-pālakulu. n. plu. A kind of snake. సర్పవిశేషములు. 'బొట్టపెంబరలును, శంఖపాలకులునుజాతినాగులు.' G. viii. 101. శంఖిని ṣankhini. n. A woman of a certain type. An apparition, a fairy. స్త్రీజాతిభేదము, స్త్రీభూతభేదము.

(p. 1246) śākini ṣākini. [Skt.] n. An elf, imp , fairy, an attendant on Siva and Durga. పార్వతీపరమేశ్వరులను కనిపెట్టుకొనియుండు దేవత, పిశాచవిశేషము.

(p. 1244) śaraṇamu ṣaraṇamu. [Skt.] n. A refuge, shelter, asylum, defence, protection, protector. రక్షకము, రక్ఠణము, రక్షకుడు, ఆశ్రయము. A house, గృహము. 'గంజాశరణము.' a liquor shop, కల్లంగడి. P. i. 405. 'ఆమహీసురశరణమునకు కామందకియనగనొక్క గానుగలదిసుతుల్ నేమించిబంపగంపంగోమల గతినువ్వులమ్ముకొననేతెంచెన్' P. ii. 115. ప్రయోగశరణాం వైయాకరణాః grammarians resort to or rely upon usage. శరణాగతుడు ṣaran-āgatudu. n. A refugee, one who seeks or takes refuge or shelter with another, one who calls for quarter. శరణుచొచ్చినవాడు. ఆశ్రయించినవాడు. శరణాగతులైరి they threw themselves at his feet, they sought refuge with him. శరనార్థి ṣaraṇ-ārthi. n. A suppliant. petitioner. 'శరణార్థినను గానగాదగు.' Swa. vi. 113. శరణు ṣaraṇu. (another form of శరణము.) n. A refuge, asylum shelter, defence, protection. రక్షణము, ఆశ్రయము. A bow, salutation, prostration, obeisance. నమస్కారము. 'భయార్తులై శరణు జొచ్చివారిని రక్షించుటకంటె' Vish. v. 244. 'విధిగృహాక్షయవిత్తశేవధికిశరణు.' A. vi. 147. శరణుచొచ్చు ṣaraṇu-tsoṭsṭsu. v. n. To take refuge with. శరణుడు ṣaraṇuḍu. n. A preserver, a protector, రక్షకుడు, పోషించువాడు. 'సకలంబుదానైన శరణునకరుగ నొకచచోటు నిలువంగ నొకచోటుకలదె.' L. ii. 262. శరణ్యము or శరణీయము ṣaraṇyamu. adj. Fit to be protected or aided. రక్షింపదగిన. Fit to seek refuge under, శరణుచొరదగిన. n. A protection, defence, shelter, రక్షకము. శరణ్యుడు ṣarṇyuḍu. n. A protector, defender, saviour, రక్షకుడు, 'అర్తజనశరణ్యుండు.' B. v. 1152.

(p. 1249) śālmali ṣālmali. [Skt.] n. The silk-cotton tree, which) like the Sallow) is proverbially big and worthless. బూరుగుచెట్టు. A mere braggart. Also, the name of an island. ఒకద్వీపము.

(p. 1251) śipiviṣṭuḍu ṣipi-vishṭudu. [Skt.] n. A bald headed man, బట్టతలవాడు; an epithet applied to Siva, and Vishnu, శివుడు, విష్ణువు.

(p. 1240) śambukamu or శంబూకము ṣambukamu. [Skt.] n. A bivalve shell, a conch shell, జలిశుక్తి, కప్పచిప్ప.

(p. 1254) śīlamu ṣīlamu. [Skt.] n. Nature, disposition, character; good conduct or disposition, good character; purity. స్వభావము, సద్వృత్తము, పవిత్ర చరిత్రము, ఆచారము. శీలత or శీలత్వము ṣilata. n. Disposition, quality, గుణము. భయశీలత timidity. శీలవంతుడు or శీలసంపన్నుడు ṣīla-vantuḍu. n. A man of good conduct or disposition. సదాచారపరుడు. శీలించు ṣīlinṭsu. v. a. To accustom, to practise, వాడుకపరుచు. To examine, పరిశీలించు శీలుడు ṣīluḍu. n. (In composition,) one who is possessed of, or endowed with, he who practises or is versed in. స్వభావముగలవాడు. భయశీలుడు a timid man.

(p. 1251) śibika or శివిక ṣibika. [Skt.] n. A litter, or palanquin. పల్లకి.

(p. 1265) śvētamu ṣvētamu. [Skt.] adj. White, white coloured, fair. తెల్లని. n. White colour. తెలుపు. Silver. వెండి. శ్వేతకుష్ఠువు ṣvēta-kushṭhuvu. n. White leprosy. తెల్లపొడలకుష్ఠు. శ్వేతగురుత్తు or శ్రేతపత్రము ṣvēta-garuttu. n. A swan, హంస. శ్వేతద్వీపము ṣvēta-dvīpamu. n. The White Island, which cannot be identified. సప్తద్వీపములలో నోకటి. శ్వేతపింగళము ṣvēta-pingaḷamu. n. A lion. సింహము. శ్వేతపింగళ వర్ణము ṣvēta-pingaḷa-varnamu. n. Light tawny colour, the colour of a lion. శుక్లకపిలవర్ణము. శ్వేతవాహనుడు ṣvēta-vāhanuḍu. n. An epithet of Arjuna, అర్జునుడు. (Cf. Leucippus.) శ్వేతాద్రి ṣvēt-ādri. n. The white mountain. i.e., the Himalaya mountains, హిమవత్పర్వతము.

(p. 1244) śaravyamu ṣaravyamu. [Skt.] n. A mark or butt. లక్ష్యము, గురి. శరారి or శరాళి ṣarāri. n. A sort of bird, probably Turdus ginginianus. జలపక్షి విశేషము, ఆడేలు. శరావము ṣarāvamu. n. A cover, a lid. A shallow cup or dish. మూకుడు. శరాసనము ṣar-āsanamu. n. A bow. ధనుస్సు. శరుడు ṣaruḍu. adj. Possessing arrows. (A word only used in compounds.) పుష్పశరుడు the blossom-arrowed god, i.e. Manmadha.