(p. 398) grāmamu grāmamu. [Skt.] n. A village. ఊరు. A scale in music. షడ్జాదిస్వరము. గ్రామత్రయము the three tones, treble, tenor and base. A crowd or multitude సమూహము. as గుణగ్రామము or శబ్దగ్రామము. గ్రామకార్యము grāma-kāryamu. n. Village affairs: worldly matters. గ్రామకంఠము grāma-kanṭhamu. n. The glebe, or pasture land appertaining to a village. గ్రామణి grāmaṇi. n. A chief: a head man. గ్రామాధిపతి. గ్రామణి adj. Chief, head, leading. ముఖ్యుడు నరగ్రామణి, the noblest of men. దుర్గ్రామణి a wicked ruler. గ్రామణ్యము grāmanyamu. n. The rule or headship of a town. Imperiousness, violence, outrage. గ్రామణ్యముగా scoffingly. గ్రామదేవత grāma-dēvata. n. A village god or goddess. These are the original Dravidian deities. Among them the male deities are chiefly these: పోతురాజు, కాట్రేడు, అంకాళు, గంగయ, చెన్నడు and మైలారు. The principal village goddesses are పెద్దమ్మ, కాట్రేణి, అంకాళమ్మ, ఎక్కళమ్మ, ఎల్లమ్మ, మల్లమ్మ, మామిళ్లమ్మ, మైసమ్మ or మైసూరమ్మ, (i. e. మహిషీ.) మారియమ్మ, మారెమ్మ (who probably is meant for 'Maria') యాగాతమ్మ (that is, Saint Agatha,) and సుంకలమ్మ or సుంకెళమ్మ, of whom one inflicts the cholera, another the small pox (see అమ్మవారు) another murrain, another blight. None have any beneficent powers, and they are worshipped to avert their displeasure. గ్రామసింహము grāma-simhamu. n. The lion of the village, i.e., a dog. గ్రామస్థుడు grāma-sthuḍu. n. A villager. స్వగ్రామస్థుడు a fellow citizen or neighbour. గ్రామాంతము grām-āntamu. n. The outlying portion of a village, i.e. the Panchama quarter. మాలపల్లె. గ్రామాదులు grām-ādulu. n. Villages. Lit. Villages, &c. గ్రామ్యము grāmyamu. adj. Village-born; produced in or relating to a village. Vulgar, rude, rustic. Common, colloquial, unclassical, inelegant: The opposite of శాస్త్రీయము. In Grammar the term is applied to conversational forms as వస్తాడు, తెస్తాడు, like they're, I'm, you're, he's, in English, which are supposed to be in admissible in literature, though they occur in all even the best poets. గ్రామ్యధర్మము grāmya-dharmamu. n. Sexual intercourse. సంభోగము. Lit. what is usual or the fashion, or way of the world.

(p. 364) gāba gāba. [Tel.] n. Rushes, bulrushes. ఇక్కడ గాబ నిండా పెరిగియున్నది this place is overgrown with bulrushes.

(p. 361) gavva gavva. [Tel.] n. A shell, a cowry used as money.

(p. 348) gantri gantri. [Skt.] n. A carriage. గాడీ బండి.

(p. 359) garupāṭu garupāṭu. [Tel.] n. Bristling of the hair. గగురుపొడుపు. See గరు. గరుపారు garu-pāru. v. i. To tingle. రోమాంచితమగు.

(p. 394) gōrpiḷlāḍu gōrpiḷḷ-āḍu. [Tel.] v. a. To toss up balls in play. అమ్మనగాయలాడు, పుట్టచెండ్లాడు, ఎగరవేయు. 'దంతిరథరథ్యవ్రాతము ల్చేతులన్ గోర్పిళ్లాడుచు వచ్చుచున్నగని.' R. vi. 210.

(p. 398) grāhamu grākamu. [Skt.] n. An alligator. మొసలి.

(p. 387) goḍḍalu goḍḍalu. [Tel.] n. Bragging, nonsense. 'గురువుదుటారించి గొడ్డలాడెదవు.' L. XII. 86.

(p. 380) guruku guruku. [Tel.] n. A heap, a pile. పోగు, కుప్ప. 'పేరాకలివరిమురింబెరికి సరికిగురుకులు పెట్టిన మృణాళంబులనొప్పు.' M. IV. iii. 227.

(p. 373) guccu or గ్రుచ్చు guṭsṭsu. [Tel.] v. a. To pierce or prick. To thread, string together. పూసలుగుచ్చు to string beads. తాడు గుచ్చినాడు he ran the thread through, or inserted it. చేతులుగుచ్చు to join hand in hand, one's fingers being laced between those of his friend. కాగిటగ్రుచ్చె he embraced her. గుచ్చుకొను guṭsṭsu-konu. v. n. To enter, penetrate, pierce. కాలికి ముల్లుగుచ్చుకొనినది a thorn pierced the foot. గుచ్చుకపోయినకండ్లు sunken eyes. కండ్లు గుచ్చుకొనిపోతవి I cannot keep my eyes open.