(p. 1248) śārvari ṣārrari. [Skt.] n. Night. రాత్రి. The name of a Telugu year. శార్వరము ṣārvaramu. n. Thick darkness. కటికిచీకటి. adj. Killing. చంపునట్టి.

(p. 1261) śrama or శ్రమము ṣrama. [Skt.] n. Labour, toil, trouble, distress, hardship, difficulty, fatigue, weariness, అలసట, ప్రయాసము. కష్టము, తొందర. Practice, అలవాటు. 'శ్రమమునకై యేమసకలాంబకంబు లెక్కుడు వెసనేయ.' భార. కర్ణ. ii. Excercise, దేహదార్ఢ్యమునకైచేయు సాము. శ్రమపడు ṣrama-paḍu. v. n. To be troubled, distressed, annoyed; to take pains. శ్రమపెట్టు ṣrama-peṭṭu. v. a. To trouble, pain, plague, torture, annoy. తొందరపెట్టు, బాధించు. శ్రముడు ṣramuḍu. n. He who is tired or fatigued. అలసినవాడు. Anir. iii. 49.

(p. 1264) ślakṣṇamu ṣlakshṇamu. [Skt.] adj. Small, fine, minute, smooth. సూక్ష్మమైన, కృశమైన, నున్నని.

(p. 1256) śūnyamu ṣūnyamu. [Skt.] adj. Empty, void, blank, lonely, deserted destitute of, రిక్తమైన, ఉత్త, నిర్జనమైన, రహితమైన, పాడు. శూన్యహస్తుడై empty handed. శూన్యవిపినము a lonely wilderness. n. A dot, spot, cipher. Vacuum; nothing. నున్న, పూజ్యము, లేమి. Witchcraft, sorcery, పంపు. శూన్యము పెట్టు to injure or kill by sorcery, పంపు. శూన్యముపెట్టు the black art. శూన్యకత్తె ṣūnya-katte. n. A sorceress or witch, పంపుచేసే స్త్రీ. శూన్యగాడు ṣūnya-gāḍu. n. A sorcerer, a wizard, an enchanter, పంపుచేసేవాడు. శూన్యపుబొమ్మ ṣūnya-pu-bomma. n. An effigy. శూన్యవాదము ṣūnya-vādamu. n. Atheism. శూన్యవాది ṣūnya-vādi. n. An atheist. నాస్తికుడు. శూన్యుడు ṣūnyuḍu. n. (In composition,) one destitute of, విహీనుడు. నాడు జ్ఞానశూన్యుడు he has no wisdom. వివేకశూన్యుడు one who has no wit or genius.

(p. 1261) śrāddhamu ṣrāddhamu. [Skt. from శ్రద్ధ.] n. Funeral ceremonies or obsequies, observed at various fixed periods, consisting of offerings with water and fire, to the gods and manes, and gifts and food to the relations present, and assistant Brahmins. పితృకర్మము, పిత్రర్థముగా దేశకాలవిధికృత బ్రాహ్మణ భోజనము. ఏకోద్దిష్ట శ్రాద్ధము a funeral ceremony observed eleven days after a persons's death. నిత్యశ్రాద్ధము daily funeral ceremonies for a year after a person's death. ధర్మశ్రాద్ధము the funeral ceremony observed every new moon. మహాలయశ్రాద్ధము a funeral ceremony in the sixth lunar month. సపిండశ్రాద్ధము or సపిండీకరణము a funeral ceremony in which the balls of rice offered to the deceased individually and collectively, are blended together. తిర్థశ్రాద్ధము a funeral ceremony celebrated in a holy place. నాందీశ్రాద్ధము an offering made to the manes of deceased ancestors on solemn occasions. హిరణ్యశ్రాద్ధము money distributed in charity as an offering to the manes. ఆమశ్రాద్ధము uncooked ingredients distributed as above said. అన్నశ్రాద్ధము cooked food served out to guests as aforesaid. ఘటశ్రాద్ధము obsequies performed to a waterjar, which bears the name of a man's living wife, whom he divorces by breaking the jar. వానికి కొంచెము హిరణ్య శ్రాద్ధముచేస్తేనే గాని ఆ పని అనుకూలపడేటట్టు ఉండలేదు unless you grease his palm, I think that business will not be settled in our favour. శ్రాద్ధదేవుడు ṣrāddha-dēvuḍu. n. Yama, the god of death. యముడు.

(p. 1254) śukka ṣukku. [Skt.] n. Sorrow, grief, distress, regret. మనోవ్యథ, శోకము, వగ.

(p. 1257) śēṣuḍu or ఆదిశేషుడు ṣēshuḍu. [Skt.] n. The name of the great dragon, the king of serpents, వెయ్యితలలసర్పము, అనంతుడు. శేషవాహనము ṣēsha-vāhanamu. n. A serpent throne used for conveying the image of Vishnu. సర్పాకారముగా నుండే వాహనము. శేషశయనుడు ṣēsha-ṣayanuḍu. n. Lit. one who has Sesha for his bed; an epithet of Vishṇu. శేషాచలము or శేషాద్రి ṣēsh-āchalamu. n. A name of Tirupati. తిరుపతికొండ.

(p. 1264) śvaśuruḍu ṣvaṣuruḍu. [Skt.] n. A father-in-law. పడుచును ఇచ్చినమామ, భార్యకుతండ్రి. A. v. 102. శంకరశ్వశురశైలము an epithet of the Himalaya, as 'father-in-law to Siva.' శ్వత్రువు ṣvaṣruvu. n. A mother-in-law. పడుచును ఇచ్చిన అత్తగారు, భార్యకుతల్లి.

(p. 1253) śiṣyuḍu ṣishyuḍu. [Skt.] n. A disciple, pupil, scholar. విద్యాభ్యాసముచేయువాడు. శిష్యార్జన the fees given to a spiritual guide. గురుశష్యన్యాయము the proper behaviour of a disciple towards his master, docility. ఆయనకు శిష్యసంపత్తికలదు he has many followers. శిష్యసంచారము a tour among one's pupils, a journey through the villages where one's disciples live.

(p. 1243) śabara ṣabara. [Skt.] adj. Barbarous, savage. చెంచుసంబంధమైన. శబరవేషము disguise in the dress of a savage. శబరాలయము a hamlet of a savage tribe, బోయపల్లె. శబరి ṣabari. n. A woman belonging to a savage tribe, కిరాతస్త్రీ, చెంచుది.' ప్రమథులెరుకలుగానద్రిరాజతనయ శబరిగానాల్గు వేదములుజాగిలము లుగాగ.' Kalahasti. iv. 214. శబరుడు ṣaha-ruḍu. n. A savage, a man of woods, a man of wild tribe, కిరాతుడు, చెంచువాడు. Siva, శివుడు.